Artykuł 1

1. Wyspy Salomona, na podstawie art. 6 niniejszej Umowy, przyznają roczne licencje połowowe wspólnotowym statkom do połowu tuńczyka, zgodnie z krajowym planem zarządzania zasobami tuńczyka oraz limitami ustanowionymi w Porozumieniu z Palau dotyczących zarządzania połowami prowadzonymi przez sejnery na zachodnim Pacyfiku, zwanym dalej „Porozumieniem z Palau”.

2. Przez pierwsze trzy lata obowiązywania niniejszego Protokołu obowiązywać będą następujące możliwości połowowe określone w art. 5 Umowy:

— Licencje roczne na równoczesne połowy w strefie połowowej Wysp Salomona nadaje się czterem sejnerom i 10 taklowcom.

3. Począwszy od drugiego roku stosowania niniejszego Protokołu i bez naruszenia art. 9 lit. d) Umowy i art. 4 Protokołu, na wniosek Wspólnoty liczba licencji połowowych dla sejnerów nadanych na mocy art. 1 ust. 2 Protokołu może ulec zwiększeniu, o ile pozwolą na to zasoby połowowe oraz zgodnie z rocznymi ograniczeniami na mocy „Porozumienia z Palau” i właściwą oceną zasobów tuńczyka opartą na obiektywnych i naukowych kryteriach, włączając „Przegląd połowów tuńczyka oraz stan zasobów na zachodnim i środkowym Pacyfiku” publikowany corocznie przez Sekretariat Wspólnoty Pacyfiku.

4. Ustępy 1, 2 i 3 obowiązują z zastrzeżeniem postanowień art. 4, 6 i 7 Protokołu.