Artykuł 16

1. Bez względu na ogólne zasady dotyczące licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy na wodach państwa trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez władze państwa trzeciego.

Jednakże, akapit pierwszy nie ma zastosowania do następujących statków wspólnotowych, jeśli połowy dokonywane są na norweskich wodach Morza Północnego:

a) statków o tonażu równym lub mniejszym niż 200 GT;

b) statków dokonujących połowów przeznaczonych do spożycia przez ludzi w odniesieniu do gatunków innych niż makrela;

c) statków pływających pod szwedzką banderą, zgodnie z ustanowioną praktyką.

2. Największa ilość licencji oraz innych związanych z nimi warunków jest ustanawiana jak ustalono w części I załącznika VI. Wnioski o licencje wskazują rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków, w odniesieniu do których mają zostać wydane licencje oraz są skierowane przez władze Państw Członkowskich do Komisji. Komisja przedkłada te wnioski zainteresowanym władzom państw trzecich.

W przypadku, gdy jedno z Państw Członkowskich przekazuje kwotę innemu Państwu Członkowskiemu (swap) w odniesieniu do terenów połowowych określonych w części I załącznika VI, przekazanie takie obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i powinno zostać zgłoszone Komisji. Jednakże, całkowita liczba licencji dla każdego terenu połowowego określonego w części I załącznika VI nie może zostać przekroczona.

3. Statki wspólnotowe odpowiadaja wymaganiom dotyczącym ochrony oraz środków kontroli oraz wszystkim pozostałym przepisom dotyczącym strefy, w której operują.