Artykuł 9

1. Komisja może, przez decyzję zgłoszoną bezzwłocznie zainteresowanym przedsiębiorstwom i właściwym władzom pozostałych Państw Członkowskich, skierować zgłaszaną koncentrację do właściwych władz danego Państwa Członkowskiego w następujących okolicznościach.

2. W ciągu 15 dni roboczych od daty otrzymania kopii zgłoszenia Państwo Członkowskie, z własnej inicjatywy lub na prośbę Komisji, może powiadomić Komisję, która zawiadamia zainteresowane przedsiębiorstwa, o tym, że:

a) koncentracja grozi znaczącym zakłóceniem konkurencji na rynku tego Państwa Członkowskiego, który ma wszelkie cechy odrębnego rynku; lub

b) koncentracja zakłóciłaby konkurencję na rynku tego Państwa Członkowskiego, który ma wszelkie cechy odrębnego rynku i nie stanowi on znacznej części wspólnego rynku.

3. Jeżeli Komisja uzna, uwzględniając rynek produktów i usług, o których mowa, oraz referencyjny rynek geograficzny, w rozumieniu ust. 7, że istnieje taki odrębny rynek i występuje takie zagrożenie:

a) zajmuje się samodzielnie daną sprawą zgodnie z niniejszym rozporządzeniem; lub

b) przekazuje sprawę, w całości lub w części, właściwym władzom danego Państwa Członkowskiego w celu zastosowania prawa krajowego tego państwa dotyczącego konkurencji.

Jeżeli jednakże Komisja uważa, że taki odrębny rynek lub zagrożenie nie istnieje, podejmuje decyzję w tym względzie, którą kieruje do danego Państwa Członkowskiego, i samodzielnie zajmuje się sprawą zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

W przypadku gdy Państwo Członkowskie powiadamia Komisję, zgodnie z ust. 2 lit. b), iż koncentracja zakłóca konkurencję na odrębnym rynku na jego terytorium, który nie stanowi znacznej części wspólnego rynku, Komisja odsyła całość lub część sprawy dotyczącej odrębnego rynku, którego dotyczy, jeśli uzna, iż taki wpływ odrębny rynek faktycznie ma miejsce.

4. Decyzja o odesłaniu lub nie, zgodnie z ust. 3, zostaje podjęta w przypadku, gdy:

a) na zasadzie ogólnej w okresie przewidzianym w art. 10 ust. 1 akapit drugi w przypadku, gdy Komisja nie wszczęła postępowania zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. b); lub

b) w terminie najpóźniej 65 dni roboczych od zgłoszenia koncentracji, w przypadku gdy Komisja wszczęła postępowanie na mocy art. 6 ust. 1 lit. c), bez podejmowania działań przygotowawczych w celu przyjęcia niezbędnych środków zgodnie z art. 8 ust. 2, 3 lub 4 w celu utrzymania lub przywrócenia skutecznej konkurencji na danym rynku.

5. Jeżeli w ciągu 65 dni roboczych, określonych w ust. 4 lit. b), Komisja, pomimo monitu ze strony danego Państwa Członkowskiego, nie podjęła decyzji o odesłaniu sprawy zgodnie z ust. 3, ani nie podjęła działań przygotowawczych określonych w ust. 4 lit. b), to uważa się, że podjęła ona decyzję o odesłaniu sprawy do danego Państwa Członkowskiego, zgodnie z ust. 3 lit. b).

6. Właściwe władze danego Państwa Członkowskiego, bez uzasadnionej zwłoki, podejmują decyzję odnośnie do danej sprawy.

Właściwe władze danego Państwa Członkowskiego, w ciągu 45 dni roboczych po odesłaniu sprawy przez Komisję, zawiadamiają zainteresowane przedsiębiorstwa o wynikach wstępnej oceny koncentracji i o proponowanych działaniach na przyszłość, o ile takie zaproponuje. Dane Państwo Członkowskie może wyjątkowo zawiesić ten termin, jeżeli stosowne informacje nie zostały mu przekazane przez zainteresowane przedsiębiorstwa, jak stanowi krajowe prawo danego państwa dotyczące konkurencji.

W przypadku gdy zgłoszenie jest wymagane stosownie do zapisów prawa krajowego, okres 45 dni roboczych rozpoczyna się od dnia roboczego po dniu, w którym właściwe władze danego Państwa Członkowskiego otrzymały kompletne zgłoszenie.

7. Referencyjny rynek geograficzny obejmuje obszar, na którym zainteresowane przedsiębiorstwa zaangażowane są w dostawę produktów lub usług, na którym warunki konkurencji są wystarczająco jednolite i który odróżnia się od obszarów sąsiednich, w szczególności ze względu na istnienie na tych obszarach znacząco różnych warunków konkurencji. Ocena ta powinna uwzględniać, w szczególności, istotę i cechy danych produktów lub usług, istnienie barier wejścia na rynek lub preferencji konsumentów, znaczące różnice w udziałach rynkowych przedsiębiorstw między danym obszarem a obszarami sąsiednimi lub istotne różnice cen.

8. Stosując przepisy niniejszego artykułu, zainteresowane Państwo Członkowskie może podjąć jedynie środki bezwzględnie konieczne dla zapewnienia lub przywrócenia skutecznej konkurencji na danym rynku.

9. Zgodnie z odpowiednimi postanowieniami Traktatu każde Państwo Członkowskie może odwołać się do Trybunału Sprawiedliwości i w szczególności zażądać zastosowania art. 243 Traktatu w celu stosowania swego krajowego prawa dotyczącego konkurencji.