Artykuł 30

1. Późniejsza weryfikacja świadectw pochodzenia lub pozwoleń na wywóz przeprowadzana jest wyrywkowo lub gdy właściwe organy Państw Członkowskich mają uzasadnioną wątpliwość co do autentyczności świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo co do prawdziwości informacji dotyczących rzeczywistego pochodzenia danych wyrobów.

W takich przypadkach właściwe organy Wspólnoty zwracają świadectwo pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo ich kopię właściwym organom ukraińskim, podając w odpowiednich przypadkach przyczyny dotyczące formy lub treści, które uzasadniają przeprowadzenie dochodzenia. Jeżeli przedłożono fakturę, do świadectwa pochodzenia lub pozwolenia na wywóz albo jego kopii dołączana jest taka faktura lub jej kopia. Właściwe organy przekazują również wszelkie posiadane informacje wskazujące na to, że dane zawarte w świadectwie pochodzenia lub w pozwoleniu na wywóz są nieprawdziwe.

2. Przepisy ust. 1 mają również zastosowanie do późniejszych weryfikacji deklaracji pochodzenia.

3. Wyniki późniejszych weryfikacji przeprowadzonych zgodnie z ust. 1 są przekazywane właściwym organom Wspólnoty najpóźniej w terminie trzech miesięcy. Przekazane informacje określają, czy kwestionowane świadectwo, pozwolenie lub deklaracja dotyczą towarów faktycznie wywiezionych oraz czy towary te kwalifikują się do wywozu do Wspólnoty na podstawie przepisów niniejszego rozdziału. Właściwe organy Wspólnoty mogą również zażądać kopii całej dokumentacji niezbędnej do pełnego ustalenia stanu faktycznego, w tym w szczególności pochodzenia towarów.

4. Jeżeli takie weryfikacje ujawnią nadużycia lub poważne nieprawidłowości w stosowaniu deklaracji pochodzenia, dane Państwo Członkowskie informuje o tym fakcie Komisję. Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim.

5. Wyrywkowe stosowanie procedury określonej w niniejszym artykule nie stanowi przeszkody dla dopuszczenia danych wyrobów do swobodnego obrotu.