Artykuł 30

1. Państwa Członkowskie ustanawiają krajowe wieloletnie programy kontroli pozostałości pestycydów. Programy wieloletnie są przez nie corocznie uaktualniane.

Programy te opierają się na ocenie ryzyka i mają na celu w szczególności ocenę narażenia konsumenta i zgodności z obowiązującym prawem. Zawierają one co najmniej następujące elementy:

a) produkty, których próbki należy pobrać;

b) liczbę próbek, które należy pobrać, i analiz, które należy przeprowadzić;

c) pestycydy podlegające analizie;

d) kryteria stosowane przy opracowywaniu tych programów, włącznie z:

i) wyborem połączenia pestycydu i produktu;

ii) liczbą próbek, które należy pobrać odpowiednio dla produktów krajowych i zagranicznych;

iii) udziałem spożycia produktów w krajowym systemie żywienia;

iv) wspólnotowym programem kontroli; oraz

v) wynikami poprzednich programów kontroli.

2. Państwa Członkowskie przedkładają swoje uaktualnione krajowe programy kontroli pozostałości pestycydów, o których mowa w ust. 1, Komisji i Urzędowi najpóźniej na trzy miesiące przed końcem każdego roku kalendarzowego.

3. Państwa Członkowskie uczestniczą we wspólnotowym programie kontroli przewidzianym w art. 29. Publikują one corocznie w Internecie wszystkie wyniki krajowych kontroli poziomów pozostałości. W przypadku gdy NDP zostały przekroczone, Państwo Członkowskie może wskazać sprzedawców lub producentów odnośnego produktu.