Artykuł 2

1. Do celów niniejszego rozporządzenia:

a) „wnioskodawca” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, występującą z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących środowiska;

b) „społeczeństwo” oznacza jedną lub więcej osób fizycznych lub prawnych oraz stowarzyszenia, organizacje lub grupy takich osób;

c) „instytucja lub organ

Unii

” oznacza każdą instytucję publiczną, organ, urząd lub agencję ustanowioną przez

TFEU lub na jego podstawie, z wyjątkiem przypadków, gdy działają one jako władza sądownicza lub ustawodawcza. Jednakże przepisy tytułu II mają zastosowanie do instytucji lub organów

Unii

działających jako władza ustawodawcza;

d) „informacja dotycząca środowiska” oznacza informację w formie pisemnej, wizualnej, dźwiękowej, elektronicznej lub w innej formie materialnej, dotyczącą:

i) stanu elementów środowiska, takich jak powietrze i atmosfera, woda, gleba, powierzchnia ziemi, krajobraz oraz obszary naturalne, w tym bagna, obszary przybrzeżne i morskie, biologiczna różnorodność i jej składniki, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane, oraz wzajemnych oddziaływań pomiędzy tymi elementami;

ii) czynników, takich jak substancje, energia, hałas, promieniowanie lub odpady, w tym odpady radioaktywne, emisje, zrzuty i inne rodzaje zanieczyszczeń wprowadzanych do środowiska, które wpływają lub mogą wpływać na elementy środowiska, o których mowa w pkt i);

iii) środków (w tym środków administracyjnych), takich jak polityki, przepisy prawne, plany, programy, porozumienia w sprawie ochrony środowiska, oraz działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy i czynniki, o których mowa w pkt i) i ii), jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów;

iv) sprawozdań na temat wykonania przepisów prawnych dotyczących ochrony środowiska;

v) analiz kosztów i korzyści oraz innych analiz gospodarczych i założeń wykorzystywanych w ramach środków i działań, o których mowa w pkt iii);

vi) stanu ludzkiego zdrowia i bezpieczeństwa, w tym tam, gdzie to właściwe, skażenia łańcucha pokarmowego, warunków życia człowieka, obiektów kultury i budowli w stopniu, w jakim oddziałują na nie lub mogą oddziaływać: stan elementów środowiska, o których mowa w pkt i) lub – poprzez te elementy – czynniki i środki, o których mowa w pkt ii) oraz iii);

e) „plany i programy odnoszące się do środowiska” oznaczają plany i programy, które:

i) podlegają przygotowaniu i, w stosownych przypadkach, przyjęciu przez instytucję lub organ

Unii

;

ii) są wymagane zgodnie z przepisami ustawodawczymi, wykonawczymi lub administracyjnymi; oraz

iii) przyczyniają się do, lub mogą mieć znaczący wpływ na osiągniecie celów wspólnotowej polityki w zakresie ochrony środowiska, takich jak cele ustanowione w Szóstym wspólnotowym programie działań w zakresie środowiska naturalnego lub w kolejnych ogólnych programach działań w zakresie środowiska naturalnego.

Ogólne programy działań w zakresie środowiska naturalnego uznaje się także za plany i programy odnoszące się do środowiska.

Niniejsza definicja nie obejmuje planów i programów finansowych lub budżetowych, to znaczy planów i programów ustanawiających sposób, w jaki określone projekty lub działania powinny być finansowane, lub odnoszących się do proponowanych budżetów rocznych, wewnętrznych programów pracy instytucji lub organu

Unii

lub planów i programów na wypadek awarii, których wyłącznym celem jest obrona cywilna;

f) „prawo ochrony środowiska” oznacza przepisy prawne

Unii

, które bez względu na podstawę prawną przyczyniają się do realizacji celów polityki

Unii

w dziedzinie środowiska naturalnego, określonych w

TFEU : zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, ochrony zdrowia ludzkiego, ostrożnego i racjonalnego wykorzystywania zasobów naturalnych oraz promowania na płaszczyźnie międzynarodowej środków zmierzających do rozwiązywania regionalnych lub światowych problemów środowiska naturalnego;

g) „akt administracyjny” oznacza akt nieustawodawczy przyjęty przez instytucję lub organ Unii, który wywiera skutki prawne i zewnętrzne oraz zawiera postanowienia, które mogą naruszać prawo ochrony środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f);

h) „zaniechanie administracyjne” oznacza nieprzyjęcie przez instytucję lub organ Unii aktu nie ustawodawczego, który wywiera skutki prawne i zewnętrzne, jeżeli takie nieprzyjęcie może naruszać prawo ochrony środowiska w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f).

2. Akty administracyjne i zaniechania administracyjne nie obejmują środków lub zaniechań instytucji lub organów

Unii

działających jako administracyjny organ odwoławczy, w ramach na przykład:

a) artykułów 81, 82, 86 i 87

TFEU (reguły konkurencji);

b) artykułów 226 i 228

TFEU (postępowanie w sprawie naruszenia prawa wspólnotowego);

c) artykułu 195

TFEU (postępowanie prowadzone przez Rzecznika Praw Obywatelskich);

d) artykułu 280

TFEU (postępowanie prowadzone przez OLAF).