Artykuł 4

1. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do wdrożenia RIS na śródlądowych drogach wodnych i w portach śródlądowych, objętych zakresem stosowania niniejszej dyrektywy.

2. Państwa członkowskie opracowują RIS w taki sposób, aby zastosowanie RIS było efektywne, elastyczne i interoperacyjne tak, aby mogło współpracować z innymi zastosowaniami RIS oraz z systemami stosowanymi w innych rodzajach transportu, przy jednoczesnym zapewnianiu interfejsów z systemami zarządzania transportem i działaniami komercyjnymi.

3. W celu utworzenia RIS państwa członkowskie:

a) zapewniają, aby użytkownikom RIS dostarczane były wszystkie odpowiednie dane dotyczące żeglugi i planów podróży na śródlądowych drogach wodnych; te dane dotyczące sieci dróg wodnych, określone w załączniku I, aktualizuje się i dostarcza przynajmniej w dostępnym wspólnym formacie elektronicznym zgodnie z załącznikiem III;

b) zapewniają – dla wszystkich swoich śródlądowych dróg wodnych i portów śródlądowych TEN-T – aby oprócz danych, o których mowa w lit. a), użytkownicy RIS mieli dostęp do elektronicznych map nawigacyjnych, odpowiednich do celów nawigacji;

c) umożliwiają właściwym organom, w zakresie wymaganym przepisami krajowymi lub międzynarodowymi dotyczącymi raportowania statków, otrzymywanie elektronicznych raportów ze statków, które zawierają wszystkie wymagane dane ze statków; w transporcie transgranicznym dane te udostępnia się w pełni właściwym organom sąsiadującego państwa członkowskiego przed przybyciem statków na granicę;

d) zapewniają, aby komunikaty dla kierowników statków zawierały między innymi informacje o stanie wody lub maksymalnym dopuszczalnym zanurzeniu i sytuacji lodowej na śródlądowych drogach wodnych, oraz aby były dostarczane w formie standaryzowanych, zakodowanych i gotowych do pobrania wiadomości; standaryzowany komunikat musi zawierać co najmniej informacje niezbędne do bezpiecznej żeglugi; komunikaty dla kierowników statków muszą być aktualizowane i dostarczane przynajmniej w dostępnym wspólnym formacie elektronicznym zgodnie z załącznikiem III;

e) zapewniają aktualizację danych dotyczących sieci dróg wodnych w europejskim środowisku RIS poprzez niezwłoczne dostarczanie wszelkich niezbędnych danych dotyczących sieci dróg wodnych zgodnie z załącznikami I i III;

f) zapewniają, jeżeli są dostępne, udostępnianie co najmniej informacji związanych z ruchem za pośrednictwem interfejsów zgodnych ze specyfikacjami technicznymi określonymi zgodnie z załącznikiem II pkt 7, w stosownych przypadkach, w środowiskach elektronicznej wymiany informacji ustanowionych na podstawie prawa Unii i wykorzystywanych w innych rodzajach transportu;

g) zapewniają udostępnienie standaryzowanych interfejsów zgodnie z załącznikami II i III do niniejszej dyrektywy na potrzeby systemów wspólnot portowych portów śródlądowych, w tym, jeżeli są dostępne, aktualnych informacji dotyczących dostępności miejsc postoju i infrastruktury paliw alternatywnych, a w szczególności instalacji wymaganych na podstawie art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1804 (

2

);

h) zapewniają, aby standaryzowane interfejsy zgodnie z załącznikami II i III były udostępniane innym inteligentnym systemom infrastruktury śródlądowych dróg wodnych do celów zarządzania ruchem na śródlądowych drogach wodnych.

Obowiązki, o których mowa w niniejszym ustępie, muszą być spełniane zgodnie z wymogami i zasadami określonymi w załącznikach I i II.

4. Właściwe organy państw członkowskich tworzą centra RIS stosownie do potrzeb regionalnych.

5. Państwa członkowskie wspólnie tworzą, obsługują, wykorzystują i utrzymują europejskie środowisko RIS, które świadczy usługi dotyczące dróg wodnych, infrastruktury, ruchu i transportu oraz dostarcza niezbędne dane, a także zarządzają tym środowiskiem. Europejskie środowisko RIS musi być dostępne dla wszystkich użytkowników RIS i stanowi główną platformę służącą wymianie informacji związanych z RIS. Musi ono zawierać interfejsy umożliwiające połączenia z systemami stosowanymi w przypadku innych rodzajów transportu i portów śródlądowych. Państwa członkowskie wyznaczają jeden lub większą liczbę właściwych organów odpowiedzialnych za funkcjonowanie europejskiego środowiska RIS. Europejskie środowisko RIS musi umożliwiać wnoszenie wkładów przez państwa trzecie, których drogi wodne są połączone z europejską siecią śródlądowych dróg wodnych i które są gotowe do współpracy i dostarczania swoich danych dotyczących sieci, pod warunkiem że dane te mają taką samą jakość i format jak dane państw członkowskich oraz cechuje je ten sam poziom cyberbezpieczeństwa i ochrony danych.

6. Komisja przyjmuje akty wykonawcze, które określają cechy, role i procedury operacyjne dla europejskiego środowiska RIS oraz jej podmiot operacyjny, w oparciu o zasady dotyczące specyfikacji technicznych RIS określone w załączniku II pkt 6, aby zapewnić ich jednolite wdrożenie w całej Unii. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 11 ust. 2.

7. W celu użycia systemów automatycznej identyfikacji (AIS) zastosowanie ma porozumienie regionalne dotyczące służby radiokomunikacyjnej na śródlądowych drogach wodnych (RAINWAT), zawarte w Bukareszcie w dniu 12 kwietnia 2012 r., w ramach rozporządzeń radiowych Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej (ITU).

8. Państwa członkowskie, w stosownych przypadkach we współpracy z Unią, zachęcają kierowników statków, operatorów, armatorów lub właścicieli statków poruszających się po ich śródlądowych drogach wodnych oraz załadowców lub właścicieli towarów przewożonych tymi statkami do pełnego korzystania z usług, które są udostępniane na podstawie niniejszej dyrektywy.

9. Komisja podejmuje wszelkie odpowiednie środki w celu zweryfikowania interoperacyjności, niezawodności, dostępności i bezpieczeństwa RIS.