Artykuł 4

1. Wieloletnia strategia dostosowywania zmierza do jednego lub kilku z następujących celów:

a) wzmocnienia konkurencyjności sektora cukru i trzciny cukrowej, przy czym jest to zrównoważony proces, w szczególności ze względu na zdolność tego sektora do sprostania konkurencji w dłuższym okresie czasu, z uwzględnieniem sytuacji różnych zainteresowanych stron tworzących łańcuch;

b) promowania zróżnicowania gospodarczego w obszarach zależnych od cukru, na przykład poprzez skierowanie obecnej produkcji cukru w stronę produkcji bioetanolu oraz innych zastosowań cukru poza obszarem żywności;

c) przeciwdziałania rozległym skutkom procesu dostosowywania, które mogą być związane z zatrudnieniem i usługami społecznymi, użytkowaniem ziemi i przywracaniem środowiska naturalnego, sektorem energii, badaniami i innowacjami oraz stabilizacją makroekonomiczną, ale nie muszą ograniczać się do tych obszarów.

2. Strategia ma co najmniej definiować realizowane cele, podejście i środki zidentyfikowane dla ich realizacji, odpowiedzialność różnych zainteresowanych stron i plan finansowy wdrożenia strategii.

Strategia ocenia zrównoważenie planu finansowego zgodnie z bieżącymi i przyszłymi warunkami rynkowymi, w wymiarze społecznym i ochrony środowiska naturalnego. Wykazuje ona jego zgodność z ogólnymi strategiami na rzecz rozwoju danego kraju i jego ubóstwa.

3. W ramach wieloletniej strategii określa się szczegółowy plan pomocy na 2006 r. Przy sporządzaniu tego planu należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie:

a) dążenie do optymalizacji kosztów i zrównoważonego wpływu;

b) jednoznaczne zdefiniowanie i monitoring celów oraz wskaźników realizacji.