Artykuł 2

1. Każde państwo członkowskie zezwala na użytkowanie na swoim terytorium pojazdów najmowanych przez przedsiębiorstwa mające siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego, pod warunkiem że:

a) pojazd jest zarejestrowany lub został dopuszczony do ruchu zgodnie z prawem któregokolwiek państwa członkowskiego oraz, w stosownych przypadkach, jest używany zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 (

1

) i (WE) nr 1072/2009 (

2

);

b) umowa dotyczy wyłącznie najmu pojazdu bez kierowcy i nie towarzyszy jej umowa o świadczenie usług zawarta z tym samym przedsiębiorstwem dotycząca kierowców lub personelu towarzyszącego;

c) najmowany pojazd pozostaje w wyłącznej dyspozycji przedsiębiorstwa użytkującego pojazd przez cały okres obowiązywania umowy najmu;

d) najmowany pojazd prowadzony jest przez personel przedsiębiorstwa użytkującego.

2. Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 1 lit. a)–d), potwierdza się poprzez przedstawienie następujących dokumentów, w formie papierowej lub elektronicznej, które muszą znajdować się w pojeździe:

a) umowa najmu lub poświadczony wyciąg z umowy zawierający w szczególności nazwę (nazwisko) wynajmującego, najemcy, datę i okres obowiązywania umowy oraz oznaczenie pojazdu;

b) w przypadku gdy kierowca nie jest najemcą pojazdu — umowa o pracę kierowcy lub poświadczony wyciąg z tej umowy zawierający w szczególności nazwę (nazwisko) pracodawcy, nazwisko pracownika oraz datę i okres obowiązywania umowy lub ostatnią kartę płacy.

W razie konieczności dokumenty określone w lit. a) i b) mogą zostać zastąpione równoważnym dokumentem wydanym przez właściwe władze Państwa Członkowskiego.