Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi

Artykuł 1zc

W mocy

1. Zakazuje się wszelkim przedsiębiorstwom transportu drogowego mającym siedzibę na Białorusi dokonywania przewozu drogowego towarów na terytorium Unii Europejskiej, w tym tranzytu.

1a. Zakaz ustanowiony w ust. 1 ma zastosowanie do transportu towarów na terytorium Unii przez przedsiębiorstwa transportu drogowego, wykonywanego przy użyciu przyczep lub naczep zarejestrowanych na Białorusi, także wówczas gdy te przyczepy lub naczepy są ciągnięte przez samochody ciężarowe zarejestrowane w innych państwach.

1b. Zakazuje się wydawać jakimkolwiek osobom prawnym, podmiotom lub organom mającym siedzibę w Unii, które w co najmniej 25 % są własnością białoruskiej osoby fizycznej lub prawnej lub białoruskiego podmiotu lub organu, zgody na uzyskanie statusu przedsiębiorstwa transportu drogowego, które dokonuje transportu drogowego towarów na terytorium Unii, w tym tranzytu.

Osobom prawnym, podmiotom lub organom mającym siedzibę w Unii przed dniem 8 kwietnia 2022 r., które są już przedsiębiorstwem transportu drogowego transportującym towary drogą lądową na terytorium Unii, w tym w tranzycie, zakazuje się dokonywania wszelkich zmian w strukturze kapitałowej, które dodatkowo zwiększyłyby procentowy udział posiadany przez białoruską osobę fizyczną lub prawną, białoruski podmiot lub organ, chyba że po takiej zmianie pozostanie on poniżej 25 %.

1c. Zakazuje się od dnia 2 sierpnia 2024 r. przedsiębiorstwom transportu drogowego ustanowionym w Unii po dniu 8 kwietnia 2022 r., które są w co najmniej 25 % własnością białoruskiej osoby fizycznej lub prawnej lub białoruskiego podmiotu lub organu, transportu drogowego towarów na terytorium Unii, w tym tranzytu.

1d. Przedsiębiorstwa transportu drogowego mające siedzibę w Unii na żądanie właściwego organu krajowego państwa członkowskiego, w którym mają siedzibę, przekazują temu organowi informacje na temat swojej struktury własnościowej.

2. Zakaz przewidziany w ust. 1 nie ma zastosowania do przedsiębiorstw transportu drogowego przewożących przesyłki pocztowe w ramach świadczenia usługi powszechnej.

2a. Ust. 1b i 1c nie mają zastosowania do przedsiębiorstw transportu drogowego z siedzibą w Unii, które w co najmniej 25 % są własnością obywateli Białorusi, którzy są również obywatelami państwa członkowskiego lub którzy posiadają zezwolenie na pobyt czasowy lub stały w państwie członkowskim.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 1a właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na transport towarów przez przedsiębiorstwo transportu drogowego mające siedzibę na Białorusi lub jakiekolwiek przedsiębiorstwo transportu drogowego wykonujące transport przy użyciu przyczep lub naczep zarejestrowanych na Białorusi, również w przypadku gdy te przyczepy lub naczepy są ciągnięte przez samochody ciężarowe zarejestrowane w innych państwach, w przypadku gdy właściwe organy ustaliły, że taki transport jest niezbędny do:

a) zakupu, przywozu lub transportu do Unii gazu ziemnego i ropy naftowej, w tym rafinowanych produktów ropopochodnych, a także tytanu, glinu, miedzi, niklu, palladu i rudy żelaza;

b) zakupu, przywozu lub transportu produktów leczniczych, medycznych, rolnych i spożywczych, w tym pszenicy a także nawozów, których przywóz, zakup i transport jest dozwolony zgonie z niniejszym rozporządzeniem;

c) celów pomocy humanitarnej; lub

d) funkcjonowania przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych na Białorusi, w tym delegatur, ambasad i misji, lub organizacji międzynarodowych na Białorusi posiadających immunitet zgodnie z prawem międzynarodowym.

5. Zainteresowane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na podstawie ust. 4 w terminie dwóch tygodni od wydania zezwolenia.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.