Artykuł 18a

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 1 akapit drugi, art. 2 pkt 4 i art. 3, Komisja może udzielić licencji przymusowej obowiązującej w całej Unii, w przypadku gdy działania w zakresie produkowania i sprzedaży w celu wywozu obejmują różne państwa członkowskie i w związku z tym wymagałyby licencji przymusowych na ten sam produkt w więcej niż jednym państwie członkowskim.

2. Wniosek o udzielenie unijnej licencji przymusowej, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, może złożyć każda osoba. W drodze odstępstwa od art. 6 ust. 1 i 2 wniosek ten przedkłada się Komisji. Wniosek musi spełniać wymogi przewidziane w art. 6 ust. 3 lit. a)–f) i określa się w nim państwa członkowskie, w których mają być prowadzone działania w zakresie produkowania i sprzedaży w celu wywozu produktu, który ma być objęty unijną licencją przymusową.

Art. 7, 8, 9 i 12 stosuje się odpowiednio.

3. Unijna licencja przymusowa, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, podlega warunkom określonym w art. 10 oraz zawiera informację, że obowiązuje ona w całej Unii.

4. Komisja w drodze aktu wykonawczego:

a) udziela unijnej licencji przymusowej, o której mowa w ust. 1;

b) odrzuca wniosek o unijną licencję przymusową złożony zgodnie z ust. 2;

c) wprowadza zmiany w unijnej licencji przymusowej udzielonej zgodnie z lit. a) lub ją cofa.

W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu, stosuje się odpowiednio art. 11.

W przypadkach, o których mowa w akapicie pierwszym lit. c) niniejszego ustępu, stosuje się odpowiednio art. 5 lit. c) i art. 16.

Akty wykonawcze, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 18b ust. 2.

W przypadku należycie uzasadnionej szczególnie pilnej potrzeby wynikającej z konieczności reakcji na wpływ problemów związanych ze zdrowiem publicznym Komisja przyjmuje akty wykonawcze mające natychmiastowe zastosowanie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 18b ust. 3.