Rozporządzenie Komisji (WE) nr 736/2005 z dnia 13 maja 2005 r. uzupełniające Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wpisu nazwy do „Rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych” (Miel d'Alsace) – (PGI)
Załącznik II
W mocyROZPORZĄDZENIE RADY (EWG) NR 2081/92
„MIEL D’ALSACE”
(NR WE: FR/00150)
PDO ( ) PGI (X)
Niniejsze zestawienie jest streszczeniem sporządzonym wyłącznie dla celów informacyjnych. W celu uzyskania pełnych informacji w szczególności producenci wyrobów objętych daną chronioną nazwą pochodzenia (PDO) lub chronionym oznaczeniem geograficznym (PGI), proszeni są o zapoznanie się z pełną wersją specyfikacji produktu udostępnianą na szczeblu krajowym lub przez służby Komisji Europejskiej.
1. Właściwy organ Państwa Członkowskiego
Nazwa
:
Ministère de l’agriculture et de la pêche – direction des politiques économique et internationale – bureau des signes de qualité et de l’agriculture biologique
Adres
:
3, rue Barbet de Jouy
F-75349 07 SP
Telefon
:
(33) 149 55 81 01
Faks
:
(33) 149 55 57 85
2. Grupa wnioskująca
2.1.
Nazwa
:
Confédération régionale des apiculteurs d’Alsace
2.2.
Adres
:
Espace européen de l’entreprise
2, rue de Rome
F-67300 Schiltigheim
Telefon
:
(33) 388 19 16 78
Faks
:
(33) 388 18 90 42
:
alsace-qualite@alsace-qualite.com
2.3.
Skład
producenci/przetwórcy (X) inni ( )
3. Rodzaj produktu
Klasa 1.4 miód
4. Opis
(streszczenie warunków określonych w art. 4 ust. 2)
4.1.
Nazwa
„Miel d’Alsace”
4.2.
Opis
Produkt wytwarzany przez pszczoły na bazie cukrów produkowanych przez rośliny lub w formie wydzielin kwiatowych (nektaru) lub w formie soku zbieranego przez mszyce (spadź). Charakterystyczne cechy każdego produktu to maksymalna zawartość wody, przewodność, kwasowość, HMF, kolor i charakterystyczny smak.
Miód z drzew iglastych ma kolor brunatny z zielonym odcieniem, ma delikatny zapach żywicy i aromat balsamiczny.
Miód kasztanowy ma kolor od jasno do ciemnobrązowego, ma zapach przejrzałych jabłek, smak taniny lekko cierpki.
Miód akacjowy ma kolor jasny, słodki zapach kwiatu akacji, aromat robinii i zapach ula.
Miód lipowy ma kolor od jasno do ciemnożółtego, zapach i smak mentolowy z lekką goryczką.
Miód leśny o intensywnym kolorze ma subtelne aromaty mieszanki spadzi i nektarów, jego smak jest intensywny i lekko cierpki.
Miód kwiatowy ma kolor od jasnego do ciemnego, dzięki mieszance nektarów jego aromat jest złożony, a smak mocno słodki.
4.3.
Obszar geograficzny
Ule produkcyjne powinny znajdować się w Alzacji. Dla miodu z drzew iglastych strefa ogranicza się do stoków alzackich masywu Wogezów i Jury. Miód kasztanowy jest zbierany na wzgórzach w okolicach Wogezów (dolny i górny bieg Renu w lasach Brumath i Haguenau. Miód lipowy pochodzi z lasów Hardt (górny bieg Renu).
Strefy zbioru miodu, zasadnicze dla jakości i cech charakterystycznych miodu, są określone, jednak ekstrakcja może odbywać się poza strefą gdyż zapewnione jest odtworzenie historii produktu.
4.4.
Dowód pochodzenia
Pszczelarze i miejsca produkcji są określone, zarejestrowane i kontrolowane. Miejsca produkcji są obowiązkowo umieszczone w regionie Alzacji. Możliwość odtworzenia historii produktu jest zapewniona poprzez ewidencję towarową etykiet, w zestawieniu z deklaracjami zbiorów i zapasów.
Dowody pochodzenia są również kontrolowane poprzez analizę mikroskopową przeprowadzaną na 30 % całkowitej produkcji miodu pod nazwą „Miel d’Alsace”.
4.5.
Metoda otrzymywania
Ule ulokowane są w miejscach, w których znajdują się gatunki drzew lub kwiatów odpowiadające rodzajowi produkowanego miodu: akacjowego, lipowego, z drzew iglastych, kasztanowego, leśnego lub wielokwiatowego. Miodobranie odbywa się, gdy jest on dojrzały, na zimno, a następnie jest on klarowany, przechowywany i pakowany. Każda partia jest poddawana analizie fizyko-chemicznej i sensorycznej. Poza tym miody te powinny odpowiadać kryteriom fizyko-chemicznym i organoleptycznym określonym w specyfikacji.
4.6.
Związek
Charakterystyczne cechy związane z produktem
Każdy rodzaj miodu posiada swoje charakterystyczne fizyko-chemiczne i organoleptyczne cechy określone w specyfikacji i odpowiadające regionalnej różnorodności kwiatowej. Różnorodność miodów alzackich jest bezpośrednim skutkiem różnorodności ekosystemów. W istocie Alzacja charakteryzuje się obecnością strefy górskiej pokrytej drzewami iglastymi, strefy wzgórz i płaskowyżu z winnicami, łąkami, lasami bukowymi i kasztanowymi, jak również strefy równinnej z uprawami i łąkami. Ta różnorodność ekosystemów umożliwia zbiory zróżnicowanej gamy produktów od początków wiosny do początków jesieni.
Renoma historyczna i obecna
Produkcja miodu w Alzacji jest potwierdzona od VII wieku.
— W XVI wieku opublikowano różne dzieła miedzy innymi traktat pszczelarski pochodzący z 1580 roku, który służył za dokument referencyjny przez prawie dwa wieki.
— W drugiej połowie XIX wieku ma miejsce nowa faza rozwoju alzackiego pszczelarstwa; na początku XX wieku w Alzacji jest ponad 50 000 uli.
— Nowoczesne pszczelarstwo alzackie charakteryzuje się istnieniem bardzo dużej liczby pszczelarzy (jest ich około 4 000) zgrupowanych w organizacjach związkowych hierarchicznych i zdecentralizowanych. Organizacja regionalnego konkursu miodów Alzacji w Colmar świadczy o witalności tej produkcji.
4.7.
Organ kontroli
Nazwa
:
Certiqual, association de certification des produits de qualité d’Alsace
Adres
:
Espace européen de l’entreprise
2, rue de Rome
F-67300 Schiltigheim
Telefon
:
(33) 388 19 16 79
Faks
:
(33) 388 19 55 29
:
certiqual2@wanadoo.fr
4.8.
Etykietowanie
Napis „Miel d’Alsace” z obowiązkowym zaznaczeniem rodzaju miodu (akacjowy, lipowy, z drzew iglastych, kasztanowy, leśny, wielokwiatowy).
Świeżość, jakość i smak są gwarantowane, potwierdzone przez Certiqual F-67309 Schiltigheim.
4.9.
Wymogi krajowe
—
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.