Artykuł 3

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnianie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

a) niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku I lub w załączniku Ia oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym opłat za żywność, z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, za leki i leczenie, podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych; lub

c) przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat manipulacyjnych związanych z rutynowym przechowywaniem i utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; oraz

w przypadku gdy zezwolenie dotyczy osoby, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I, jeżeli dane państwo członkowskie powiadomiło Komitet ds. Sankcji o takim ustaleniu i zamiarze udzielenia zezwolenia, a Komitet ds. Sankcji nie wyraził sprzeciwu w ciągu czterech dni roboczych od dnia powiadomienia.

2. Na zasadzie odstępstwa od art. 2 właściwe organy mogą zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych po ustaleniu, że są one niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że:

a) w przypadkach gdy zezwolenie dotyczy osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku I – dane państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet ds. Sankcji, który zatwierdził to ustalenie; oraz

b) w przypadkach gdy zezwolenie dotyczy osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku Ia – dane państwo członkowskie powiadomiło co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o tym, na jakiej podstawie jego zdaniem powinno się udzielić określonego zezwolenia.

3. W przypadku osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku Ia dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie ust. 1 i 2.