Artykuł 40

W przypadku gdy właściwy intendent zamierza odstąpić bądź częściowo odstąpić od windykacji ustalonej kwoty należności, czuwa nad tym, aby windykacja była właściwa i zgodna z zasadą należytego zarządzania finansami i proporcjonalności. Intendent powiadamia komitet kierownictwa o swoim zamiarze odstąpienia od windykacji z ustalonej kwoty należności. Odstąpienie od windykacji ustalonej kwoty należności następuje decyzją intendenta, która musi być uzasadniona. Intendent może scedować prawo do podjęcia takiej decyzji jedynie w przypadku kwot należności poniżej 5 000 EUR. Decyzja o odstąpieniu określa, jakie działania zostały podjęte w celu zabezpieczenia windykacji środków, oraz wskazuje względy prawne i faktyczne, na których jest oparta.

Właściwy dysponent dokonuje anulowania stwierdzonej wierzytelności, jeśli wykrycie błędu prawnego lub faktycznego pokazuje, że wierzytelność nie została poprawnie stwierdzona. Dysponent może przekazać uprawnienia w sprawie takiej decyzji tylko dla wierzytelności, których wartość nie przekracza 5 000 EUR. To anulowanie przyjmuje formę decyzji właściwego dysponenta i jest przedmiotem odpowiedniego uzasadnienia.

Właściwy dysponent podwyższa lub obniża wysokość stwierdzonej wierzytelności, jeśli wykrycie błędu faktycznego pociąga za sobą modyfikację kwoty wierzytelności, o ile ta modyfikacja nie powoduje odstąpienia od stwierdzonego prawa agencji. Takie dostosowanie jest realizowane w formie decyzji właściwego dysponenta i jest przedmiotem odpowiedniego uzasadnienia.