Artykuł 11

1. Kopie dla posiadacza wykorzystanych zezwoleń na przywóz tracą ważność w następujących przypadkach:

a) w przypadku śmierci określonych w nich żywych okazów;

b) w przypadku ucieczki lub wypuszczenia na wolność określonych w nich żywych zwierząt;

c) w przypadku zagubienia, zniszczenia lub kradzieży określonych w nich okazów;

d) w przypadku gdy dane w polach 3, 6 i 8 nie odzwierciedlają już stanu faktycznego.

2. Świadectwa określone w art. 47, 48, 49, 60 i 63 tracą ważność w następujących przypadkach:

a) w przypadku śmierci określonych w nich żywych okazów;

b) w przypadku ucieczki lub wypuszczenia na wolność określonych w nich żywych zwierząt;

c) w przypadku zagubienia, zniszczenia lub kradzieży określonych w nich okazów;

d) w przypadku gdy dane w polach 2 i 4 nie odzwierciedlają dłużej stanu faktycznego;

e) w przypadku gdy warunki szczególne określone w polu 20 nie są już dłużej spełnione.

3. Świadectwa wydane zgodnie z art. 48 i 63 są świadectwami dotyczącymi określonej transakcji, o ile okazy objęte takimi świadectwami nie są trwale oznakowane w unikatowy sposób lub – w przypadku martwych okazów, które nie mogą być oznakowane – zidentyfikowane za pomocą innych środków.

Organ zarządzający państwa członkowskiego, na którego terytorium znajduje się okaz, może również, w porozumieniu z odpowiednim organem naukowym, zdecydować o wydaniu świadectw dotyczących określonej transakcji, gdy istnieją inne czynniki związane z ochroną gatunków uniemożliwiające wydanie świadectwa dotyczącego określonego okazu.

Świadectwo dotyczące określonej transakcji wydane w celu dopuszczenia kilku transakcji jest ważne jedynie na terytorium państwa członkowskiego, które je wydało. Świadectwa dotyczące określonej transakcji, które mają być stosowane w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie, które je wydało, wydaje się tylko na jedną transakcję i ich ważność jest ograniczona do tej transakcji. W polu 20 wskazuje się, czy świadectwo dotyczy jednej czy większej liczby transakcji oraz państwo(-a) członkowskie, na terytorium którego(-ych) świadectwo jest ważne.

4. Świadectwa, o których mowa w art. 48 ust. 1 lit. d) oraz w art. 60, tracą ważność, gdy dane zawarte w polu 1 nie odzwierciedlają dłużej stanu faktycznego.

4a. Świadectwa, o których mowa w art. 48, dotyczące okazów z kości słoniowej, które zostały wydane przed dniem 19 stycznia 2022 r. przestają obowiązywać w dniu 19 stycznia 2023 r.

5. Dokumenty, które tracą ważność zgodnie z niniejszym artykułem, są zwracane bez nadmiernej zwłoki wydającemu je organowi zarządzającemu, który w stosownych przypadkach może wydać świadectwo uwzględniające wymagane zmiany zgodnie z art. 51.