Artykuł 25c

1. Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego ani żaden z członków sieci, do której należy biegły rewident lub firma audytorska, nie świadczą bezpośrednio ani pośrednio na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej ani jednostek przez nią kontrolowanych w ramach Unii zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. b) i c) oraz lit. e)–k) rozporządzenia (UE) nr 537/2014, w następujących okresach:

a) w okresie od rozpoczęcia okresu objętego atestacją sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju do wydania sprawozdania z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju; oraz

b) w roku obrotowym bezpośrednio poprzedzającym okres, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, w odniesieniu do usług określonych w art. 5 ust. 1 akapit drugi lit. e) rozporządzenia (UE) nr 537/2014.

2. Biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego oraz – w przypadku gdy biegły rewident lub firma audytorska należą do sieci – każdy członek takiej sieci mogą świadczyć na rzecz jednostki interesu publicznego podlegającej atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, na rzecz jej jednostki dominującej lub jednostek przez nią kontrolowanych usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych inne niż zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, lub – w stosownych przypadkach – inne niż zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 537/2014, lub usługi uznawane przez państwa członkowskie za stanowiące zagrożenie dla niezależności, o których mowa w art. 5 ust. 2 tego rozporządzenia, pod warunkiem zatwierdzenia przez komitet ds. audytu po dokonaniu przez niego właściwej oceny zagrożeń dla niezależności oraz zabezpieczeń zastosowanych zgodnie z art. 22b niniejszej dyrektywy.

3. W przypadku gdy członek sieci, do której należą biegły rewident lub firma audytorska przeprowadzający atestację sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego, świadczy zabronione usługi niebędące badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, na rzecz jednostki zarejestrowanej w państwie trzecim, kontrolowanej przez jednostkę interesu publicznego, która podlega atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju, dany biegły rewident lub dana firma audytorska oceniają, czy ich niezależność byłaby zagrożona wskutek świadczenia takich usług przez członka sieci.

Jeżeli ich niezależność jest zagrożona, biegły rewident lub firma audytorska stosują zabezpieczenia w celu ograniczenia zagrożeń spowodowanych świadczeniem w państwie trzecim zabronionych usług niebędących badaniem sprawozdań finansowych, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu. Biegły rewident lub firma audytorska mogą kontynuować wykonywanie atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju jednostki interesu publicznego wyłącznie w przypadku, gdy mogą uzasadnić, zgodnie z art. 22b, że świadczenie tych usług nie ma wpływu na ich osąd zawodowy ani na sprawozdanie z atestacji sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju.