Załącznik I

(określone w art. 6 ust. 3, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 i ust. 2 lit. a))

ROZDZIAŁ I

Zdolność do transportu

1. Zwierzęta mogą być przewożone jedynie jeżeli są zdolne do transportu, natomiast wszystkie zwierzęta muszą być transportowane w warunkach gwarantujących im brak zranień lub niepotrzebnego cierpienia.

2. Zwierzęta zranione lub wykazujące słabość fizjologiczną lub patologię, nie będą uważane za zdolne do transportu, w szczególności, jeśli:

a) nie są zdolne do samodzielnego poruszania się bez bólu lub poruszania się bez pomocy;

b) mają poważną ranę otwartą, lub wypadnięcie;

c) są to ciężarne samice będące w okresie przekraczającym 90 % lub więcej przewidywanego okresu ciąży, lub są to samice, które urodziły w poprzednim tygodniu;

d) są to nowonarodzone ssaki, u których rana po pępowinie nie zagoiła się jeszcze całkowicie;

e) są to świnie w wieku poniżej trzech tygodni, jagnięta w wieku poniżej tygodnia i jałówki w wieku poniżej dziesięciu dni, chyba że są transportowane na odległość mniejszą niż 100 km;

f) są to koty i psy w wieku poniżej ośmiu tygodni, chyba że towarzyszy im matka;

g) są to zwierzęta z porożem w scypule.

3. Chore lub zranione zwierzęta mogą być uznawane za zdolne do transportu, jeśli są:

a) lekko zranione lub chore, a transport nie spowoduje dodatkowego cierpienia; w razie wątpliwości, konieczna jest decyzja weterynarza;

b) transportowane do celów dyrektywy Rady 86/609/EWG (

5

) jeśli choroba lub uszkodzenie jest częścią programu badawczego;

c) transportowane pod nadzorem weterynaryjnym lub po leczeniu lub też po diagnozie weterynaryjnej. Zezwolenie na tego rodzaju transport zostaje wydane jedynie wówczas, jeśli objęte nim zwierzęta nie są poddane niepotrzebnemu cierpieniu lub złemu traktowaniu;

d) zwierzęta poddane procedurom weterynaryjnym wynikającym z praktyk rolniczych, takich jak pozbawianie rogów lub kastracja, pod warunkiem, że rany są całkowicie zagojone.

4. Jeśli zwierzęta chorują lub zraniły się podczas transportu, zostaną oddzielone od innych i otrzymają właściwą pierwszą pomoc, jak najszybciej jest to możliwe. Otrzymają właściwe leczenie weterynaryjne, a w razie potrzeby, zostaną poddane ubojowi lub zabite w sposób niepowodujący niepotrzebnych cierpień.

5. Środki uspokajające nie mogą być stosowane u zwierząt transportowanych, chyba że jest to całkowicie niezbędne do zapewnienia dobrostanu zwierząt oraz środki stosowane są pod nadzorem weterynaryjnym.

6. Dojne krowy, owce i kozy, którym nie towarzyszy potomstwo, muszą być dojone w odstępach nie większych niż 12 godzin.

7. Wymagania ust. 2 lit. c) i 2 lit. d) nie stosują się do zarejestrowanych nieparzystokopytnych, jeśli celem podróży jest poprawa zdrowia i dobrostanu przy narodzinach lub do nowonarodzonych źrebiąt z zarejestrowanymi nieparzystokopytnymi, pod warunkiem, że w obu przypadkach zwierzętom stale towarzyszy osoba obsługująca, zajmująca się nimi podczas podróży.

ROZDZIAŁ II

Środki transportu

1. Przepisy dotyczące wszystkich środków transportu

1.1. Środki transportu, kontenery i ich instalacje muszą być zaprojektowane, skonstruowane, utrzymywane i obsługiwane w sposób:

a) pozwalający na uniknięcie zranienia ciała i cierpienia oraz zapewniający bezpieczeństwo zwierząt;

b) chroniący zwierzęta od ciężkich warunków meteorologicznych, ekstremalnych temperatur oraz zmiennych warunków klimatycznych;

c) pozwalający na utrzymanie czystości i dezynfekcję;

d) zabezpieczający przed ucieczką zwierząt lub wypadnięciem oraz zapewniający wytrzymanie nacisku związanego z ruchem podczas transportu;

e) zapewniający wodę w ilości i o jakości odpowiedniej dla transportowanego gatunku;

f) zapewniający dostęp do zwierząt w przypadku kontroli i opieki;

g) posiadający antypoślizgową powierzchnię podłogową;

h) posiadający podłogę minimalizującą wyciek moczu i odchodów;

i) zapewniający oświetlenie wystarczające do kontroli i opieki nad zwierzętami podczas transportu.

1.2. Wewnątrz przedziałów dla zwierząt oraz na każdym poziomie musi być zapewniona właściwa przestrzeń umożliwiająca odpowiednią wentylację zwierząt w naturalnej pozycji stojącej, bez ograniczania w żaden sposób ich naturalnych ruchów.

1.3. W przypadku dzikich zwierząt lub gatunków innych niż gatunki domowych nieparzystokopytnych lub domowego bydła, owiec, kóz i świń, zwierzętom towarzyszom następujące dokumenty:

a) informacja o tym, że zwierzęta są dzikie, bojaźliwe lub niebezpieczne;

b) pisemne instrukcje dotyczące karmienia, pojenia lub informacje o szczególnym rodzaju opieki.

1.4. Elementy dzielące powinny być wystarczająco mocne, aby wytrzymać ciężar zwierząt. Instalacje powinny być zaprojektowane w sposób umożliwiający szybkie i łatwe działanie.

1.5. Świnie o wadze mniejszej niż 10 kg, jagnięta o wadze poniżej 20 kg, jałówki w wieku poniżej sześciu miesięcy i źrebięta w wieku poniżej czterech miesięcy powinny mieć zapewnioną odpowiednią ściółkę lub odpowiedni materiał zapewniający im komfort właściwy dla gatunku, liczby transportowanych zwierząt oraz pogody. Materiał musi zapewniać odpowiednią absorpcję moczu i odchodów.

1.6. Jeśli transport odbywa się na statku, w samolocie lub wagonie i trwa ponad trzy godziny, bez uszczerbku dla reguł wspólnotowych lub krajowych dotyczących bezpieczeństwa załogi i pasażerów, środki zabijania odpowiednie dla danych gatunków dostępne są dla osoby obsługującej lub osoby przebywającej na pokładzie posiadającej niezbędne umiejętności do wykonania tych czynności w skuteczny i humanitarny sposób.

2. Dodatkowe przepisy dotyczące transportu drogowego i kolejowego

2.1. Pojazdy, w których transportowane są zwierzęta są oznakowane w sposób jasny i widoczny wskazujący na obecność zwierząt, z wyjątkiem przypadku gdy zwierzęta przewożone są w kontenerach oznaczonych zgodnie z ust. 5.1.

2.2. Pojazdy drogowe posiadają odpowiednie wyposażenie do załadowania i rozładowania.

2.3. Podczas składania pociągów oraz podczas innych ruchów wagonów, podejmowane są wszelkie środki, aby uniknąć wstrząsów wagonu kolejowego, w którym znajdują się zwierzęta.

3. Dodatkowe przepisy dotyczące transportu za pomocą statków ro-ro

3.1. Przed załadowaniem na statek właściciel musi sprawdzić, czy przy załadowaniu pojazdów:

a) na zamkniętych pokładach: statek posiada odpowiedni system wymuszonej wentylacji oraz jest wyposażony w system alarmowy oraz dodatkowe źródło zasilania w przypadku awarii;

b) na otwartych pokładach zapewniona jest ochrona przed wodą morską.

3.2. Pojazdy drogowe i wagony kolejowe muszą być wyposażone w odpowiednią ilość właściwie zaprojektowanych, zainstalowanych i utrzymywanych punktów zabezpieczających, umożliwiających bezpieczne przymocowanie do statku. Pojazdy drogowe i wagony kolejowe muszą być zamocowane do statku przed rozpoczęciem podróży morskiej, aby zapobiec niepotrzebnym ruchom wynikającym z ruchów statku.

4. Dodatkowe przepisy dotyczące transportu drogą powietrzną

4.1. Zwierzęta muszą być transportowane w kontenerach, kojcach lub zagrodach odpowiednich dla gatunku, spełniających przepisy rozporządzeń Międzynarodowego Stowarzyszenia Transportu Lotniczego (IATA) wobec zwierząt, w wersji określonej w załączniku VI.

4.2. Zwierzęta muszą być transportowane tylko w warunkach umożliwiających utrzymywanie odpowiedniej jakości powietrza, temperatury i ciśnienia, w odpowiednich zakresach podczas całej podróży, z uwzględnieniem gatunków zwierząt.

5. Dodatkowe przepisy dotyczące transportu zwierząt w kontenerach.

5.1. Kontenery, w których transportowane są zwierzęta muszą być oznakowane w sposób widoczny i jasny, wskazujący na obecność zwierząt wraz ze znakiem wskazującym górna część kontenera.

5.2. Podczas transportu i obsługi, kontenery muszą zawsze znajdować się w pozycji pionowej, powinno się również zminimalizować ryzyko wstrząsów i uderzeń. Kontenery muszą być zabezpieczone przez przemieszczaniem się spowodowanym wynikającym z ruchem środka transportu.

5.3. Kontenery cięższe niż 50 kg muszą być wyposażone w odpowiednią ilość właściwie zaprojektowanych, zainstalowanych i utrzymywanych punktów zabezpieczających, umożliwiających bezpieczne przymocowanie do środka transportu podczas załadunku. Kontenery muszą być zamocowane do środków transportu przed rozpoczęciem podróży, aby zapobiec przemieszczeniom wynikającym z ruchu środka transportu.

ROZDZIAŁ III

Praktyka stosowana w zakresie transportu

1. Załadowanie, rozładowanie i obsługa

1.1. Należy zwrócić odpowiednią uwagę na potrzeby niektórych kategorii zwierząt, takich jak zwierzęta dzikie, aby umożliwić im aklimatyzację do środka transportu przed rozpoczęciem planowanej podróży.

1.2. Jeśli operacje ładowania i rozładowania trwają dłużej niż cztery godziny, z wyjątkiem gdy dotyczy to drobiu:

a) powinny być dostępne odpowiednie urządzenia umożliwiające trzymanie, pojenie, karmienie zwierząt poza środkiem transportu, bez wiązania;

b) operacje powinny być nadzorowane przez autoryzowanego weterynarza, a szczególną uwagę powinno się poświęcić zapewnieniu dobrostanu zwierząt.

Urządzenia i procedury

1.3. Urządzenia do załadowania i rozładowania, w tym powierzchnia podłogowa, powinny być zaprojektowane, skonstruowane i obsługiwane tak, aby:

a) zapobiegać zranieniom i cierpieniu oraz minimalizować pobudzenie i ból podczas ruchów zwierząt, jak również aby zapewnić bezpieczeństwo zwierząt. W szczególności, powierzchnie nie mogą być śliskie oraz zapewniona musi być ochrona boczna, aby zapobiec uciekaniu zwierząt;

b) mogły być czyszczone i dezynfekowane.

1.4.

a) Nachylenie ramp nie może przekraczać 20 stopni, co stanowi 36,4 % do płaszczyzny poziomej dla świń, jałówek i koni oraz 26 stopni 34 minuty, czyli 50 % do płaszczyzny poziomej dla owiec i bydła innego niż jałówki. Jeśli nachylenie jest większe niż 10 stopni, co stanowi 17,6 % do płaszczyzny poziomej, rampy powinny być zaopatrzone w ograniczniki dla kopyt, zapewniające zwierzęciu na bezpieczne i łatwe wejście lub zejście;

b) platformy podnoszące i górne podłogi powinny być wyposażone w barierki zabezpieczające przed wypadaniem lub uciekaniem zwierząt podczas załadowania i rozładowania.

1.5. Towary transportowane w tych samych środkach transportu, co zwierzęta zostaną umieszczone w sposób nie powodujący zranienia ciała, cierpienia lub bólu zwierząt.

1.6. Podczas załadowania i rozładowania zapewnione zostanie odpowiednie oświetlenie.

1.7. Jeśli kontenery ze zwierzętami są umieszczone jeden na drugim, w górnej części środków transportu, podjęte zostaną właściwe zabezpieczenia:

a) celem uniknięcia, lub w przypadku drobiu, królików i zwierząt futerkowych ograniczenia, wycieku moczu i odchodów na zwierzęta znajdujące się pod spodem;

b) celem zapewnienia stabilności kontenerów;

c) celem zapewnienia stałej wentylacji.

Obsługa

1.8. Zakazane jest:

a) uderzanie lub kopanie zwierząt;

b) stosowanie nacisku na jakąkolwiek część ciała w sposób powodujący niepotrzebny ból lub cierpienie;

c) zawieszanie zwierząt za pomocą środków mechanicznych;

d) podnoszenie lub ciągnięcie zwierząt za głowę, uszy, rogi, nogi, ogon lub sierść lub obsługa w sposób powodujący niepotrzebny ból lub cierpienie;

e) stosowanie poganiaczy lub innych narzędzi z zaostrzonymi końcami;

f) celowe uniemożliwianie przejścia zwierzętom kierowanym lub prowadzonym do jakiegokolwiek miejsca obsługi zwierząt.

1.9. Stosowanie urządzeń powodujących wstrząsy elektryczne powinno być unikane w zakresie, w jakim jest to możliwe. odpowiednim przypadku, urządzenia te będą stosowane tylko wobec dorosłego bydła i dorosłych świń, które nie chcą się poruszyć i jedynie wtedy, gdy w miejscu, do którego mają przejść jest wolna przestrzeń. Impulsy powinny trwać nie dłużej niż jedną sekundę, być odpowiednio oddzielone i stosowane jedynie do mięśni tylnej części ciała. Impulsy nie mogą być stosowane w sposób powtarzalny jeśli zwierzę nie reaguje.

1.10. Targowiska i ośrodki gromadzenia powinny zapewniać sprzęt niezbędny do ujarzmiania zwierząt. Zwierzęta nieprzyzwyczajone do wiązania pozostają niezwiązane. Zwierzęta muszą mieć dostęp do wody.

1.11. Zwierzęta nie mogą być przywiązywane za rogi, poroża, pierścienie nosowe lub mieć spętanych nóg. Jałówki nie mogą nosić wędzidła. Domowe nieparzystokopytne mające ponad osiem miesięcy muszą nosić kantar podczas transportu, z wyjątkiem nieujeżdżanych koni.

Jeśli zwierzęta muszą być związane, liny, uprzęże i inne środki:

a) są wystarczająco mocne aby nie przerwać się podczas normalnych warunków transportowych;

b) umożliwiają zwierzętom, w razie potrzeby, możliwość położenia się, jedzenia i picia;

c) zaprojektowane w sposób eliminujący zagrożenie uduszeniem lub zranieniem, oraz w sposób umożliwiający szybkie uwolnienie zwierząt.

Rozdzielanie

1.12. Zwierzęta będą obsługiwane i transportowane oddzielnie w następujących przypadkach:

a) zwierzęta różnych gatunków;

b) zwierzęta o znacząco różnych rozmiarach i różne wiekowo;

c) dorosłe ogiery i byki;

d) dojrzałe płciowo samce od samic;

e) zwierzęta z rogami i bez;

f) zwierzęta wrogo do siebie nastawione;

g) zwierzęta uwiązane i nieuwiązane.

1.13. Litery a), b), c) i e) ust. 1.12 nie mają zastosowania, jeśli zwierzęta były hodowane w wspólnych grupach, są do siebie przyzwyczajone, a rozdzielenie spowoduje stres lub jeśli samicom towarzyszą zależne od nich młode.

2. Podczas transportu

2.1. Przydzielona przestrzeń spełnia co najmniej podane poniżej wymagania, w odniesieniu do zwierząt i środków transportu opisanych w rozdziale VII.

2.2 Domowe nieparzystokopytne, z wyjątkiem klaczy podróżujących ze źrebiętami, będą transportowane w pojedynczych boksach, w przypadku gdy pojazd jest załadowany na statek ro-ro. Odstępstwo od tego przepisu może zostać przyznane zgodnie z regułami krajowymi, pod warunkiem, że Państwo Członkowskie powiadomi o tym Stały Komitet ds. Łańcucha Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt.

2.3 Nieparzystokopytne nie mogą być transportowane w wielopoziomowych pojazdach, z wyjątkiem sytuacji, gdy zwierzęta są ładowane na najniższy pokład, bez zwierząt na wyższym pokładzie. Minimalna wielkość wewnętrzna przedziału musi wynosić co najmniej 75 cm więcej niż wysokość kłębu najwyższego zwierzęcia

2.4 Nieujarzmione nieparzystokopytne nie mogą być transportowane w grupach większych niż cztery zwierzęta.

2.5. Ustępy 1.10 do 1.13 obowiązują mutatis mutandis środki transportu.

2.6. Zapewniona musi zostać właściwa wentylacja, zaspokajająca potrzeby zwierząt przy szczególnym uwzględnieniu liczby i typu transportowanych zwierząt oraz spodziewanych warunków pogodowych podczas podróży. Kontenery powinny być składowane w sposób zapewniający stałą wentylację.

2.7. Podczas transportu zwierzęta muszą otrzymywać wodę, karmę i należy im umożliwić odpoczynek, odpowiednie dla ich gatunku i wieku, w stosownych odstępach czasu. Jeśli nie zaznaczono inaczej, ssaki i ptaki powinny być karmione w odstępach 24 godzin, natomiast pojone przynajmniej co 12 godzin. Woda i karma muszą być dobrej jakości oraz muszą być podane zwierzętom w sposób minimalizujący zanieczyszczenie. Należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, iż zwierzęta muszą przyzwyczaić się do sposobu karmienia i pojenia.

ROZDZIAŁ IV

DODATKOWE PRZEPISY DOTYCZĄCE STATKÓW TRANSPORTUJĄCYCH ZWIERZĘTA LUB KONTENEROWCÓW

Sekcja 1

Wymagania dotyczące konstrukcji i wyposażenia statków transportujących zwierzęta

1. Wytrzymałość pokładów i torów musi być odpowiednia dla transportowanych zwierząt. Obliczenia wytrzymałości pokładów i torów muszą być sprawdzone na etapie budowy lub przebudowy statku przez odpowiednią organizację klasyfikującą, uznaną przez właściwe władze.

2. Statki transportujące zwierzęta muszą być wyposażone z system wymuszonej wentylacji, o właściwej wydajności całkowitej wymiany powietrza, w sposób następujący:

a) 40 wymian powietrza na godzinę, jeśli przedział jest całkowicie zamknięty, a jego wysokość wynosi mniej lub jest równa 2,30 metra;

b) 30 wymian powietrza na godzinę, jeśli przedział jest całkowicie zamknięty, a jego wysokość wynosi ponad 2,30 metra;

c) 75 % powyższej wydajności, jeśli przedział jest częściowo zamknięty.

3. Wydajność przechowywania lub produkcji świeżej wody musi spełniać zapotrzebowanie na wodę określone w rozdziale IV, po uwzględnieniu maksymalnej liczby i rodzaju transportowanych zwierząt, jak również maksymalnego czasu trwania planowanych podróży.

4. System dostarczania świeżej wody powinien zapewniać dopływ wody w sposób ciągły dla każdego obszaru z zwierzętami oraz zapewniona musi być odpowiednia ilość zbiorników zapewniających łatwy i stały dostęp do wody dla wszystkich zwierząt. Dostępny musi być dodatkowy system pompowania, zapewniający dostarczenie wody w przypadku awarii głównego systemu pompowania.

5. System drenujący musi mieć odpowiednią wydajność zapewniającą odciąganie płynów z zagród i pokładów we wszystkich warunkach pogodowych. Rynny i kanały muszą zbierać płyny do studni lub zbiorników, z których ścieki mogą zostać usunięte przy pomocy pomp lub wyrzutników. Dostępny musi być dodatkowy system pompowania, zapewniający drenaż płynów w przypadku awarii głównego systemu pompowania.

6. Obszary przebywania zwierząt, przejścia i rampy muszą być zaopatrzone w odpowiednie oświetlenie. Należy przewidzieć oświetlenie awaryjne w przypadku awarii głównej instalacji elektrycznej. Osoby obsługujące muszą być zaopatrzone w wystarczającą ilość przenośnych źródeł światła umożliwiających właściwą kontrolę i opiekę nad zwierzętami.

7. System przeciwpożarowy musi zostać właściwie zainstalowany w całym obszarze przebywania zwierząt, zaś sprzęt przeciwpożarowy musi spełniać najnowsze normy Międzynarodowej Konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (SOLAS) w odniesieniu do ochrony przeciwpożarowej, wykrywania i gaszenia pożarów.

8. Następujące systemy dla zwierząt muszą zostać wyposażone w systemy monitoringu, kontroli i alarmu na mostku:

a) wentylacja;

b) dostawa świeżej wody i drenaż;

c) oświetlenie;

d) produkcja świeżej wody, w razie potrzeby.

9. Podstawowe źródło energii musi dostarczać wystarczającą ilość energii do systemów dla zwierząt określonych w ust. 2, 4, 5 i 6 w warunkach normalnej pracy statku. Dodatkowe źródło energii musi dostarczać wystarczającą ilość energii do zastąpienia głównego źródła energii przez nieprzerwany okres trzech dni.

Sekcja 2

Dostarczanie karmy i wody na statkach przewożących zwierzęta lub kontenerowcach

Statki do transportu zwierząt lub statki przewożące kontenery z domowymi nieparzystokopytnymi oraz gatunkami domowego bydła, owiec, kóz i świń, w przypadku podróży przekraczających 24 godziny muszą posiadać odpowiednią ilość ściółki oraz karmy i wody, wystarczającą do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na wodę i karmę, określonego w tabeli 1 dla planowanych podróży plus 25 % lub trzydniowy zapas ściółki, karmy lub wody, w zależności od potrzeby.

Tabela 1

Minimalny zapas wody i karmy na statkach transportujących zwierzęta lub kontenerowcach

Kategoria

Karma

(w % żywej masy zwierząt)

Świeża woda (litry na zwierzę) (*1)

Pasza

Pasze treściwe

Bydło i nieparzystokopytne

2

1,6

45

Owce

2

1,8

4

Świnie

– 3

10

(*1)

Minimalne wymagania dla wody określone w czwartej kolumnie mogą zostać zastąpione dla wszystkich gatunków przez porcję wody stanowiącą 10% masy żywca.

Pasza może zostać zastąpiona paszą treściwą, i odwrotnie. Jednakże, powinno się zwracać uwagę na potrzeby pewnych kategorii zwierząt, w celu dostosowywania się do zmian karmy w zależności od potrzeb metabolicznych.

ROZDZIAŁ V

Odstępy czasu między pojeniem i karmieniem, czas trwania podróży oraz okresy odpoczynku

1. Gatunki domowych nieparzystokopytnych oraz gatunki domowego bydła, owiec, kóz i świń

1.1 Wymogi ustanowione w niniejszej sekcji stosują się do przemieszczania domowych nieparzystokopytnych, z wyjątkiem zarejestrowanych nieparzystokopytnych, gatunków domowego bydła, owiec, kóz i świń, nie dotyczy to transportu drogą powietrzną.

1.2 Czasy podróży dla zwierząt należących do gatunków określonych w ust. 1.1 nie mogą przekroczyć ośmiu godzin.

1.3 Maksymalny czas podróży w ust. 1.2 może zostać przedłużony w przypadku, gdy pojazd transportujący spełnia wymogi rozdziału VI.

1.4 Odstępy czasu między pojeniem i karmieniem, czasy trwania podróży oraz okresy odpoczynku w przypadku wykorzystywania pojazdów drogowych, które spełniają wymogi ust. 1.3, są zdefiniowane w następujący sposób:

a) Nieodstawionym cielętom, jagniętom oraz źrebiętom, które są wciąż karmione mlekiem, oraz nieodstawionym prosiętom po dziewięciu godzinach należy zapewnić okres odpoczynku trwający przynajmniej 1 godzinę wystarczający w szczególności na podanie płynów oraz w razie konieczności na karmienie. Po tym okresie odpoczynku, mogą one być transportowane przez kolejne 9 godzin.

b) Świnie mogą być transportowane maksymalnie przez okres 24 godzin. W czasie podróży muszą mieć stały dostęp do wody.

c) Zwierzęta domowe nieparzystokopytne mogą być transportowane maksymalnie przez okres 24 godzin. Podczas podróży muszą otrzymywać płyny oraz w razie konieczności być karmione co osiem godzin.

d) Wszystkim pozostałym zwierzętom należącym do gatunków określonych w ust. 1.1 należy zapewnić po 14 godzinach podróży okres odpoczynku trwający przynajmniej jedną godzinę, wystarczający w szczególności na podanie płynów oraz jeżeli jest to konieczne, na karmienie. Po tym okresie odpoczynku mogą być transportowane przez kolejne 14 godzin.

1.5 Po ustaleniu czasu podróży, zwierzęta muszą zostać rozładowane, nakarmione i napojone oraz odpoczywać przez przynajmniej 24 godziny.

1.6 Zwierząt nie wolno transportować koleją, jeżeli maksymalny czas trwania podróży przekracza czas określony w ust. 1.2. Jednakże, czas trwania podróży określony w ust. 1.4 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są warunki ustanowione w ust. 1.3 i 1.4 z wyjątkiem okresów odpoczynku.

1.7

a) Zwierząt nie wolno transportować środkami transportu morskiego, jeżeli maksymalny czas trwania podróży przekracza czas określony w ust. 1.2, chyba że spełnione są warunki ustanowione w ust. 1.3 i 1.4, z wyjątkiem czasu trwania podróży oraz okresów odpoczynku.

b) W przypadku transportu morskiego stałym i bezpośrednim połączeniem między dwoma punktami geograficznymi Wspólnoty, przy użyciu pojazdów załadowanych na pokład statków bez wyładowania zwierząt, należy zapewnić zwierzętom 12-godzinny okres odpoczynku w porcie przeznaczenia lub jego najbliższym otoczeniu, chyba że czas trwania podróży na morzu jest taki, że podróż może zostać objęta ogólnym programem w ramach ust. 1.2-1.4.

1.8 Dla dobra zwierząt, czas trwania podróży określony w ust. 1.3, 1.4 i pkt. 1.7 lit. b) może zostać przedłużony o 2 godziny, biorąc pod uwagę w szczególności bliskość miejsca przeznaczenia.

1.9 Bez uszczerbku dla przepisów pkt. 1.3-1.8, Państwa Członkowskie są upoważnione do określania maksymalnego 8-godzinnego nieprzedłużalnego czasu trwania podróży dla transportu zwierząt przeznaczonych do uboju, w przypadku gdy transport odbywa się wyjątkowo z miejsca wyjazdu do miejsca przeznaczenia i oba znajdują się na ich terytorium.

2. Inne gatunki

2.1 Należy zapewnić odpowiednie ilości wody i karmy dla drobiu, ptaków domowych i królików, z wyjątkiem przypadku gdy podróż trwa krócej niż:

a) 12 godzin bez uwzględnienia czasu załadowania i rozładowania; lub

b) 24 godziny dla kurcząt wszystkich gatunków, pod warunkiem że podróż jest zakończona w przeciągu 72 godzin od wyklucia.

2.2 Transportowane psy i koty muszą być karmione w maksymalnych odstępach 24 godzin oraz muszą dostawać wodę w maksymalnych odstępach ośmiu godzin. Pisemne instrukcje dotyczące karmienia i pojenia muszą być sformułowane w jasny sposób.

2.3 Gatunki inne niż opisane w ust. 2.1 lub 2.2 muszą być transportowane zgodnie z pisemnymi instrukcjami dotyczącymi karmienia i pojenia oraz przy uwzględnieniu ewentualnych szczególnych wymogów dotyczących opieki.

ROZDZIAŁ VI

Dodatkowe przepisy dotyczące długotrwałych przewozów domowych nieparzystokopytnych, gatunków domowego bydła, owiec, kóz i świń

1. Wszystkie długotrwałe przewozy

Dach

1.1. Środek transportu musi być wyposażony w dach w jasnym kolorze, właściwie ocieplony;

Podłoga i ściółka

1.2. Zwierzęta muszą mieć zapewnioną odpowiednią ściółkę lub odpowiedni materiał gwarantujący im wygodę, właściwą dla gatunku, liczby transportowanych zwierząt, czasu podróży oraz pogody. Materiał musi zapewniać odpowiednią absorpcję moczu i odchodów.

Karma

1.3. Środek transportu użyty do przewozu musi być wyposażony w wystarczającą ilość odpowiedniej karmy zaspokajającej wymagania żywieniowe zwierząt w trakcie podróży. W trakcie podróży pasza musi być zabezpieczona przed warunkami pogodowymi oraz zanieczyszczeniem takim jak, w szczególności, kurz, paliwo, spaliny, odchody i mocz zwierząt.

1.4. W przypadku gdy niezbędne jest specjalne wyposażenie do karmienia zwierząt, sprzęt ten musi być transportowany w pojeździe.

1.5. W przypadku stosowania sprzętu do karmienia określonego w ust. 1.4, musi on być skonstruowany w sposób umożliwiający jego przymocowanie do danej części pojazdu tak, by nie mógł się przewrócić. W trakcie jazdy pojazdu i gdy sprzęt nie jest używany, musi być on przechowywany w części pojazdu oddzielonej od zwierząt.

Podziały

1.6. Nieparzystokopytne muszą być transportowane w indywidualnych boksach, z wyjątkiem klaczy podróżujących ze źrebiętami.

1.7. Środki transportu muszą być wyposażone w ścianki działowe tak, aby można było tworzyć oddzielne przegrody, jednocześnie zapewniając wszystkim zwierzętom swobodny dostęp do wody.

1.8. Przegrody muszą być tak skonstruowane, aby można je było umieszczać w różnych pozycjach oraz tak, aby wielkość przegród była dopasowana do szczególnych wymogów, rodzaju, wielkości i liczby zwierząt.

Minimalne kryteria w odniesieniu do niektórych gatunków

1.9 Długotrwałe przewozy dla domowych nieparzystokopytnych, gatunków domowego bydła i świń, z wyjątkiem tych przewożonych w obecności matek, są dozwolone dla:

— domowych nieparzystokopytnych mających ponad cztery miesiące, z wyjątkiem zarejestrowanych nieparzystokopytnych;

— jałówek mających ponad czternaście dni;

— świń o wadze przekraczającej 10 kg.

Długotrwały przewóz w przypadku nieujeżdżanych koni nie jest dozwolony.

2. Dostęp do wody podczas transportu drogowego, kolejowego lub morskiego w kontenerach

2.1. Środki transportu i kontenery morskie muszą być zaopatrzone w źródło wody umożliwiające w czasie podróży szybkie dostarczenie wody przez osobę obsługującą tak, aby wszystkie zwierzęta miały dostęp do wody.

2.2. Urządzenia dostarczające wodę muszą działać prawidłowo i muszą być odpowiednio zaprojektowane i rozmieszczone dla odpowiednich kategorii zwierząt pojonych na pokładzie pojazdu.

2.3. Całkowita pojemność pojemników na wodę wynosi co najmniej 1,5 % maksymalnego załadunku. Pojemniki na wodę muszą być zaprojektowane tak, aby mogły być opróżniane i czyszczone po każdej podróży oraz muszą być zaopatrzone w system pozwalający na kontrolę poziomu wody. Muszą być połączone z systemami pojenia w obrębie przedziałów oraz muszą być utrzymywane w stanie pozwalającym na prawidłowe funkcjonowanie.

2.4. Odstępstwo od ust. 2.3 może mieć zastosowanie w odniesieniu do kontenerów morskich stosowanych wyłącznie na statkach, które dostarczają wodę ze zbiorników wodnych statku.

3. Wentylacja środków transportu drogowego i kontrola temperatury

3.1. Systemy wentylacji muszą być zaprojektowane, skonstruowane i utrzymywane tak, aby podczas całej podróży, bez względu na to czy pojazd jest w ruchu czy nie, temperatura była utrzymana w granicach od 5 °C do 30 °C wewnątrz pojazdu dla wszystkich zwierząt, z tolerancją +/-5 °C w zależności od temperatury na zewnątrz.

3.2. System wentylacji musi zapewnić właściwą dystrybucję z minimalnym przepływem o nominalnej wydajności 60 m3/h/KN ładowności. System musi być zdolny do pracy przez co najmniej 4 godziny, niezależnie od silnika pojazdu.

3.3. Środki transportu drogowego muszą być zaopatrzone w system kontroli temperatury, jak również w środki rejestrujące tego rodzaju dane. Czujniki muszą być zlokalizowane w częściach pojazdu, które w zależności od konstrukcji, będą najbardziej narażone na najgorsze warunki klimatyczne. Otrzymane w ten sposób zapisy temperatury będą opatrzone datą i udostępniane na prośbę właściwych władz.

3.4. Środki transportu drogowego muszą być zaopatrzone w system ostrzegania służący zawiadamianiu kierowcy o tym, że temperatura w pomieszczeniach dla zwierząt osiągnie ustalone maksimum lub minimum.

3.5. Komisja opracowuje przed 31 lipca 2005 r. sprawozdanie na podstawie opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, który zawierać będzie projekty odpowiednich środków dotyczących określenia maksymalnych i minimalnych temperatur dla transportowanych zwierząt, które mogą zostać przyjęte zgodnie z procedurą opisaną w art. 31 ust. 2, uwzględniając dominujące temperatury w pewnych regionach Wspólnoty o szczególnych warunkach klimatycznych.

4. System nawigacji

4.1. Środki transportu drogowego muszą być wyposażone – od dnia 1 stycznia 2007 r. w przypadku środków transportu, które po raz pierwszy wprowadzono do użytku, a od dnia 1 stycznia 2009 r. w przypadku wszystkich środków transportu – w odpowiedni system nawigacji umożliwiający zapisywanie oraz dostarczanie informacji równoważnych informacjom zawartym w dzienniku podróży, o których mowa w załączniku II sekcja 4, oraz informacje dotyczące otwarcia/zamknięcia klapy załadunkowej.

4.2. Komisja przekazuje Radzie przed 1 stycznia 2008 r. wyniki analizy systemu nawigacji oraz zastosowania tego rodzaju technologii do celów niniejszego rozporządzenia.

4.3. Komisja przekazuje Radzie, nie później niż 1 stycznia 2010 r. sprawozdanie o wdrożeniu systemu nawigacji określonego w ust. 4.2, której będą towarzyszyć propozycje mające na celu zdefiniowanie specyfikacji systemu sawigacji stosowanego we wszystkich środkach transportu drogowego. W takim przypadku Rada stanowi większością kwalifikowaną.

ROZDZIAŁ VII

WIELKOŚĆ POWIERZCHNI ŁADOWNEJ

Wielkość powierzchni ładownej dla zwierząt musi osiągać co najmniej następujące parametry:

A. DOMOWE ZWIERZĘTA NIEPARZYSTOKOPYTNE

Transport kolejowy

Konie dorosłe

1,75 m2 (0,7 x 2,5 m) (*1)

Młode Konie (6-24 miesięcy) (do podróży trwającej do 48 godzin)

1,2 m2 (0,6 x 2 m)

Młode konie (6-24 miesięcy) (do podróży trwającej ponad 48 godzin)

2,4 m2 (1,2 x 2 m)

Źrebięta (0-6 miesięcy)

1 m2 (0,6 x 1,8 m)

Kucyki (poniżej 144 cm)

1,4 m2 (1 x 1,4 m)

(*1)

Standardowa szerokość wagonu do wykorzystania wynosi: 2,6 do 2,7 m.

Uwaga: W trakcie długich podróży, źrebiętom oraz młodym koniom zapewnia się możliwość leżenia.

Te dane liczbowe mogą różnić się maksymalnie o 10 % w odniesieniu do dorosłych koni i kucyków oraz o 20 % w odniesieniu do młodych koni i źrebiąt, w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów ale także od kondycji fizycznej, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.

Transport drogowy

Konie dorosłe

1,75 m2 (0,7 x 2,5 m)

Młode Konie (6-24 miesięcy) (do podróży trwającej do 48 godzin)

1,2 m2 (0,6 x 2 m)

Młode konie (6-24 miesięcy) (do podróży trwającej ponad 48 godzin)

2,4 m2 (1,2 x 2 m)

Kucyki (poniżej 144 cm)

1 m2 (0,6 x 1,8 m)

Źrebięta (0-6 miesięcy)

1,4 m2 (1 x 1,4 m)

Uwaga: W trakcie długich podróży, źrebiętom oraz młodym koniom zapewnia się możliwość leżenia.

Te dane liczbowe mogą różnić się maksymalnie o 10 % w odniesieniu do dorosłych koni i kucyków oraz o 20 % w odniesieniu do młodych koni i źrebiąt, w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów, ale także od kondycji fizycznej, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.

Transport drogą powietrzną

Gęstość załadunku koni w odniesieniu do obszaru powierzchni:

0–100 kg

0,42 m2

100–200 kg

0,66 m2

200–300 kg

0,87 m2

300–400 kg

1,04 m2

400–500 kg

1,19 m2

500–600 kg

1,34 m2

600–700 kg

1,51 m2

700–800 kg

1,73 m2

Transport morski

Żywa waga w kg

m2/zwierzę

200–300

0,90–1,175

300–400

1,175–1,45

400–500

1,45–1,725

500–600

1,725–2

600–700

2–2,25

B. BYDŁO

Transport kolejowy

Kategoria

Przybliżona masa (w kg)

Powierzchnia w m2 na zwierzę

Małe cielęta

55

0,30 do 0,40

Cielęta średnich rozmiarów

110

0,40 do 0,70

Ciężkie cielęta

200

0,70 do 0,95

Bydło średnich rozmiarów

325

0,95 do 1,30

Bydło ciężkie

550

1,30 do 1,60

Bardzo ciężkie bydło

>700

>1,60

Te dane liczbowe mogą różnić się w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów zwierzęcia ale także od ich kondycji fizycznej, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.

Transport drogowy

Kategoria

Przybliżona masa (w kg)

Powierzchnia w m2 na zwierzę

Małe cielęta

50

0,30 do 0,40

Cielęta średnich rozmiarów

110

0,40 do 0,70

Bydło średnich rozmiarów

200

0,70 do 0,95

Ciężkie cielęta

325

0,95 do 1,30

Bydło ciężkie

550

1,30 do 1,60

Bardzo ciężkie bydło

>700

>1,60

Te dane liczbowe mogą różnić się w zależności nie tylko od masy oraz rozmiarów zwierzęcia ale także od ich kondycji fizycznejy, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.

Transport drogą powietrzną

Kategoria

Przybliżona masa (w kg)

Powierzchnia w m2 na zwierzę

Cielęta

50

70

0,23

0,28

Bydło

300

500

0,84

1,27

Transport morski

Żywa waga w kg

m2/zwierzę

200–300

0,81 –1,0575

300–400

1,0575 –1,305

400–500

1,305 –1,5525

500–600

1,5525 –1,8

600–700

1,8 –2,025

Zwierzętom w ciąży zapewnia się 10 % więcej przestrzeni.

C. OWCE/KOZY

Transport kolejowy

Kategoria

Masa w kg

Powierzchnia w m2 na zwierzę

Owce strzyżone

<55

0,20 do 0,30

>55

>0,30

Owce niestrzyżone

<55

0,30 do 0,40

>55

>0,40

Owce maciorki w zaawansowanej ciąży

<55

0,40 do 0,50

>55

>0,50

Kozy

<35

0,20 do 0,30

35 do 55

0,30 do 0,40

>55

0,40 do 0,75

Kozy w zaawansowanej ciąży

<55

0,40 do 0,50

>55

>0,50

Powierzchnia określona powyżej mogą różnić się w zależności nie tylko od rasy, wielkości, kondycji fizycznej, oraz długości runa zwierząt, ale również od warunków meteorologicznych oraz czasu podróży.

Transport drogowy

Kategoria

Masa w kg

Powierzchnia w m2 na zwierzę

Owce strzyżone oraz jagnięta o masie 26 kg i powyżej

<55

0,20 do 0,30

>55

>0,30

Owce niestrzyżone

<55

0,30 do 0,40

>55

>0,40

Owce maciorki w zaawansowanej ciąży

<55

0,40 do 0,50

>55

>0,50

Kozy

<35

0,20 do 0,30

35 do 55

0,30 do 0,40

>55

0,40 do 0,75

Kozy w zaawansowanej ciąży

<55

0,40 do 0,50

>55

>0,50

Powierzchnia określona powyżej mogą różnić się w zależności nie tylko od rasy, wielkości, kondycji fizycznej oraz długości runa zwierząt, ale również od warunków meteorologicznych oraz czasu podróży. Na przykład dla małych jagniąt może być przewidziana powierzchnia poniżej 0,2 m2 na zwierzę.

Transport drogą powietrzną

Gęstość załadunku owiec i kóz w stosunku do powierzchni:

Średnia masa (w kg)

Powierzchni na owcę/kozę (w m2)

25

0,2

50

0,3

75

0,4

Transport morski

Żywa waga w kg

m2/zwierzę

20–30

0,24 –0,265

30–40

0,265 –0,290

40–50

0,290 –0,315

50–60

0,315 –0,34

60–70

0,34 –0,39

D. ŚWINIE

Transport kolejowy oraz drogowy

Wszystkie świnie muszą mieć możliwość przebywania co najmniej w naturalnej pozycji leżącej i stojącej.

Aby spełnić te minimalne wymagania, gęstość załadunku podczas transportu w przypadku świń o masie około 100 kg nie powinna przekraczać 235 kg/m2.

W zależności od rasy, wielkości oraz kondycji fizycznej wymagana powierzchnia może zostać zwiększona o 20 % z uwzględnieniem warunków meteorologicznych oraz czasu podróży.

Transport powietrzny

Gęstość załadunku powinna być odpowiednio wysoka, aby uniknąć zranienie podczas startu czy też lądowania lub na wypadek turbulencji, jednakże wszystkie zwierzęta nadal muszą mieć możliwość przebywania w pozycji leżącej. Klimat, całkowity czas trwania podróży, oraz godzina przybycia powinny zostać uwzględnione podczas podejmowania decyzji w sprawie gęstości załadunku.

Średnia masa

Powierzchni na świnię

15 kg

0,13 m2

25 kg

0,15 m2

50 kg

0,35 m2

100 kg

0,51 m2

Transport morski

Żywa waga w kg

m2/zwierzę

10 lub mniej

0,20

20

0,28

45

0,37

70

0,60

100

0,85

140

0,95

180

1,10

270

1,50

E. DRÓB

Gęstość mająca zastosowanie do transportu drobiu w kontenerach

Należy zapewnić minimalną powierzchnię podłogową:

Kategoria

Powierzchnia w cm2

Pisklęta jednodniowe

21–25 cm2 na pisklę

Drób inny niż pisklęta jednodniowe: masa w kg

Powierzchnia w cm2 na kg

< 1,6

180–200

1,6 do < 3

160

3 do < 5

115

> 5

105

Te dane liczbowe mogą różnić się w zależności nie tylko od masy i wielkości ptaków, ale także od ich kondycji fizycznej, warunków meteorologicznych oraz przewidywanego czasu podróży.