Załącznik I

ROZDZIAŁ I

DOKUMENTY WYMAGANE DO WNIOSKÓW O WYDANIE LICENCJI

1. W odpowiedzi na pierwszy wniosek każdego statku o wydanie licencji Komisja, za pośrednictwem Przedstawicielstwa, przekaże Ministerstwu formularz wniosku o wydanie licencji stosownie wypełniony dla każdego statku, w odniesieniu do którego wymagana jest licencja, zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 1 do niniejszego Załącznika. Szczegółowe dane dotyczące nazwy statku, jego tonażu w GT, zewnętrznego numeru rejestracyjnego, radiowego znaku wywoławczego, mocy silnika, ogólnej długości oraz portu macierzystego powinny odpowiadać danym zawartym w rejestrze statków rybackich Wspólnoty.

2. Składając wniosek po raz pierwszy, do wniosku o wydanie licencji armator jest zobowiązany dołączyć:

— uwierzytelnioną przez państwo członkowskie kopię międzynarodowego świadectwa pomiarowego statku, podającego tonaż statku wyrażony w GT,

— aktualną potwierdzoną przez właściwe władze państwa członkowskiego fotografię barwną pokazującą statek od strony burty. Wymiary tej fotografii powinny być nie mniejsze niż 15 × 10 cm.

3. Wszelkie zmiany tonażu statku zobowiązują danego armatora do przedstawienia uwierzytelnionej przez państwo członkowskie kopii nowego świadectwa pomiarowego statku oraz wszelkich dokumentów towarzyszących dotyczących zmiany, a w szczególności kopii wniosku złożonego przez armatora do właściwych władz, zgody powyższych władz oraz szczegółów na temat wprowadzonych zmian.

W przypadku zmiany konstrukcji lub wyglądu zewnętrznego statku należy też przedstawić nową fotografię, poświadczoną przez właściwe władze państwa członkowskiego.

4. Wnioski o wydanie licencji połowowej wprowadzane są wyłącznie dla statków, dla których przekazane zostały wymagane dokumenty, zgodnie z ust. 1, 2 i 3 powyżej.

ROZDZIAŁ II

PRZEPISY DOTYCZĄCE WNIOSKÓW ORAZ WYDAWANIA I OKRESU WAŻNOŚCI LICENCJI

1. Uprawnienia do prowadzenia połowów

1.1. Każdy statek zamierzający prowadzić połowy na mocy niniejszej umowy powinien być uprawniony do prowadzenia połowów w mauretańskich strefach połowowych.

1.2. Aby statek był uprawniony, armator, kapitan i sam statek nie mogą być objęi zakazem prowadzenia połowów w Mauretanii. Armator, kapitan i statek powinni uregulować wszelkie sprawy w stosunku do władz mauretańskich, co oznacza wywiązanie się ze wszelkich poprzednich zobowiązań wynikających z ich działalności połowowej w Mauretanii.

2. Wnioski o wydanie licencji

2.1. W przypadku licencji dla statków do połowów pelagicznych Komisja, za pośrednictwem Przedstawicielstwa, przekaże wnioski Ministerstwu Rybołówstwa co najmniej na dziesięć dni roboczych przed rozpoczęciem działalności połowowej, wraz z dokumentami zaświadczającymi o ich cechach technicznych.

W przypadku wszystkich pozostałych rodzajów licencji Komisja, za pośrednictwem Przedstawicielstwa, przekaże Ministerstwu kwartalne wykazy statków zamierzających prowadzić działalność połowową w granicach określonych dla każdej kategorii połowów w zestawieniach danych połowowych zawartych w protokole co najmniej na jeden miesiąc przed rozpoczęciem okresu ważności wnioskowanych licencji. Wykazom takim powinien towarzyszyć dowód wpłaty. Wnioski o wydanie licencji, które nie wpłynęły w terminie, nie będą rozpatrywane.

2.2. Wykazy te określają, według kategorii połowów, liczbę statków, jak również, dla każdego statku, cechy charakterystyczne, w tym narzędzia połowowe, takie jak wymienione w rejestrze statków rybackich Wspólnoty, wysokość należnych opłat podzielonych na rubryki i liczbę marynarzy mauretańskich.

2.3. Plik danych zawierający wszystkie szczegółowe dane wymagane w celu przygotowania licencji połowowych, w tym wszelkie zmiany w danych dotyczących statków, powinien również zostać załączony do wniosku o wydanie licencji, w formacie zgodnym z oprogramowaniem używanym przez Ministerstwo.

2.4. Wnioski o wydanie licencji przyjmowane są wyłącznie dla uprawnionych statków, które dopełniły wszystkich formalności wymienionych w ust. 2.1, 2.2 i 2.3 powyżej.

2.5. Statki korzystające z licencji połowowej w krajach podregionu mogą wpisać na wniosku o wydanie licencji kraj, gatunek (gatunki) oraz okres ważności licencji, aby ułatwić liczne wejścia i wyjścia w strefie połowowej.

2.6. Wszystkie dane osobowe przekazane przy składaniu wniosków o wydanie licencji – i ogólnie niniejszej umowy – mogą być wykorzystane wyłącznie w ramach tej umowy.

3. Wydawanie licencji

3.1. Ministerstwo wydaje licencje statkom po przedstawieniu przez przedstawiciela armatora dowodów wpłat dokonanych przez dany statek (kwitów wydanych przez mauretański Skarb Państwa), takich jak wymienione w rozdziale IV, co najmniej 10 dni przed rozpoczęciem okresu ważności licencji. Powyższy termin wynosi pięć dni w przypadku statków do połowów pelagicznych. Licencje można otrzymać w urzędach Ministerstwa w Nouadhibou lub w Nouakchott.

3.2. Licencje określają, między innymi, ważność, cechy techniczne statku, liczbę marynarzy mauretańskich oraz dane dotyczące płatności należności, jak również warunki odnoszące się do wykonywania działalności połowowej, przewidzianych we właściwych zestawieniach danych połowowych.

3.3. Licencje połowowe mogą być wydawane tylko statkom, które dopełniły wszelkich formalności administracyjnych wymaganych do wydania licencji. Statki, które otrzymają licencję, zostaną wpisane na listę statków uprawnionych do dokonywania połowów, która jednocześnie zostanie przekazana Nadzorowi i Komisji, za pośrednictwem Przedstawicielstwa.

3.4. Komisja, za pośrednictwem Przedstawicielstwa, zostanie poinformowana o wnioskach o wydanie licencji rozpatrzonych negatywnie przez Ministerstwo. Tam gdzie jest to stosowne, Ministerstwo wystawi notę uznaniową dotyczącą płatności za wnioski, po potrąceniu bilansu wszelkich niezapłaconych grzywien.

3.5. Strony zgadzają się, aby promować wprowadzanie elektronicznego systemu licencji.

4. Okres ważności i wykorzystywanie licencji

4.1. Licencja jest ważna wyłącznie przez okres objęty płatnością należności na warunkach określonych w zestawieniu danych połowowych i sprecyzowanych w tej licencji.

Licencje wydaje się na okres trzech, sześciu lub dwunastu miesięcy. Licencje są odnawialne.

Dla statków do połowów pelagicznych (kategorie 9 i 11) licencje mogą obejmować jeden miesiąc. Dla trawlerów do połowów pelagicznych (tylko kategoria 9) wskazują one kwotę, do połowu której statek jest uprawniony (patrz: rozdział XV ust. 3). Kwota niezłowiona w okresie przewidzianym w licencji może być przeniesiona do nowej licencji dla tego samego statku lub na inny statek tej samej kategorii.

Okres ważności licencji określa się na podstawie następujących rocznych okresów:

pierwszy okres

:

od dnia 1 sierpnia 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.

drugi okres

:

od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2007 r.

trzeci okres

:

od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2008 r.

czwarty okres

:

od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2009 r.

piąty okres

:

od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.

szósty okres

:

od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.

siódmy okres

:

od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 lipca 2012 r.

Okres ważności licencji nie może zaczynać się w czasie jednego rocznego okresu i kończyć w czasie następnego okresu rocznego.

4.2. Każda licencja jest wydawana dla określonego statku; nie można jej przenosić. Jednakże w przypadku siły wyższej, odpowiednio stwierdzonej przez właściwe organy państwa członkowskiego, oraz na wniosek Komisji licencja wydana dla jednego statku może zostać jak najszybciej zastąpiona licencją wydaną dla innego statku tej samej kategorii, pod warunkiem że dopuszczalny tonaż dla danej kategorii nie został przekroczony.

4.3. Licencja, która ma być zastąpiona, jest przekazywana za pośrednictwem Komisji poprzez przedstawicielstwo Ministerstwu, które wydaje nową licencję.

4.4. W przypadku zastąpienia licencji konieczne dopłaty do sum już wpłaconych wpłacane są przed wydaniem licencji zastępującej.

4.5. Licencje powinny zawsze znajdować się na statku, któremu zostały wydane, oraz muszą być okazywane władzom kontrolnym w przypadku każdej inspekcji.

ROZDZIAŁ III

OPŁATY

1. Opłaty są obliczane dla każdego statku na podstawie rocznych stawek określonych w zestawieniach danych technicznych, zawartych w protokole. W przypadku licencji kwartalnych lub semestralnych opłaty są obliczane pro rata temporis i powiększane odpowiednio o 3 % lub 2 %, aby pokryć koszta poniesione przy wydawaniu licencji. Wysokość opłat zawiera wszystkie inne odpowiednie cła lub podatki, z wyjątkiem opłaty parafiskalnej (1), opłat portowych lub opłat serwisowych (2). Do dnia 31 lipca 2008 r. ułamek dwóch procent kwoty należności, odpowiadający opłatom obserwatorów, będzie przekazywany na specjalne konto, takie jak przewidziane w rozdziale IV niniejszego załącznika. Po tym okresie, bez uszczerbku dla postanowień przewidzianych w art. 12 protokołu, przeznaczenie środków budżetowych na finansowanie korpusu zaprzysiężonych i niezależnych obserwatorów naukowych i kontrolerów będzie wpisane do Ustawy o finansach Mauretanii, tak jak przewidziano to w załączniku IV, i zastąpi opłatę ułamkową.

2. Opłaty są wnoszone w okresach kwartalnych z wyjątkiem krótszych okresów przewidzianych w niniejszej umowie lub wynikających z jej stosowania, w którym to przypadku opłaty są wnoszone proporcjonalnie do rzeczywistego okresu ważności licencji.

3. Kwartał odpowiada jednemu z trzymiesięcznych okresów, rozpoczynających się albo dnia 1 października, albo dnia 1 stycznia, albo dnia 1 kwietnia, albo dnia 1 lipca, z wyjątkiem pierwszego i ostatniego okresu protokołu, gdzie będą one trwać odpowiednio od dnia 1 sierpnia 2006 r. do dnia 30 września 2006 r. i od dnia 1 marca 2012 r. do dnia 31 lipca 2012 r.

ROZDZIAŁ IV

SZCZEGÓŁOWE ZASADY PŁATNOŚCI

1. Płatności są dokonywane w euro, zgodnie z następującymi zasadami:

a) w przypadku opłat:

— przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii, płatne na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa;

b) w przypadku kosztów odnoszących się do kosztów obserwatorów zagranicznych i opłaty parafiskalnej:

— przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii, płatne na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa;

c) w przypadku grzywien:

— przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii, płatne na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa;

d) w przypadku kar za powiększenie licencji:

— przelewem na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii płatne na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa.

2. Kwoty wymienione w ust. 1 powyżej uznaje się za rzeczywiście otrzymane wraz z otrzymaniem potwierdzenia ze Skarbu Państwa lub Ministerstwa po informacji dokonanej przez Centralny Bank Mauretanii.

3. Przed wejściem w życie protokołu władze Mauretanii dostarczą Komisji listę zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii wraz ze szczegółami ułatwiającymi przekazy międzynarodowe (kody BIC i IBAN).

ROZDZIAŁ V

INFORMOWANIE O DANYCH POŁOWOWYCH

1. Okres trwania rejsu statku wspólnotowego określa się w sposób następujący:

— okres pomiędzy wejściem do i wyjściem z mauretańskiej strefy połowów,

— lub okres pomiędzy wejściem do mauretańskiej strefy połowów a przeładunkiem,

— lub okres pomiędzy wejściem do mauretańskiej strefy połowów a wyładunkiem w porcie w Mauretanii.

2. Dziennik połowowy

2.1. Kapitanowie statków sporządzają dzienny rejestr czynności wymienionych w dzienniku połowowym zgodnie ze wzorem określonym w dodatku 2 do niniejszego załącznika. Dokument ten musi być poprawnie i czytelnie wypełniony oraz podpisany przez kapitana statku. Postanowienia rozdziału XIV niniejszego załącznika stosuje się w odniesieniu do statków poławiających daleko migrujące gatunki.

2.2. Dzienniki połowowe, w których pominięto zapisy lub które zawierają niewłaściwe informacje, uważa się za prowadzone niewłaściwie.

2.3. Pod koniec każdego rejsu oryginał dziennika połowowego jest wysyłany przez kapitana statku bezpośrednio do Nadzoru. W ciągu 15 dni roboczych armator jest zobowiązany przekazać kopię dziennika władzom państwowym państwa członkowskiego, jak również Komisji, za pośrednictwem przedstawicielstwa.

2.4. Niewykonanie jednego z postanowień ust. 2.1, 2.2 lub 2.3 powyżej powoduje, niezależnie od kar ustanowionych na mocy prawa mauretańskiego, automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu, aż armator statku wykona powyższe zobowiązania.

2.5. Strony zgadzają się, aby promować wprowadzanie elektronicznego systemu licencji.

2.6. W przypadku statków do połowów pelagicznych (kategorie 9 i 11) kontrola połowów odbywa się podczas wyładunku, przeładunku lub pod koniec rejsu.

3. Załącznik do dziennika połowowego (deklaracje wyładunku i przeładunku)

3.1. Podczas wyładunków lub przeładunków kapitanowie statków mają obowiązek wypełniania w sposób czytelny i poprawny oraz podpisywania załącznika do dziennika połowowego, którego wzór stanowi dodatek 3 do niniejszego załącznika.

3.2. Pod koniec każdego wyładunku armator statku przekazuje oryginał załącznika do dziennika połowowego do Nadzoru z kopią do Ministerstwa nie później niż w ciągu 30 dni. W tym samym okresie należy przekazać kopię władzom państwowym państwa członkowskiego, jak również Komisji, za pośrednictwem Przedstawicielstwa.

3.3. Pod koniec każdego dozwolonego przeładunku kapitan statku niezwłocznie przesyła oryginał załącznika do dziennika połowowego Nadzorowi z kopią do Ministerstwa. W ciągu 15 dni roboczych należy przekazać kopię władzom państwowym państwa członkowskiego, jak również Komisji, za pośrednictwem Przedstawicielstwa.

3.4. Niewykonanie jednego z postanowień ust. 3.1, 3.2 lub 3.3 powyżej powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu, aż armator statku wykona powyższe zobowiązania.

4. Kwartalne deklaracje połowów

4.1. Pod koniec trzeciego miesiąca każdego kwartału Komisja, za pośrednictwem Przedstawicielstwa, przekazuje Ministerstwu informacje o ilościach złowionych w poprzednim kwartale przez wszystkie statki wspólnotowe.

4.2. Powyższe dane powinny być podzielone na miesiące, rodzaj połowów, statki oraz wszystkie gatunki.

4.3. Te dane są również przekazywane do Ministerstwa w formie pliku informatycznego w formacie zgodnym z oprogramowaniem używanym przez Ministerstwo.

5. Wiarygodność danych

Informacje zawarte w dokumentach określonych w ust. 1, 2, 3 oraz 4 powyżej powinny odzwierciedlać rzeczywisty stan połowów, tak aby mogły stanowić jedną z podstaw monitorowania zmian w zasobach morskich.

ROZDZIAŁ VI

PRZYŁOWY

1. Zgodnie z prawem mauretańskim procent przyłowów ustanowiony w zestawieniu danych połowowych w protokole zostanie obliczony w dowolnym momencie podczas połowów zgodnie z ogólną wagą połowu na pokładzie.

2. W przypadku przekroczenia dopuszczonych procentowych wielkości przyłowów nakłada się kary zgodnie z prawem mauretańskim, co może skutkować całkowitym zakazem prowadzenia połowów w Mauretanii przez naruszających umowę, zarówno kapitanów, jak i statki.

3. Nieuprawnione zatrzymywanie gatunków na statku jest zabronione i podlega karze zgodnie z prawem mauretańskim.

ROZDZIAŁ VII

WYŁADUNEK W MAURETANII

Umawiające się strony, świadome wagi lepszej integracji w celu rozwoju związanego z sektorem rybołówstwa każdej z nich, postanowiły zachęcać do dobrowolnych wyładunków oraz uchwalić następujące przepisy, właściwe dla tych rozładunków w portach mauretańskich.

Warunki ogólne I zachęty finansowe

1. Wyładunki mają miejsce w mauretańskim porcie Nouadhibou. Armatorzy statków wybierają daty wyładunku. Informują oni władze portu mauretańskiego o wybranej dacie faksem lub pocztą elektroniczną, 72 godziny przed oczekiwanym przybyciem do portu, wskazując szacunkową ogólną ilość do wyładowania. Władze portowe potwierdzają faksem w ciągu 24 godzin armatorowi statku lub agentowi, że czynności związane z wyładunkiem mogą mieć miejsce w ciągu 24 godzin od daty przybycia statku do portu.

2. Czynności związane z wyładunkiem powinny zostać zakończone w ciągu 24 godzin od przybycia statku do portu.

3. Pod koniec czynności związanych z wyładunkiem właściwe władze portowe wydają kapitanowi świadectwo wyładunku.

4. Podczas obecności statku w porcie, jego marynarze rybacy korzystają z zasady swobodnego tranzytu na podstawie licencji marynarza.

5. W przypadku statków wspólnotowych, dokonujących wyładunku lub przeładunku w Mauretanii, obniża się opłaty licencyjne za okres, w czasie którego odbywa się wyładunek. Wysokość obniżki wynosi 25 % kosztów aktualnej licencji dla statków, które wyładowują, oraz 15 % dla statków, które przeładowują.

6. Szczegółowe przepisy wykonawcze: kopia lub kopie świadectw wyładunku odnoszące się do czynności dotyczących wyładunku przeprowadzanych przez dany statek przekazuje się do Przedstawicielstwa. Przy składaniu nowego wniosku o wydanie licencji dla tego statku Przedstawicielstwo przesyła do Ministerstwa kopie świadectwa wraz z wnioskiem o obniżkę opłat związanych z nową licencją.

7. Przed końcem pierwszego semestru stosowania niniejszego protokołu Ministerstwo prześle przedstawicielstwu następujące informacje:

— ogólne zasady wyładunku, włącznie z opłatami portowymi,

— przedsiębiorstwa zatwierdzone na mocy odpowiednich rozporządzeń Wspólnoty,

— składy celne,

— maksymalny rozmiar i liczbę statków, które mogą mieć do nich dostęp,

— warunki przechowywania i pojemności dla produktów świeżych, schłodzonych i zamrożonych (– 22 °C),

— środki transportu i jego częstotliwość w celu przewiezienia świeżych produktów rybołówstwa na rynki zewnętrzne,

— średnie ceny i warunki dostaw (paliwo, zaopatrzenie itd.),

— radiowy znak wywoławczy, numery telefonów i faksów, adresy teleksowe, godziny pracy biur władz portowych,

— wszelkie inne informacje, które mogą ułatwić czynności związane z wyładunkiem.

Warunki podatkowe I finansowe

Statki wspólnotowe zawijające do portu w Nouadhibou są zwolnione z wszelkich podatków lub opłat mających równoważny skutek, innych niż opłaty portowe i prowizje, które stosuje się na takich samych warunkach w odniesieniu do statków mauretańskich.

Wyładowywane produkty rybołówstwa podlegają ustaleniom dotyczącym kontroli celnej zgodnie z ustawodawstwem mauretańskim. Są więc one zwolnione z wszelkich procedur celnych oraz ceł lub opłat mających równoważny skutek, w przypadku gdy są wwożone do portu mauretańskiego lub w chwili wywozu, oraz są traktowane jako „towary dopuszczone tymczasowo” (czasowe magazynowanie).

Armatorzy sami podejmują decyzje dotyczące przeznaczenia produkcji pochodzącej z ich statków. Może być ona przetworzona, przechowywana pod dozorem celnym, sprzedawana w Mauretanii lub wywożona (w walucie obcej).

Sprzedaż w Mauretanii przeznaczona na rynek mauretański podlega takim samym opłatom i podatkom, jak mauretańskie produkty rybołówstwa.

Zyski mogą być wywożone bez dodatkowych opłat (zwolnienie z ceł i opłat mających równoważny skutek).

ROZDZIAŁ VIII

OKRĘTOWANIE MARYNARZY MAURETAŃSKICH

1. Za wyjątkiem sejnerów do połowów tuńczyka, które mają okrętować przynajmniej jednego marynarza mauretańskiego na statek, kliprów do połowów tuńczyka, mających okrętować trzech marynarzy mauretańskich na statek, oraz statków do połowów pelagicznych kategorii 11, dla których przewidziano przepisy przejściowe w ust. 6 rozdziału XV niniejszego załącznika, na każdy statek wspólnotowy obowiązkowo okrętują się marynarze mauretańscy, których liczba podczas całej długości rejsu wynosi co najmniej:

— 2 marynarzy oraz 1 oficer lub 1 obserwator na statkach o tonażu mniejszym niż 200 GT,

— 3 marynarzy oraz 1 oficer lub 1 obserwator na statkach o tonażu co najmniej 200 GT i mniejszym niż 250 GT,

— 4 marynarzy oraz 1 oficer lub 1 obserwator na statkach o tonażu co najmniej 250 GT i mniejszym niż 300 GT,

— 6 marynarzy oraz 1 oficer na statkach o tonażu co najmniej 300 GT i mniejszym niż 350 GT,

— 7 marynarzy oraz 1 oficer na statkach o tonażu co najmniej 350 GT i mniejszym niż 500 GT,

— 8 marynarzy oraz 1 oficer na statkach o tonażu co najmniej 500 GT i mniejszym niż 800 GT,

— statki o tonażu co najmniej 800 GT i mniejszym niż 2 000 GT przyjmują na pokład liczbę marynarzy równą 37 % załogi, czyli minimum 8 marynarzy i 2 oficerów,

— statki o tonażu co najmniej 2 000 GT lub większym przyjmują na pokład liczbę marynarzy równą 37 % załogi, czyli minimum 12 marynarzy i 2 oficerów.

1.2. Dla statków o tonażu co najmniej 800 GT minimalna liczba marynarzy na pokładzie jest zredukowana o 2 dla każdego dodatkowego oficera na pokładzie.

1.3. Armatorzy mają możliwość wyboru marynarzy i oficerów mauretańskich, jacy mają znaleźć się na ich pokładzie, zgodnie z przepisami przewidzianymi w Kodeksie żeglugi handlowej.

2. Armator lub jego przedstawiciel powiadamia Ministerstwo o nazwiskach marynarzy mauretańskich zabranych na pokład jego statku, z podaniem pełnionych przez nich funkcji.

3. W sprawie praw marynarzy zabranych na pokład statków wspólnotowych obowiązują przepisy Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącej Podstawowych Zasad i Praw w Pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i skutecznego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

4. Umowy o pracę marynarzy mauretańskich, których jedna kopia wręczana jest podpisującym, sporządzane są między przedstawicielem (przedstawicielami) armatorów a marynarzami lub ich związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami, związanymi z właściwymi władzami Mauretanii. Umowy o pracę zapewniają ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie na życie oraz ubezpieczenie chorobowe i od nieszczęśliwych wypadków zatrudnianych osób.

5. Armator lub jego przedstawiciel przesyła, w terminie dwóch miesięcy następujących po wydaniu licencji, kopię wspomnianej umowy należycie podpisanej przez właściwe władze zainteresowanego państwa członkowskiego, bezpośrednio do Ministerstwa.

6. Wynagrodzenie marynarzy mauretańskich pokrywają armatorzy. Należy je ustalić przed wydaniem licencji w drodze wzajemnego porozumienia między armatorami lub ich przedstawicielami a zainteresowanymi marynarzami mauretańskimi lub ich przedstawicielami. Jednakże warunki wynagrodzenia marynarzy mauretańskich nie mogą być gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg w Mauretanii i muszą być zgodne z normami przewidzianymi przez MOP, a w żadnym razie nie mogą być od nich gorsze.

7. Jeśli jeden lub więcej marynarzy zatrudnionych na pokładzie nie stawi się na godzinę ustaloną na odpłynięcie statku, to statek ten otrzymuje zezwolenie na rozpoczęcie przewidzianego rejsu po poinformowaniu właściwych organów w porcie zabrania na pokład o niewystarczającej wymaganej liczbie marynarzy i o uaktualnieniu listy załogi statku. Organy te informują o tym Ministerstwo.

Armator jest zobowiązany do podjęcia kroków koniecznych do zapewnienia, że jego statek zabierze na pokład liczbę marynarzy wymaganą przez niniejszą umowę najpóźniej w trakcie następnego rejsu.

8. W przypadku niezabrania na pokład marynarzy mauretańskich z powodów innych niż określone w poprzednim punkcie armatorzy odnośnych statków wspólnotowych są zobowiązani do wpłacenia sumy ryczałtowej 20 EUR za dzień połowów w mauretańskiej strefie połowowej na marynarza, w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy.

Kwota ta zostanie wykorzystana na szkolenia miejscowych marynarzy rybaków i zostanie wpłacona na konto wskazane w ust. 1 lit. b) rozdziału IV niniejszego Załącznika.

9. Co pół roku, dnia 1 stycznia i 1 lipca każdego roku, Komisja, poprzez Przedstawicielstwo, przekazuje Ministerstwu listę marynarzy mauretańskich zabranych na pokład statków Wspólnoty, z podaniem ich wpisu do rejestru członków załogi i wskazaniem statków, na które przyjmowano ich na pokład.

10. Bez uszczerbku dla postanowień przewidzianych w ust. 7 powyżej, powtarzające się nieprzestrzeganie przez armatorów zabierania na pokład przewidzianej liczby marynarzy mauretańskich powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej statku, aż do zastosowania się do tego zobowiązania.

ROZDZIAŁ IX

KONTROLE TECHNICZNE

1. Raz do roku oraz po każdej zmianie dotyczącej tonażu lub zmian kategorii połowów, wymagających wykorzystywania innego rodzaju narzędzi połowowych, wszystkie statki Wspólnoty powinny przybyć do portu w Nouadhibou lub w Nouakchott w celu przeprowadzenia inspekcji wymaganych na mocy obowiązującego ustawodawstwa. Kontrole takie powinny mieć miejsce w ciągu 48 godzin od wejścia statku do portu.

Procedury inspekcji technicznych stosowane w odniesieniu do statków poławiających tuńczyka, taklowców powierzchniowych oraz trawlerów do połowów gatunków pelagicznych są procedurami ustanowionymi w rozdziałach XIV i XV niniejszego załącznika.

2. Po pomyślnym zakończeniu kontroli technicznej kapitan statku otrzymuje świadectwo posiadające ten sam okres ważności, co licencja, które jest przedłużane, za darmo, automatycznie w przypadku odnowienia licencji dla statku w ciągu roku. Świadectwo powyższe powinno zawsze znajdować się na pokładzie statku.

3. Inspekcja techniczna sprawdza zgodność cech technicznych statku oraz narzędzi połowowych i zapewnia, aby postanowienia dotyczące jego załogi mauretańskiej były przestrzegane.

4. Koszty kontroli są ponoszone przez armatorów według tabeli stawek ustanowionych w ustawodawstwie mauretańskim, o czym powiadomiona jest Strona wspólnotowa. Nie mogą one być większe niż sumy zazwyczaj płacone przez inne statki za te same usługi.

5. Nieprzestrzeganie postanowień przewidzianych w ust. 1 i 2 powyżej powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu wypełnienia przez armatora tych zobowiązań.

ROZDZIAŁ X

IDENTYFIKACJA STATKÓW

1. Znaki identyfikacyjne wszystkich statków Wspólnoty powinny być zgodne z odpowiednim prawodawstwem wspólnotowym. Ministerstwo powinno zostać poinformowane o takiej legislacji przed wejściem w życie niniejszego protokołu. Ministerstwo powinno ponadto być informowane o wszelkich zmianach dotyczących prawodawstwa na co najmniej 1 miesiąc przed ich wejściem w życie.

2. Każdy statek, który pozbywa się swego oznakowania, swej nazwy lub swej rejestracji, naraża się na kary przewidziane przez obowiązujące prawo mauretańskie.

ROZDZIAŁ XI

ZAWIESZENIE LUB COFNIĘCIE LICENCJI

Jeśli władze mauretańskie zdecydują o zawieszeniu lub definitywnym cofnięciu licencji dla statku wspólnotowego w zastosowaniu niniejszego protokołu oraz prawa mauretańskiego, kapitan tego statku natychmiast przerwie działalność połowową oraz skieruje się do portu w Nouadhibou, aby oddać oryginał licencji Nadzorowi. Po stosownym wykonaniu wymaganych zobowiązań Ministerstwo powiadamia Komisję za pośrednictwem przedstawicielstwa o zniesieniu zawieszenia. Licencja jest w takim przypadku przywracana.

ROZDZIAŁ XII

NARUSZENIA

1. Wszystkie naruszenia są sankcjonowane zgodnie z prawem mauretańskim.

2. W przypadku poważnych lub bardzo poważnych naruszeń w zakresie rybołówstwa, zdefiniowanych w prawie mauretańskim, Ministerstwo zastrzega sobie prawo do tymczasowego lub definitywnego zakazania statkom, kapitanom oraz, tam gdzie jest to stosowne, armatorom, prowadzenia wszelkich działań połowowych na wodach mauretańskich.

ROZDZIAŁ XIII

GRZYWNY

Kwoty grzywien nakładanych na statki wspólnotowe są obliczane zgodnie z prawem mauretańskim w granicach minimalnych i maksymalnych limitów, określonych w prawie mauretańskim. Kwota ta zostanie ustanowiona zgodnie z procedurą określoną w ust. 3 rozdziału VI załącznika II. Wysokość przyznanej grzywny jest przeliczana na euro przez Nadzór na podstawie stopy określonej przez Centralny Bank Mauretański w chwili popełnienia naruszenia i obie te wysokości są komunikowane jednocześnie armatorowi i Komisji, za pośrednictwem Przedstawicielstwa.

Prawo mauretańskie, jak również wcześniejsze zmiany, są komunikowane Stronie wspólnotowej.

ROZDZIAŁ XIV

POSTANOWIENIA MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO STATKÓW POŁAWIAJĄCYCH GATUNKI DALEKO MIGRUJĄCE

(TUŃCZYKOWCE I TAKLOWCE POWIERZCHNIOWE)

1. Licencje sejnerów do połowów tuńczyka, kliprów do połowów tuńczyka i taklowców powierzchniowych są wydawane na okresy zbiegające się z latami obrachunkowymi, za wyjątkiem pierwszego i ostatniego roku niniejszego protokołu.

Oryginał licencji powinien zawsze znajdować się na pokładzie i powinien być okazywany na żądanie właściwych organów mauretańskich, odpowiedzialnych za nadzór. Wspólnota Europejska posiada aktualny wykaz statków, którym została wydana licencja połowowa zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Władze Mauretanii są powiadamiane o tym projekcie w chwili jego powstania, a następnie za każdym razem, kiedy jest on uaktualniany. Po otrzymaniu projektu wykazu, jak również poinformowaniu o płatności zaliczki skierowanej przez Komisję do władz mauretańskich statek jest wpisany przez właściwą władzę mauretańską do wykazu statków uprawnionych do dokonywania połowów, która jest przekazywana władzom odpowiedzialnym za kontrolę połowów. W takim przypadku jeden odpis tego wykazu, potwierdzony za zgodność z oryginałem, jest przesyłany armatorowi i znajduje się na statku zamiast licencji połowowej, aż do chwili jej wydania.

Po przedstawieniu dowodów wpłaty zaliczki Ministerstwo ustanawia licencję i wpisuje dany statek do wykazu statków uprawnionych do dokonywania połowów, która jest przekazywana Nadzorowi i Komisji, za pośrednictwem Przedstawicielstwa.

2. Przed otrzymaniem licencji każdy statek powinien być poddany inspekcjom wymaganym na mocy obowiązującego ustawodawstwa. Inspekcje te mogą odbywać się w dowolnym porcie zagranicznym. Wszelkie koszty związane z takimi inspekcjami są ponoszone przez armatora statku.

3. Licencje są wydawane po dokonaniu zapłaty, na jeden z zagranicznych rachunków Centralnego Banku Mauretanii na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa, opłaty zryczałtowanej odpowiadającej zaliczce określonej w zestawieniu danych połowowych zawartych w niniejszym protokole. Opłata zryczałtowana będzie ustalona pro rata temporis w stosunku do czasu ważności licencji za pierwszy i ostatni rok obowiązywania umowy (3).

4. Dziennik pokładowy zgodnie ze wzorem ICCAT określonym w dodatku 4 do niniejszego załącznika jest przechowywany na statku dla każdego okresu połowowego odbytego na wodach mauretańskich. Taki dziennik powinien być wypełniany nawet w przypadku, gdy nie są przeprowadzane żadne połowy.

W przypadku okresów, kiedy taki statek nie znajduje się na wodach mauretańskich, w powyższym dzienniku wprowadza się wyrazy „Poza WSE Mauretanii”.

W okresie 15 dni roboczych po przybyciu do portu wyładunku dzienniki pokładowe wymienione w niniejszym ustępie są przekazywane Ministerstwu oraz władzom krajowym państwa członkowskiego.

Niewykonanie postanowień opisanych powyżej powoduje, niezależnie od kar ustanowionych na mocy prawa mauretańskiego, automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu, aż armator statku wykona powyższe zobowiązania.

5. Z zastrzeżeniem możliwości weryfikacji przez Mauretanię, przed dniem 15 czerwca każdego roku Komisja, za pośrednictwem przedstawicielstwa, przedkłada Ministerstwu rozliczenie opłat należnych z tytułu poprzedniego roku połowowego, na podstawie deklaracji połowowych sporządzonych przez każdego armatora statku i potwierdzonych przez naukowe instytuty odpowiedzialne za sprawdzanie danych dotyczących połowów w państwach członkowskich, takie jak IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Español de Oceanografia), INIAP (Instituto Nacional de Investigaçao Agraria e das Pescas) oraz l’IMROP (Institut Mauritanien de Recherches Océanographiques et des Pêches).

6. W odniesieniu do ostatniego roku stosowania umowy rozliczenie opłat należnych z tytułu poprzedniego roku połowowego zostaje zgłoszone w ciągu czterech miesięcy po wygaśnięciu umowy.

7. Ostateczne rozliczenie jest przesyłane odnośnym armatorom, którzy mają 30 dni, licząc od powiadomienia i zatwierdzenia danych liczbowych przez Ministerstwo, aby wywiązać się z ich zobowiązań finansowych wobec swoich właściwych władz. Płatność w euro, ustanowiona na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa na jeden z rachunków wymienionych w rozdziale IV, jest dokonywana najpóźniej półtora miesiąca po tym powiadomieniu.

Jednakże jeśli kwota ostatecznego zestawienia jest niższa niż zaliczka określona w ust. 4, wynikająca różnica nie podlega zwrotowi armatorowi.

8. W drodze wyjątku od postanowień rozdziału I załącznika II, statki są zobowiązane do bezpośredniego poinformowania władz mauretańskich, najlepiej faksem lub, w przypadku jego braku, przez radio, w ciągu trzech godzin poprzedzających wejście lub wyjście ze strefy, o swojej pozycji oraz o wielkości połowów znajdujących się na pokładzie.

Numer faksu oraz częstotliwości radiowe zostaną podane przez Nadzór.

Kopie faksów lub zapis komunikatów radiowych są przechowywane przez władze mauretańskie oraz armatorów statków do czasu, gdy obydwie strony zatwierdzą ostateczne zestawienie opłat określonych w ust. 5.

9. Sejnery do połowów tuńczyka, na wniosek władz mauretańskich oraz wspólnej umowy z armatorami, których to dotyczy, na uzgodniony okres czasu zabierają na pokład jednego obserwatora naukowego.

ROZDZIAŁ XV

PRZEPISY STOSUJĄCE SIĘ DO STATKÓW DO POŁOWÓW PELAGICZNYCH

1. Oryginał licencji powinien zawsze znajdować się na pokładzie i powinien być okazywany na żądanie właściwych władz mauretańskich. Jeśli z powodów praktycznych oryginał licencji nie mógł być natychmiast po wydaniu go przez Ministerstwo przekazany na statek, posiadanie na pokładzie kopii lub telekopii może obejmować okres maksymalnie 10 dni.

2. Inspekcje techniczne statków mogą mieć miejsce w Europie. W tym wypadku koszty podróży i zakwaterowania dwóch osób wyznaczonych przez Ministerstwo do przeprowadzania powyższych inspekcji ponoszone są przez armatorów.

3. Kwoty tych opłat licencyjnych zawierają wszystkie powiązane opłaty lub podatki, z wyjątkiem opłat portowych lub opłat serwisowych.

Za każdą tonę złowioną powyżej tonażu referencyjnego przyznanego każdemu statkowi zamrażalni do połowów pelagicznych kategorii 9, armator dokona płatności 15 EUR za tonę na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa. Nadwyżki połowowe zostaną zatrzymane w drodze wzajemnego porozumienia przez okres uzgodniony przez Strony.

Zasada pułapu połowów nie dotyczy statków do połowów świeżych gatunków pelagicznych kategorii 11.

Opłaty oraz każde dodatkowe należne sumy są płacone na jeden z rachunków zagranicznych w Centralnym Banku Mauretanii na rzecz mauretańskiego Skarbu Państwa.

4. Statki do połowów pelagicznych będą przekazywać Nadzorowi zamiar wejścia lub wyjścia z mauretańskiej strefy połowowej. Musi to nastąpić 12 godzin przed wejściem i 36 godzin przed wyjściem. W informacji o wyjściu ze strefy połowowej statki podają także wielkość połowu oraz dane dotyczące gatunków połowów znajdujących się na pokładzie.

5. Armatorzy statków podejmą wszelkie stosowne środki w celu przetransportowania mauretańskich marynarzy oraz obserwatorów naukowych na własny koszt.

6. Statki do połowów pelagicznych kategorii 11 podlegają następującym zasadom dotyczącym okrętowania marynarzy:

— podczas sześciu pierwszych miesięcy ich działalności w mauretańskich strefach połowowych, statki mogą nie zabierać na pokład marynarzy mauretańskich,

— podczas kolejnych sześciu miesięcy działalności, statki zabierają 50 % marynarzy przewidzianych w ust. 1 rozdziału VIII.

Po zakończeniu tych dwóch okresów sześciomiesięcznych przepisy przewidziane w ust. 1 rozdziału VIII stosują się do statków kategorii 11.

(1) Której tabele dla statków do połowów przemysłowych, płatne w walucie obcej, zgodnie z dekretem dotyczącym ustanowienia opłaty parafiskalnej, są następujące (1 ujb = 1 GT):

Kategoria połowów: skorupiaki, głowonogi i przydenne

Kategoria połowów: pelagiczne (małe i duże)

Tonaż

Wysokość na kwartał (MRO)

Tonaż

Wysokość na miesiąc (MRO)

< 99 ujb

50 000

< 2 000 ujb

50 000

100–200 ujb

100 000

2–3 000 ujb

150 000

200–400 ujb

200 000

3–5 000 ujb

500 000

400–600 ujb

400 000

5–7 000 ujb

750 000

> 600 ujb

600 000

7–9 000 ujb

1 000 000

> 9 000 ujb

1 300 000

(2) Strony zgadzają się na obliczanie wysokości opłaty parafiskalnej, odnoszącej się do sejnerów do połowów tuńczyka.

(3) Strony zgadzają się oceniać wysokość opłaty parafiskalnej, dotyczącej sejnerów do połowów tuńczyka.

Dodatek 1

Umowa połowowa Mauretania – Wspólnota Europejska

Wniosek o wydanie licencji połowowej

Tekst z obrazka

I – WNIOSKODAWCA

1. Nazwa armatora:

2. Nazwa zrzeszenia lub przedstawiciel armatora:

3. Adres zrzeszenia lub przedstawiciela armatora:

4. Telefon: Faks: Teleks:

5. Nazwisko kapitana: Narodowość:

II – STATEK I JEGO IDENTYFIKACJA

1. Nazwa statku:

2. Państwo bandery:

3. Zewnętrzny numer rejestracji:

4. Port macierzysty:

5. Data i miejsce budowy:

6. Radiowy sygnał wywoławczy: Częstotliwość sygnału radiowego:

7. Rodzaj kadłuba: Stal Drewno Poliester Inny

III – WŁAŚCIWOŚCI TECHNICZNE STATKU I UZBROJENIE

1. Długość: Wielkość:

2. Tonaż (wyrażony w GT):

3. Moc głównego silnika w C.V.: Znak identyfikacyjny: Typ:

4. Rodzaj statku: Kategoria połowów:

5. Narzędzia połowowe:

6. Liczba wszystkich członków załogi:

7. Sposób przechowywania na pokładzie: Świeże Chłodzone Gatunki wymieszane Zamrożone

8. Zdolność zamrażania przez 24 godziny (w tonach):

9. Pojemność ładowni: Ilość: