Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego, zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2847/93 i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1626/94

Rozdział I — ZAKRES ZASTOSOWANIA I DEFINICJE

Artykuł 2

W mocy

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1) „narzędzia ciągnione” oznaczają wszelkie narzędzia połowowe, z wyjątkiem węd ciągnionych, ciągnięte przez silnik statku albo holowane za pomocą wciągarki statku rybackiego zakotwiczonego lub płynącego powoli, obejmujące w szczególności sieci ciągnione i dragi;

a) „sieci ciągnione” oznaczają włoki, niewody pełnomorskie i niewody dobrzeżne;

(i) „włoki” oznaczają sieci, które są aktywnie ciągnięte przez główny silnik łodzi i składają się z wora o kształcie stożka lub piramidy (gardziel włoka) zamkniętego workiem; wór ten może być rozwarty u wlotu za pomocą skrzydeł lub zamontowany na sztywnej ramie. Rozwarcie poziome osiągane jest przy pomocy rozpornic albo za pomocą belki lub ramy o różnych kształtach i rozmiarach. Sieci takie mogą być ciągnięte przy dnie (włoki denne) lub w toni wodnej (włoki pelagiczne);

(ii) „niewody pełnomorskie” oznaczają sieci okrążające i niewody ciągnione, które są obsługiwane i ciągnięte za pomocą lin i wciągarek z płynącej łodzi lub zakotwiczone i nieciągnięte przez główny silnik łodzi; składają się z dwóch bocznych skrzydeł i środkowej matni w formie łyżki albo worka w końcowej części, i które można stosować od powierzchni do dna w zależności od poławianego gatunku;

(iii) „niewody dobrzeżne” oznaczają sieci okrążające i niewody ciągnione wydawane z łodzi, a obsługiwane z brzegu;

b) „dragi” oznaczają narzędzia, które są aktywnie ciągnięte przez główny silnik łodzi (dragi ramowe) lub ciągnięte przez napędzaną silnikiem wciągarkę z zakotwiczonego statku (dragi mechaniczne) przy połowach małży, ślimaków lub gąbek i które składają się z siatkowego worka lub metalowego kosza zamocowanego na sztywnej ramie lub trzonie o różnych rozmiarach i kształtach, którego dolna część może zawierać ostrze zgarniające – zaokrąglone, zaostrzone lub zębate i wyposażone lub nie w rostry i odskocznie. Niektóre dragi są wyposażone w napęd hydrauliczny (dragi hydrauliczne). Do celów niniejszego rozporządzenia za narzędzia ciągnione nie są uważane dragi ciągnięte ręcznie lub przy pomocy wciągarki ręcznej w płytkich wodach przy użyciu lub bez użycia łodzi przy połowach małży, ślimaków lub gąbek (dragi ręczne);

2) „chroniony obszar połowowy” oznacza zdefiniowany geograficznie obszar morski, na którym wszystkie lub niektóre działania połowowe są czasowo lub na stałe zabronione albo ograniczone w celu poprawy eksploatacji i ochrony żywych zasobów wodnych lub ochrony ekosystemów morskich;

3) „sieć denna” oznacza drygawicę, sieć skrzelową denną lub łączoną sieć denną;

a) „drygawica” oznacza każdą sieć składającą się z dwóch lub więcej kawałków sieci zawieszonych równolegle na jednej nadborze, przymocowanych do dna morskiego lub których przymocowanie do dna jest możliwe w dowolny sposób;

b) „sieć skrzelowa denna” oznacza każdą sieć składającą się z jednego kawałka siatki utrzymywaną pionowo w wodzie za pomocą pływaków i obciążników, przymocowaną do dna morskiego lub której przymocowanie do dna jest możliwe w dowolny sposób, i utrzymującą narzędzie w miejscu tuż przy dnie lub unoszącą się w kolumnie wodnej;

c) „łączona sieć denna” oznacza każdą sieć skrzelową denną połączoną z drygawicą, która stanowi część dolną tego zestawu;

4) „sieci okrążające” oznaczają sieci, które łowią ryby, otaczając je zarówno z boku, jak i od dołu. Mogą być wyposażone w linę sznurującą;

a) „okrężnice” oznaczają każdą sieć okrążającą, której dno jest ściągnięte za pomocą liny sznurującej na dole sieci, która to lina przechodzi przez kilka obręczy wzdłuż podbory, umożliwiając zasznurowanie i zamknięcie sieci. Okrężnice mogą być stosowane do połowów drobnych gatunków pelagicznych, dużych gatunków pelagicznych lub gatunków przydennych;

5) „pułapki” oznaczają narzędzia połowowe zamocowane do dna lub wykorzystywane przy dnie i pełniące funkcję pułapki do chwytania gatunków morskich. Skonstruowane są w formie kosza, dzbana, beczki lub klatki i w większości przypadków mają sztywną lub półsztywną ramę wykonaną z różnego rodzaju materiału (drewno, wiklina, pręty metalowe, siatka druciana itp.), która może być pokryta tkaniną sieciową. Mają jeden albo dwa lejki bądź otwory wlotowe o gładkich końcach, które pozwalają danym gatunkom dostać się do komory wewnętrznej. Mogą być stosowane pojedynczo lub w grupie. Jeśli używa się ich w grupie, lina główna posiada liczne pułapki przymocowane za pomocą lin odgałęziających o różnej długości i rozstawie w zależności od poławianego gatunku;

6) „takle” oznaczają narzędzia połowowe, które składają się z głównej liny z licznymi hakami na linach odgałęziających (przypony) o różnej długości i rozstawie w zależności od poławianego gatunku. Mogą być stosowane pionowo lub poziomo do powierzchni morza; mogą być wystawione na dnie lub blisko dna (takla kotwiczona) albo mogą dryfować w toni wodnej lub tuż pod powierzchnią (takla powierzchniowa);

7) „haki” oznaczają zagięty, zaostrzony kawałek drutu stalowego zazwyczaj z zadziorem. Ostrze haka może być proste albo nawet odwrócone i zakrzywione; trzon może mieć różną długość i kształt, a jego przekrój poprzeczny może być okrągły (regularny) lub spłaszczony (kuty). Całkowita długość haka mierzona jest jako maksymalna całkowita długość trzonu od zakończenia haka – które jest miejscem przeznaczonym do zawiązywania liny i które zwykle ma kształt oczka – do końca zagięcia. Szerokość haka mierzona jest jako największa pozioma odległość od zewnętrznej części trzonu do zewnętrznej części zadzioru;

8) „połowy amatorskie” oznaczają działania połowowe eksploatujące żywe zasoby wodne w celach rekreacyjnych lub sportowych;

9) „urządzenia powodujące koncentrację ryb (FAD)” oznaczają każdy rodzaj sprzętu unoszącego się na powierzchni morza i powodującego gromadzenie się pod nim młodych lub dorosłych osobników gatunków masowo migrujących;

10) „krzyż św. Andrzeja” oznacza chwytak, który dzięki działaniu podobnemu do pracy nożyczek umożliwia zbieranie małży Pinna nobilis lub korala czerwonego z dna morskiego;

11) „skupisko trawy morskiej” oznacza obszar, na którym dno morskie charakteryzuje się dominującą obecnością roślin nagonasiennych lub na którym taka roślinność istniała i zachodzi potrzeba jej odtworzenia. Trawa morska jest zbiorowym terminem oznaczającym gatunki Posidonia oceanica, Cymodocea nodosa, Zoostera marina i Zoostera noltii;

12) „siedlisko koralowców” oznacza obszar, na którym dno morskie charakteryzuje się dominującą obecnością szczególnej wspólnoty biologicznej zwanej koralowcami lub na którym taka wspólnota istniała i zachodzi potrzeba jej odtworzenia. Koralowce to zbiorowy termin oznaczający bardzo skomplikowaną strukturę biogeniczną powstałą przez nieustanne nakładanie się na istniejące skaliste lub utwardzone podłoże warstw wapiennych pochodzących głównie z działalności budulcowej pokrywających ją krasnorostów i organizmów zwierzęcych, takich jak gąbki (Porifera), żachwy (Ascidiacea), parzydełkowce (Cnidaria: kolczniki, gorgonie, itp.), mszywioły (Bryozoa), rurówkowate (Serpulidae) i pierścienice (Annelida) oraz innych organizmów posiadających zdolność wiązania wapnia;

13) „mäerl” (skupisko krasnorostów) oznacza obszar, na którym dno morskie charakteryzuje się dominującą obecnością szczególnej wspólnoty biologicznej zwanej „mäerl” lub na którym taka wspólnota istniała i zachodzi potrzeba jej odtworzenia. Mäerl jest zbiorowym terminem oznaczającym strukturę biogeniczną powstałą w wyniku działalności kilku gatunków krasnorostów (Corallinaceae), które mają twarde wapniowe szkielety i rosną w formie podobnej do swobodnych gałązek lub grudek nieprzymocowanych do dna, tworzących skupiska w granicach pofałdowań równi mułowej lub piaskowej dna morskiego. Skupiska mäerl składają się zwykle z jednego gatunku lub kombinacji różnych gatunków krasnorostów, w szczególności Lithothamnion coralloides i Phymatolihon calcareum;

14) „bezpośrednie zarybianie” oznacza działalność uwalniania żyjących na swobodzie żywych zwierząt wybranych gatunków do wód, gdzie one zwykle występują, w celu wykorzystania naturalnej produkcji środowiska wodnego do zwiększenia liczby osobników, które można łowić, lub do zwiększenia naturalnego odnawiania gatunku;

15) „transplantacja” oznacza proces, w wyniku którego gatunek jest celowo transportowany i uwalniany przez człowieka na obszarach występowania ustalonych populacji i który zapewnia ciągłość przepływu genetycznego, tam, gdzie ma on miejsce;

16) „gatunek nierodzimy” oznacza gatunek, którego historycznie ustalony obszar naturalnego występowania znajduje się poza obszarem zainteresowania;

17) „introdukcja” oznacza proces, w wyniku którego gatunek nierodzimy jest celowo przenoszony i uwalniany przez człowieka na jakimkolwiek obszarze znajdującym się poza jego historycznie ustalonym naturalnym obszarem występowania;

18) „niezamierzone połowy” oznaczają przypadkowe połowy organizmów morskich, które zgodnie z art. 15 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (

1

) muszą zostać wyładowane z uwagi na fakt, że rozmiary tych organizmów są mniejsze niż minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.