Artykuł 13

1. Właściwy organ upewnia się, że operator podjął niezbędne środki w celu spełnienia norm środowiskowych Wspólnoty, w szczególności aby zapobiec, zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE, pogorszeniu się bieżącego stanu wody, m.in. poprzez:

a) ocenę możliwości tworzenia się odcieku ze składowanych odpadów, włącznie z zawartością substancji zanieczyszczającej w odcieku, zarówno podczas fazy operacyjnej, jak i po zamknięciu obiektu unieszkodliwiania odpadów oraz ustalenie bilansu wodnego obiektu unieszkodliwiania odpadów;

b) zapobieganie lub zmniejszanie tworzenia się odcieku oraz skażenia wód powierzchniowych lub podziemnych przez odpady;

c) odprowadzanie i oczyszczanie skażonej wody i odcieku, zebranych z obiektu unieszkodliwiania odpadów aż do uzyskania standardu wymaganego do ich zrzutu.

2. Właściwy organ upewnia się, że operator podjął odpowiednie środki w celu zapobiegania lub zmniejszania emisji pyłu i gazu.

3. Jeżeli, na podstawie oceny ryzyka dla środowiska, uwzględniając w szczególności dyrektywy 76/464/EWG, 80/68/EWG lub 2000/60/WE w zależności od przypadku, właściwy organ zdecydował, że zbieranie i oczyszczania odcieku nie jest konieczne lub ustalono, że obiekt unieszkodliwiania odpadów nie stanowi potencjalnego zagrożenia dla gleby, wód podziemnych lub powierzchniowych, można zmniejszyć lub odstąpić od wymagań określonych w ust. 1 lit. b) i c).

4. Państwa Członkowskie dokonują zrzutu odpadów wydobywczych, w formie stałej, szlamu lub płynnej, do wszelkich odbiorników wodnych innych niż skonstruowany w celach zrzutu odpadów wydobywczych pod warunkiem spełnienia przez operatora odpowiednich wymagań dyrektyw 76/464/EWG, 80/68/EWG i 2000/60/WE.

5. Umieszczając ponownie odpady wydobywcze w wyrobiskach poeksploatacyjnych powstałych zarówno wskutek eksploatacji odkrywkowej, jak i podziemnej, które będą mogły być zatopione po ich zamknięciu, operator podejmuje niezbędne środki w celu zapobieżenia lub zminimalizowania pogorszenia się stanu wody i zanieczyszczenia gleby, zgodnie z, mutatis mutandis, ust. 1 i 3. Operator dostarcza właściwemu organowi informacji niezbędnych do wywiązania się ze zobowiązań wspólnotowych, określonych w szczególności w dyrektywie 2000/60/WE.

6. W przypadku stawu osadowego, w którym obecny jest cyjanek, operator upewnia się, że stężenie cyjanku dysocjującego w słabym kwasie w stawie jest zredukowane do najniższego możliwego poziomu za pomocą najlepszych dostępnych technik, a w każdym przypadku, w obiektach unieszkodliwiania odpadów, które uprzednio otrzymały zezwolenie lub które funkcjonowały już w dniu 1 maja 2008 r., że stężenie cyjanku dysocjującego w słabym kwasie w miejscu zrzutu odpadów przeróbczych z zakładu przeróbczego do stawu osadowego nie przekracza 50 ppm od dnia 1 maja 2008 r., 25 ppm od dnia 1 maja 2013 r., 10 ppm od dnia 1 maja 2001 r. oraz 10 ppm dla obiektów unieszkodliwiania odpadów, które otrzymały zezwolenie po dniu 1 maja 2008 r.

Jeżeli właściwy organ tego wymaga, operator wykaże za pomocą oceny ryzyka, która uwzględnia szczególne warunki dla miejsca prowadzenia działalności, że te limity stężeń nie muszą być dalej obniżane.