Rozporządzenie (WE) nr 334/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95
Załącznik I
W mocyMiędzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczaniu (Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczeństwem — Kodeks ISM)
Część A — Wdrożenie
1. Przepisy ogólne
1.1.
Definicje
1.2.
Cele
1.3.
Zastosowanie
1.4.
Wymagania funkcjonalne systemu zarządzania bezpieczeństwem (SZB)
2. Polityka w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska
3. Odpowiedzialność i uprawnienia armatora
4. Osoba (osoby) wyznaczone
5. Odpowiedzialność i uprawnienia kapitana
6. Środki i personel
7. Opracowywanie planów działań wykonywanych na statku
8. Gotowość w stanach zagrożenia
9. Zgłaszanie i analiza niezgodności, wypadków i sytuacji niebezpiecznych
10. Utrzymywanie stanu statku i jego wyposażenia
11. Dokumentacja
12. Weryfikacja, przegląd i ocena armatorska
Część B — Certyfikacja i weryfikacja
13. Certyfikacja i okresowa weryfikacja
14. Certyfikacja dla wydania dokumentów tymczasowych
15. Weryfikacja
16. Formy certyfikatów
MIĘDZYNARODOWY KODEKS ZARZĄDZANIA BEZPIECZNĄ EKSPLOATACJĄ STATKÓW I ZAPOBIEGANIA ZANIECZYSZCZANIU
(MIĘDZYNARODOWY KODEKS ZARZĄDZANIA BEZPIECZEŃSTWEM — KODEKS ISM)
CZĘŚĆ A — WDROŻENIE
1. Przepisy ogólne
1.1. Definicje
Do części A i B niniejszego kodeksu zastosowanie mają poniższe definicje:
1.1.1. „Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczeństwem (Kodeks ISM)” oznacza Międzynarodowy kodeks zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczeniom przyjęty przez Zgromadzenie, z ewentualnymi późniejszymi zmianami wprowadzonymi przez Organizację.
1.1.2. „Armator” oznacza właściciela statku lub jakąkolwiek inną organizację lub osobę, taką jak zarządca statku lub czarterujący nieobsadzony załogą statek, która przejęła od właściciela odpowiedzialność za eksploatację statku i która zobowiązała się tym samym do przejęcia wszystkich obowiązków i odpowiedzialności wynikających z kodeksu.
1.1.3. „Administracja” oznacza rząd państwa, do pływania pod banderą którego dany statek posiada prawo.
1.1.4. „System zarządzania bezpieczeństwem” oznacza uporządkowany i udokumentowany system pozwalający pracownikom armatora na skuteczną realizację jego polityki bezpieczeństwa i ochrony środowiska.
1.1.5. „Dokument zgodności” oznacza dokument wydany armatorowi, który spełnia wymogi niniejszego Kodeksu.
1.1.6. „Certyfikat zarządzania bezpieczeństwem” oznacza dokument wydawany dla statku potwierdzający, że armator oraz kierownictwo statku działają w sposób zgodny z zatwierdzonym systemem zarządzania bezpieczeństwem.
1.1.7. „Obiektywny dowód” oznacza informację o charakterze ilościowym lub jakościowym, zapisy lub stwierdzenie faktu odnoszące się do bezpieczeństwa lub też do istnienia, lub wdrożenia jakiegokolwiek elementu systemu zarządzania bezpieczeństwem, oparte na spostrzeżeniach, pomiarach lub testach i możliwe do zweryfikowania.
1.1.8. „Spostrzeżenie” oznacza stwierdzenie faktu dokonane w trakcie audytu systemu zarządzania bezpieczeństwem, poparte obiektywnymi dowodami.
1.1.9. „Niezgodność” oznacza spostrzeżoną sytuację, w której obiektywne dowody wskazują na niespełnienie określonego wymogu.
1.1.10. „Duża niezgodność” oznacza możliwe do zidentyfikowania odstępstwo, które stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa personelu lub statku lub poważnie zagraża środowisku i wymaga niezwłocznego podjęcia działań korygujących oraz wiąże się z brakiem efektywnego i systematycznego wdrażania wymagań Kodeksu.
1.1.11. „Data rocznicowa” oznacza dzień i miesiąc każdego kolejnego roku odpowiadające dacie upływu ważności odpowiedniego dokumentu lub certyfikatu.
1.1.12. „Konwencja” oznacza Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu z 1974 r., z późniejszymi zmianami.
1.2. Cele
1.2.1. Cele niniejszego Kodeksu to zapewnienie bezpieczeństwa na morzu, zapobieganie nieszczęśliwym wypadkom lub utracie życia oraz unikanie niszczenia środowiska, w szczególności środowiska morskiego, a także mienia.
1.2.2. Celem działań armatora prowadzonych w ramach zarządzania bezpieczeństwem powinno być między innymi:
1.2.2.1. zapewnienie bezpiecznej eksploatacji statku i bezpiecznych warunków pracy;
1.2.2.2. ustanowienie środków zabezpieczających przed wszystkimi określonymi zagrożeniami; i
1.2.2.3. nieustanne doskonalenie umiejętności pracowników zatrudnionych na lądzie i na statkach w zakresie zarządzania bezpieczeństwem, w tym także przygotowanie ich do postępowania w sytuacjach awaryjnych związanych zarówno z bezpieczeństwem, jak i ochroną środowiska.
1.2.3. System zarządzania bezpieczeństwem powinien zapewniać:
1.2.3.1. zgodność z obowiązującymi przepisami i uregulowaniami; oraz
1.2.3.2. uwzględnianie obowiązujących kodeksów, wytycznych i norm zalecanych przez IMO, administracje, towarzystwa klasyfikacyjne oraz organizacje związane z żeglugą.
1.3. Zastosowanie
Wymogi niniejszego Kodeksu mogą być stosowane do wszystkich statków.
1.4. Wymagania funkcjonalne systemu zarządzania bezpieczeństwem (SZB)
Każdy armator powinien opracować, wdrożyć i utrzymywać system zarządzania bezpieczeństwem (SZB) obejmujący następujące wymagania funkcjonalne:
1.4.1. politykę bezpieczeństwa i ochrony środowiska;
1.4.2. instrukcje i procedury zapewniające bezpieczną eksploatację statków i ochronę środowiska zgodnie z odpowiednim ustawodawstwem międzynarodowym oraz ustawodawstwem państwa bandery;
1.4.3. określone zakresy uprawnień i drogi wzajemnego porozumiewania się pracowników zatrudnionych na lądzie i na statkach oraz porozumiewania się tych pracowników pomiędzy sobą;
1.4.4. procedury zgłaszania wypadków, jak również niezgodności z przepisami niniejszego Kodeksu;
1.4.5. procedury dotyczące działania oraz przygotowania do działania w sytuacjach awaryjnych; i
1.4.6. procedury audytów wewnętrznych oraz przeglądów systemu zarządzania.
2. Polityka w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska
2.1. Armator powinien ustanowić politykę w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska określającą sposób osiągnięcia celów wymienionych w ust. 1.2.
2.2. Armator powinien zapewnić wdrożenie i przestrzeganie polityki na wszystkich poziomach struktury organizacyjnej, zarówno na statku, jak i na lądzie.
3. Odpowiedzialność i uprawnienia armatora
3.1. Jeżeli odpowiedzialność za eksploatację statku spoczywa na podmiocie innym niż jego właściciel, to właściciel statku jest zobowiązany przekazać administracji pełną nazwę i dane podmiotu odpowiedzialnego.
3.2. Armator powinien określić i udokumentować zakres odpowiedzialności, uprawnień i wzajemnych powiązań wszystkich pracowników, którzy wykonują i weryfikują prace związane z bezpieczeństwem i zapobieganiem zanieczyszczaniu lub mające na nie wpływ, a także kierują tymi pracami.
3.3. Armator ponosi odpowiedzialność za zapewnienie odpowiednich środków i organizacyjnego wsparcia z lądu, umożliwiających wyznaczonej osobie lub osobom wywiązywanie się ze swoich obowiązków.
4. Osoba (osoby) wyznaczone
W celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji każdego statku i utrzymania łączności między armatorem i załogą statku, każdy armator, stosownie do potrzeb, powinien wyznaczyć osobę lub osoby na lądzie mające bezpośredni dostęp do kierownictwa najwyższego szczebla. Odpowiedzialność i uprawnienia osoby lub osób wyznaczonych powinny obejmować monitoring działań związanych z bezpieczeństwem i zapobieganiem zanieczyszczaniu prowadzonych na każdym statku oraz zapewnianie wykorzystania, w miarę potrzeb, odpowiednich środków oraz wsparcia z lądu.
5. Odpowiedzialność i uprawnienia kapitana
5.1. Armator powinien jasno określić i udokumentować odpowiedzialność kapitana w zakresie:
5.1.1. realizacji polityki armatora w zakresie bezpieczeństwa i ochrony środowiska;
5.1.2. motywowania załogi do przestrzegania tej polityki;
5.1.3. wydawania właściwych poleceń i instrukcji w sposób jasny i prosty;
5.1.4. kontroli spełniania określonych wymagań; oraz
5.1.5. przeglądu SZB i zgłaszania niezgodności kierownictwu na lądzie.
5.2. Armator powinien zapewnić, aby SZB stosowany na statku zawierał jasne stwierdzenia podkreślające uprawnienia kapitana. Armator powinien przewidzieć w SZB, że kapitan statku posiada nadrzędne uprawnienia i odpowiedzialność za podejmowanie decyzji dotyczących bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczaniu, jak również ma prawo żądać od armatora udzielenia niezbędnej pomocy, jeśli zachodzi taka potrzeba.
6. Środki i personel
6.1. Armator powinien zapewnić, aby kapitan statku:
6.1.1. posiadał właściwe kwalifikacje do dowodzenia statkiem;
6.1.2. był w pełni zaznajomiony z SZB armatora; oraz
6.1.3. otrzymał niezbędne wsparcie umożliwiające mu bezpieczne wypełnianie obowiązków kapitana.
6.2. Armator powinien zapewnić obsadzenie każdego statku marynarzami posiadającymi odpowiednie kwalifikacje i świadectwa oraz spełniającymi wymogi medyczne, zgodnie z wymaganiami krajowymi i międzynarodowymi.
6.3. Armator powinien ustanowić procedury w celu zapewnienia, iż nowo zatrudnieni pracownicy i pracownicy przenoszeni na nowe stanowiska związane z bezpieczeństwem i ochroną środowiska zostaną odpowiednio zapoznani ze swoimi obowiązkami.
Instrukcje, które muszą zostać udzielone przed rozpoczęciem rejsu, powinny zostać określone, udokumentowane i wydane.
6.4. Armator powinien zapewnić, aby wszyscy pracownicy objęci armatorskim SZB posiadali należyte zrozumienie odpowiednich regulaminów, regulacji, kodeksów i wytycznych.
6.5. Armator powinien ustanowić i utrzymywać procedury umożliwiające identyfikację wszelkich szkoleń, które mogą być wymagane dla utrzymania SZB, oraz zapewnić, iż szkolenia takie organizowane są dla wszystkich pracowników, których one dotyczą.
6.6. Armator powinien ustanowić procedury, zgodnie z którymi pracownicy zatrudnieni na statku otrzymują odpowiednie informacje dotyczące SZB w języku roboczym lub w językach, które są dla nich zrozumiałe.
6.7. Armator powinien zapewnić, aby pracownicy zatrudnieni na statku byli w stanie skutecznie porozumiewać się podczas wykonywania swoich obowiązków związanych z SZB.
7. Opracowywanie planów działań wykonywanych na statku
Armator powinien ustanawiać procedury opracowywania planów i instrukcji, w tym także list kontrolnych, dla realizacji kluczowych działań dotyczących bezpieczeństwa statku i zapobiegania zanieczyszczaniu. Poszczególne zadania powinny zostać zdefiniowane i powierzone wykwalifikowanym pracownikom.
8. Gotowość do podjęcia działań w sytuacjach zagrożenia
8.1. Armator powinien ustanowić procedury identyfikowania, opisywania i działania w potencjalnych sytuacjach zagrożenia pojawiających się na statku.
8.2. Armator powinien ustanowić programy prowadzenia alarmów ćwiczebnych i szkoleń, mających na celu przygotowanie pracowników do podejmowania działań w sytuacjach zagrożenia.
8.3. W SZB powinny zostać przewidziane środki zapewniające organizacji armatora zdolność reagowania w dowolnym momencie na niebezpieczeństwa, wypadki oraz sytuacje zagrożenia, w jakich mogą znaleźć się statki.
9. Zgłaszanie i analizy niezgodności, wypadków i sytuacji zagrożenia
9.1. SZB powinien zawierać procedury zapewniające zgłaszanie amatorowi niezgodności, wypadków i sytuacji zagrożenia oraz ich badanie i analizę w celu podwyższenia bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczeniom.
9.2. Armator powinien ustanowić procedury wdrażania działań korygujących.
10. Utrzymywanie stanu statku i jego wyposażenia
10.1. Armator powinien ustanowić procedury zapewniające, aby statek był utrzymywany w zgodności z odpowiednimi przepisami unormowaniami oraz wszelkimi ewentualnymi dodatkowymi wymaganiami ustanowionymi przez armatora.
10.2. Dążąc do spełnienia tych wymagań, armator powinien zapewnić, aby:
10.2.1. inspekcje odbywały się w odpowiednich odstępach czasu;
10.2.2. wszelkie niezgodności były zgłaszane z podaniem przyczyn, jeśli są one znane;
10.2.3. były podejmowane odpowiednie działania korygujące; i
10.2.4. były przechowywane zapisy z tych czynności.
10.3. Armator powinien ustanowić w SZB procedury identyfikacji wyposażenia i systemów technicznych, których nagłe awarie w działaniu mogą powodować sytuacje zagrożenia. W SZB powinny zostać przewidziane określone środki mające na celu wzrost niezawodności tego wyposażenia lub systemów. Środki te powinny obejmować regularne próby gotowości użycia urządzeń i wyposażenia oraz systemów technicznych, które nie są w ciągłym użyciu.
10.4. Inspekcje wymienione w ust. 10.2, jak również środki zaradcze określone w ust. 10.3 powinny być włączone do praktyki eksploatacyjnego utrzymania statku.
11. Dokumentacja
11.1. Armator powinien ustanowić i utrzymywać procedury kontroli wszystkich dokumentów i danych, które dotyczą SZB.
11.2. Armator powinien zapewnić:
11.2.1. dostęp do ważnej dokumentacji na wszystkich stanowiskach, których ona dotyczy;
11.2.2. sprawdzanie i zatwierdzanie zmian w dokumentach przez uprawniony personel; i
11.2.3. szybkie usuwanie dokumentów nieaktualnych.
11.3. Dokumentacja opisująca SZB oraz służąca jego wdrożeniu może zostać określona jako „księga zarządzania bezpieczeństwem”. Dokumentacja powinna być prowadzona w formie uznanej przez armatora za najefektywniejszą. Na pokładzie każdego statku powinna znajdować się pełna dokumentacja dotycząca tego statku.
12. Weryfikacja, przegląd i ocena armatorska
12.1. Armator powinien przeprowadzać wewnętrzne audyty bezpieczeństwa, aby ocenić, czy działania w zakresie bezpieczeństwa i zapobiegania zanieczyszczaniu są zgodne z SZB.
12.2. Armator powinien okresowo dokonywać oceny skuteczności SZB, a w razie potrzeby przeprowadzać jego przegląd zgodnie z ustanowionymi przez siebie procedurami.
12.3. Audyty oraz ewentualne działania korygujące powinny być przeprowadzane zgodnie z udokumentowanymi procedurami.
12.4. Personel przeprowadzający audyty powinien być niezależny od badanej przez niego sfery działalności armatora, chyba że jest to niewykonalne z uwagi na wielkość i charakter przedsiębiorstwa armatora.
12.5. Wyniki audytów i przeglądów powinny być przedstawiane wszystkim pracownikom odpowiedzialnym za dany obszar działalności.
12.6. W związku ze stwierdzonymi niedociągnięciami kierownictwo odpowiedzialne za badane sfery działalności powinno w odpowiednim czasie podejmować działania korygujące.
CZĘŚĆ B — CERTYFIKACJA I WERYFIKACJA
13. Certyfikacja i okresowa weryfikacja
13.1. Statek powinien być eksploatowany przez armatora, któremu wydano w odniesieniu do tego statku dokument zgodności lub tymczasowy dokument zgodności w sposób zgodny z ust. 14.1.
13.2. Dokument zgodności powinien być wydawany przez administrację, organizację uznaną przez administrację lub, na wniosek administracji, przez inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji każdemu armatorowi spełniającemu wymogi niniejszego Kodeksu na okres określony przez administrację, który nie powinien przekroczyć pięciu lat. Dokument taki uznawany jest za dowód zdolności armatora do spełnienia wymogów niniejszego Kodeksu.
13.3. Dokument zgodności ważny jest wyłącznie dla tych typów statków, które zostały w nim wyraźnie wskazane. Wskazanie takie powinno opierać się na typach statków, na podstawie których dokonano wstępnej weryfikacji. Inne typy statków mogą zostać dodane po zweryfikowaniu zdolności armatora spełnienia wymogów niniejszego Kodeksu mających zastosowanie do tych właśnie typów statków. W tym kontekście, typy statków są identyczne z określonymi w prawidle IX/1 Konwencji.
13.4. Ważność dokumentu zgodności podlega corocznej weryfikacji przez administrację, organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji, przeprowadzanej w ciągu trzech miesięcy poprzedzających datę rocznicową lub następujących po niej.
13.5. Dokument zgodności powinien zostać unieważniony przez administrację lub, na jej żądanie, przez rząd będący sygnatariuszem Konwencji, który wydał ten dokument, w przypadku gdy nie zostanie skierowany wniosek o coroczną weryfikację, której wymóg zawiera ust. 13.4, lub dowiedzione zostaną duże niezgodności z wymogami niniejszego Kodeksu.
13.5.1. W przypadku unieważnienia dokumentu zgodności powinny zostać unieważnione również wszystkie związane z nim certyfikaty zarządzania bezpieczeństwem i/lub tymczasowe certyfikaty zarządzania bezpieczeństwem.
13.6. Kopia dokumentu zgodności powinna znajdować się na statku, aby jego kapitan mógł na żądanie przedstawić go do weryfikacji przez administrację albo uznaną przez nią organizację lub w celu kontroli, o której mowa w prawidle IX/6.2 Konwencji. Uwierzytelnienie ani poświadczenie kopii dokumentu nie jest wymagane.
13.7. Certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać wydany dla danego statku na nie więcej niż pięć lat przez administrację, organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji. Certyfikat zarządzania bezpieczeństwem wydawany jest po przeprowadzeniu weryfikacji, czy armator oraz kierownictwo statku działają w sposób zgodny z zatwierdzonym systemem zarządzania bezpieczeństwem. Certyfikat taki uznawany jest za dowód, iż statek spełnia wymogi niniejszego Kodeksu.
13.8. Ważność certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem stanowi przedmiot przynajmniej jednej weryfikacji pośredniej przeprowadzanej przez administrację, organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji. W przypadku gdy przeprowadzona ma zostać tylko jedna weryfikacja pośrednia, zaś okres ważności certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem wynosi pięć lat, powinna ona odbyć się pomiędzy drugą i trzecią datą rocznicową certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem.
13.9. Oprócz sytuacji określonej w ust. 13.5.1, certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać unieważniony przez administrację lub, na jej żądanie, przez rząd, który wydał taki certyfikat, w przypadku gdy nie zostanie skierowany wniosek o weryfikację pośrednią, przewidzianą w ust. 13.8 lub dowiedzione zostaną duże niezgodności z wymogami niniejszego Kodeksu.
13.10. Niezależnie od wymagań określonych w ust. 13.2 i 13.7, w przypadku gdy weryfikacja odnowieniowa zakończona zostanie w ciągu trzech miesięcy poprzedzających datę wygaśnięcia aktualnego dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, nowy dokument zgodności lub nowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien uzyskać ważność z dniem zakończenia weryfikacji odnowieniowej na okres nie więcej niż pięciu lat od dnia wygaśnięcia istniejącego dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem.
13.11. W przypadku gdy weryfikacja odnowieniowa zakończy się wcześniej niż na trzy miesiące przed datą wygaśnięcia aktualnego dokumentu zgodności lub certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, nowy dokument zgodności lub nowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien uzyskać ważność z dniem zakończenia weryfikacji odnowieniowej na okres nie dłuższy niż pięć lat od tego dnia.
14. Certyfikacja dla wydania dokumentów tymczasowych
14.1. Tymczasowy dokument zgodności może zostać wydany w celu ułatwienia wstępnego wdrożenia niniejszego Kodeksu wówczas, gdy:
1. armator jest nowo powstały; lub
2. do istniejącego dokumentu zgodności dodano nowe typy statków po sprawdzeniu, czy system zarządzania bezpieczeństwem armatora zgodny jest z celami określonymi w ust. 1.2.3 niniejszego kodeksu, pod warunkiem że armator przedstawi plan wdrożenia systemu zarządzania bezpieczeństwem w pełni spełniającego wymogi kodeksu podczas okresu ważności tymczasowego dokumentu zgodności. Tymczasowy dokument zgodności powinien zostać wydany na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy przez administrację, organizację uznaną przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji. Kopia tymczasowego dokumentu zgodności powinna znajdować się na statku, aby jego kapitan mógł na żądanie przedstawić go do weryfikacji przez administrację albo uznaną przez nią organizację lub w celu kontroli, o której mowa w prawidle IX/6.2 Konwencji. Uwierzytelnienie ani poświadczenie kopii dokumentu nie jest wymagane.
14.2. Tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem może zostać wydany:
1. dla nowych statków przy ich dostarczaniu;
2. gdy armator przejmuje odpowiedzialność za eksploatację statku, który jest nowym statkiem dla tego armatora; lub
3. gdy statek zmienia banderę.
Tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinien zostać wydany na okres nie dłuższy niż 6 miesięcy przez administrację lub, na żądanie administracji, przez inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji.
14.3. W szczególnych przypadkach administracja lub, na żądanie administracji, inny rząd będący sygnatariuszem Konwencji może przedłużyć okres ważności tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem o kolejny okres nie dłuższy niż 6 miesięcy od upływu terminu ważności tego certyfikatu.
14.4. Tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem może zostać wydany po sprawdzeniu, czy:
1. dokument zgodności lub tymczasowy dokument zgodności jest właściwy dla danego statku;
2. system zarządzania bezpieczeństwem przewidziany przez armatora dla danego statku zawiera podstawowe elementy niniejszego Kodeksu oraz czy był on oceniany podczas audytu przeprowadzonego w celu wydania dokumentu zgodności lub przedstawiony w celu wydania tymczasowego dokumentu zgodności;
3. armator zaplanował przeprowadzenie audytu statku w ciągu najbliższych trzech miesięcy;
4. kapitan i oficerowie posiadają znajomość systemu zarządzania bezpieczeństwem oraz planowanych przedsięwzięć związanych z jego wdrożeniem;
5. instrukcje, które określono jako istotne, zostały dostarczone przed wyjściem statku w morze; oraz
6. informacje dotyczące systemu zarządzania bezpieczeństwem zostały wydane w języku roboczym lub w językach, które są zrozumiałe dla personelu.
15. Weryfikacja
15.1. Wszelkie weryfikacje przewidziane w przepisach niniejszego Kodeksu powinny zostać przeprowadzone w sposób zgodny z procedurami uznanymi przez administrację, z uwzględnieniem wytycznych opracowanych przez Organizację (
4
).
16. Formy certyfikatów
16.1. Dokument zgodności, certyfikat zarządzania bezpieczeństwem, tymczasowy dokument zgodności i tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem powinny zostać sporządzone w formie zgodnej ze wzorami określonymi w dodatku do niniejszego Kodeksu. W przypadku gdy używanym językiem jest język inny niż angielski lub francuski, tekst dokumentu powinien obejmować także przekład na jeden z tych języków.
16.2. W uzupełnieniu do wymagań określonych w ust. 13.3, dane dotyczące typów statków, zawarte w dokumencie zgodności oraz tymczasowym dokumencie zgodności, mogą być uzupełnione o adnotacje informujące o wszelkich ograniczeniach w eksploatacji statków opisane w systemie zarządzania bezpieczeństwem.
Dodatek
Wzory dokumentu zgodności, certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem, tymczasowego dokumentu zgodności oraz tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem
DOKUMENT ZGODNOŚCI
(Pieczęć urzędowa) (Państwo)
Certyfikat nr
Wydany na mocy przepisów MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O BEZPIECZEŃSTWIE ŻYCIA NA MORZU z 1974 r., z późniejszymi zmianami
Z upoważnienia Rządu …
(nazwa państwa)
przez …
(uprawniona osoba lub organizacja)
Nazwa i adres armatora:
…
…
(patrz: ust. 1.1.2 Kodeksu ISM)
NINIEJSZYM ZAŚWIADCZA SIĘ, ŻE system zarządzania bezpieczeństwem armatora został poddany audytowi i jest on zgodny z wymogami Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczaniu (Kodeksu ISM) dla wymienionych poniżej typów statków (niepotrzebne skreślić):
Statek pasażerski
Pasażerska jednostka szybka
Towarowa jednostka szybka
Masowiec
Tankowiec
Chemikaliowiec
Gazowiec
Ruchoma platforma wiertnicza
Inny statek towarowy
Niniejszy dokument zgodności zachowuje ważność do ………, z zastrzeżeniem okresowych weryfikacji.
Państwo wydające …
(miejsce wydania dokumentu)
Data wydania: …
…
(Podpis osoby uprawnionej wydającej dokument)
(Pieczęć lub stempel organu wydającego)
Certyfikat nr
POTWIERDZENIE ROCZNE
NINIEJSZYM ZAŚWIADCZA SIĘ, ŻE w wyniku okresowej weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z prawidłem IX/6.1 Konwencji oraz ust. 13.4 Kodeksu ISM, stwierdzono, iż system zarządzania bezpieczeństwem spełnia wymogi Kodeksu ISM.
I. POTWIERDZENIE ROCZNE
Podpis:…
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
II. POTWIERDZENIE ROCZNE
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
III. POTWIERDZENIE ROCZNE
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
IV. POTWIERDZENIE ROCZNE
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
CERTYFIKAT ZARZĄDZANIA BEZPIECZEŃSTWEM
(Pieczęć urzędowa)/(Państwo)
Certyfikat nr
Wydany na mocy przepisów
MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O BEZPIECZEŃSTWIE ŻYCIA NA MORZU z 1974 r., z późniejszymi zmianami
Z upoważnienia Rządu …
(nazwa państwa)
przez …
(uprawniona osoba lub organizacja)
Nazwa statku: …
Numer lub litery identyfikacyjne: …
Port macierzysty: …
Typ statku (
*1
):
Pojemność brutto: …
Numer IMO: …
Nazwa i adres armatora: …
(patrz: ust. 1.1.2 Kodeksu ISM)
NINIEJSZYM ZAŚWIADCZA SIĘ, ŻE system zarządzania bezpieczeństwem armatora został poddany audytowi i jest on zgodny z wymogami Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczaniu (Kodeksu ISM) w następstwie weryfikacji, czy dokument zgodności tego armatora obowiązuje dla tego typu statku.
Niniejszy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem zachowuje ważność do ………, z zastrzeżeniem przeprowadzania okresowych weryfikacji oraz zachowania ważności przez dokument zgodności.
Wydano w …
(miejsce wydania dokumentu)
Data wydania: …
(Podpis osoby uprawnionej wydającej certyfikat)
(Pieczęć lub stempel organu wydającego)
Certyfikat nr
POTWIERDZENIE POŚREDNIE ORAZ DODATKOWE POTWIERDZENIE (JEŻELI JEST WYMAGANE)
NINIEJSZYM ZAŚWIADCZA SIĘ, ŻE w wyniku okresowej weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z prawidłem IX/6.1 Konwencji oraz ust. 13.8 Kodeksu ISM, stwierdzono, iż system zarządzania bezpieczeństwem spełnia wymogi Kodeksu ISM.
POTWIERDZENIE POŚREDNIE (do realizacji pomiędzy drugą i trzecią datą rocznicową)
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
DODATKOWE POTWIERDZENIE (1)
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
DODATKOWE POTWIERDZENIE (1)
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
DODATKOWE POTWIERDZENIE (1)
Podpis: …
(Podpis osoby uprawnionej)
Miejsce: …
Data: …
(*1) Jeśli dotyczy. Patrz: ust. 3.4.1 Wytycznych dotyczących wdrażania przez administracje Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem (Kodeksu ISM) (rezolucja A.913(22))
TYMCZASOWY DOKUMENT ZGODNOŚCI
(Pieczęć urzędowa)/(Państwo)
Certyfikat nr
Wydany na mocy przepisów
MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O BEZPIECZEŃSTWIE ŻYCIA NA MORZU z 1974 r., z późniejszymi zmianami
Z upoważnienia Rządu …
(nazwa państwa)
przez …
(uprawniona osoba lub organizacja)
Nazwa i adres armatora: …
(patrz: ust. 1.1.2 Kodeksu ISM)
NINIEJSZYM ZAŚWIADCZA SIĘ, ŻE system zarządzania bezpieczeństwem armatora został uznany za zgodny z celami określonymi w ust. 1.2.3 Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczną eksploatacją statków i zapobiegania zanieczyszczaniu (Kodeksu ISM) dla wymienionych poniżej typów statków (niepotrzebne skreślić):
Statek pasażerski
Pasażerska jednostka szybka
Towarowa jednostka szybka
Masowiec
Tankowiec
Chemikaliowiec
Gazowiec
Ruchoma platforma wiertnicza
Inny statek towarowy
Niniejszy tymczasowy dokument zgodności zachowuje ważność do:
Wydano w: …
(Miejsce wydania dokumentu)
Data wydania: …
(Podpis osoby uprawnionej wydającej dokument)
(Pieczęć lub stempel organu wydającego)
TYMCZASOWY CERTYFIKAT ZARZĄDZANIA BEZPIECZEŃSTWEM
(Pieczęć urzędowa)/(Państwo)
Certyfikat nr
Wydany na mocy przepisów
MIĘDZYNARODOWEJ KONWENCJI O BEZPIECZEŃSTWIE ŻYCIA NA MORZU z 1974 r.,
z późniejszymi zmianami
Z upoważnienia Rządu …
(nazwa państwa)
przez …
(uprawniona osoba lub organizacja)
Nazwa statku: …
Numer lub litery identyfikacyjne: …
Port macierzysty: …
Typ statku (
*2
):…
Pojemność brutto: …
Numer IMO:…
Nazwa i adres armatora:
…
(patrz: ust. 1.1.2 Kodeksu ISM)
NINIEJSZYM ZAŚWIADCZA SIĘ, ŻE wymogi ust. 14.4 Kodeksu ISM zostały spełnione, a dokument zgodności/tymczasowy dokument zgodności (
*3
) armatora jest odpowiedni dla tego statku.
Niniejszy tymczasowy certyfikat zarządzania bezpieczeństwem zachowuje ważność do …
z zastrzeżeniem zachowania ważności przez dokument zgodności/tymczasowy dokument zgodności (*3) .
Wydano w …
(miejsce wydania dokumentu)
Data wydania: …
(Podpis osoby uprawnionej wydającej certyfikat)
(Pieczęć lub stempel organu wydającego dokument)
Certyfikat nr
Ważność niniejszego tymczasowego certyfikatu zarządzania bezpieczeństwem ulega przedłużeniu do: …
Data prolongaty: …
(Podpis osoby uprawnionej przedłużającej ważność dokumentu)
(Pieczęć lub stempel organu wydającego)
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.