Załącznik III

Część A

Atlantyk Północny, w tym Morze Północne, Skagerrak i Kattegat

1. Procedury wyładunku i ważenia śledzia, makreli i ostroboka w strefach ices I do VII

1.1. Zakres

1.1.1. We Wspólnocie Europejskiej stosuje się następujące procedury do wyładunków śledzia, makreli oraz ostroboka lub ich kombinacji w ilości przekraczającej 10 ton na jeden wyładunek, dokonywanych przez statki wspólnotowe oraz statki krajów trzecich, złowionych:

a) w przypadku śledzia w strefach ICES I, II, IIIa, IV, Vb i VII;

b) w przypadku makreli i ostroboka w strefach ICES IIa, III, IV, VI i VII.

1.2. Wyznaczone porty

1.2.1. Wyładunki, o których mowa w pkt 1.1, są dozwolone wyłącznie w wyznaczonych portach.

1.2.2. Każde z zainteresowanych państw członkowskich przekazuje Komisji zmiany w przesłanym w 2004 r. wykazie wyznaczonych portów, w których można dokonywać wyładunku śledzia, makreli oraz ostroboka, oraz zmiany w procedurach inspekcji i nadzoru w odniesieniu do tych portów, łącznie z warunkami w zakresie rejestracji oraz sprawozdawczości dotyczącej ilości jakiegokolwiek z gatunków oraz zasobów określonych w pkt 1.1.1 w ramach każdego wyładunku. Zmiany te należy przekazać co najmniej 15 dni przed datą ich wejścia w życie. Komisja przekazuje te informacje, jak również informacje dotyczące portów wyznaczonych przez kraje trzecie, wszystkim zainteresowanym państwom członkowskim.

1.3. Wejście do portu

1.3.1. Kapitan statku rybackiego, o którym mowa w pkt 1.1.1. lub jego przedstawiciel powiadamia właściwe organy państwa członkowskiego, w którym ma zostać dokonany wyładunek, na przynajmniej cztery godziny przed wejściem do portu wyładunku zainteresowanego państwa członkowskiego, o:

a) porcie, do którego ma wpłynąć statek, nazwie statku i jego numerze rejestracyjnym;

b) przewidywanej godzinie przybycia do portu;

c) ilościach, liczonych w kilogramach żywej wagi w podziale na gatunki, zatrzymanych na pokładzie;

d) obszarze zarządzania, zgodnie z załącznikiem I, na którym dokonano połowu.

1.4. Absolutorium

1.4.1. Właściwe organy zainteresowanego państwa członkowskiego nakładają wymóg, aby nie przeprowadzać wyładunku do momentu uzyskania stosownego zezwolenia.

1.5. Dziennik połowowy

1.5.1. W drodze odstępstwa od przepisów pkt 4.2 załącznika IV do rozporządzenia (EWG) nr 2807/83, kapitan statku rybackiego przedkłada, niezwłocznie po przybyciu do portu, odpowiednią stronę lub strony dziennika połowowego właściwym organom w porcie wyładunku.

Ilości zatrzymane na pokładzie, zgłoszone przez wyładunkiem jak określono w pkt 1.3.1. lit. c), są zgodne z ilościami zapisanymi w dzienniku połowowym po jego zakończeniu.

W drodze odstępstwa od przepisów art. 5 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 2807/83, dopuszczalny margines tolerancji w szacowaniu ilości, w kilogramach wpisanych do dziennika połowowego, ryb zatrzymanych na pokładzie statków wynosi 8 %.

1.6. Ważenie świeżych ryb

1.6.1. Wszyscy nabywcy kupujący świeże ryby gwarantują, że wszystkie otrzymane ilości są ważone z wykorzystaniem systemów zatwierdzonych przez właściwe organy. Ważenie przeprowadza się przed sortowaniem, przetworzeniem, przechowywaniem, transportem z portu wyładunku lub odsprzedażą ryb. Liczba, będąca rezultatem ważenia, jest wykorzystana w celu wypełnienia deklaracji wyładunkowych, dokumentów sprzedaży oraz deklaracji przejęcia.

1.6.2. Przy obliczaniu wagi wszelkie odliczenia dotyczące wody nie przekraczają 2 %.

1.7. Ważenie świeżych ryb po transporcie

1.7.1. W drodze odstępstwa od przepisów pkt 1.6.1. Państwa Członkowskie mogą zezwolić na ważenie świeżych ryb po transporcie z portu wyładunku pod warunkiem, że ryby te są transportowane do miejsca przeznaczenia na terytorium Państwa Członkowskiego znajdującego się w odległości nie większej niż 100 kilometrów od portu wyładunku i że:

a) zapewniona jest obecność inspektora w pojeździe do transportu ryb, od miejsca wyładunku do miejsca ważenia ryb, lub

b) właściwe organy miejsca wyładunku wydały zezwolenie na transport ryb z zastrzeżeniem następujących przepisów:

i) bezpośrednio przed opuszczeniem przez pojazd do transportu ryb portu wyładunku nabywca lub jego przedstawiciel dostarcza właściwym organom pisemną deklarację zawierającą gatunek ryb oraz nazwę statku, z którego zostają one wyładowane, niepowtarzalny numer rejestracyjny pojazdu do transportu ryb, jak również szczegółowe informacje dotyczące miejsca przeznaczenia, w którym ryby zostaną zważone oraz przewidywaną godzinę przybycia tego pojazdu do miejsca przeznaczenia;

ii) kierowca przechowuje kopię deklaracji przewidzianej w ppkt i) podczas transportu ryb, a na miejscu przeznaczenia przekazuje ją odbiorcy ryb.

1.8. Ważenie mrożonych ryb

1.8.1. Wszyscy nabywcy lub posiadacze mrożonych ryb zapewniają zważenie wyładowanych ilości przed ich przetworzeniem, przechowywaniem, transportem z portu wyładunku lub odsprzedażą. Jakąkolwiek masę opakowania równą masie skrzyń, pojemników z tworzywa sztucznego lub innych, w których ryby przeznaczone do zważenia są pakowane, można odliczyć od masy wszelkich wyładowanych ilości.

1.8.2. Alternatywnie wagę mrożonych ryb pakowanych w skrzynie można określić poprzez pomnożenie średniej wagi próbki reprezentatywnej uzyskanej na podstawie zważenia zawartości usuniętej ze skrzyni oraz bez plastikowego opakowania, niezależnie od tego, czy nastąpi to przed roztopieniem się lodu znajdującego się na powierzchni ryb czy po. Państwa członkowskie przedkładają Komisji do zatwierdzenia wszelkie zmiany w metodologii pobierania próbek zatwierdzonej dla nich przez Komisję w 2004 r. Komisja zatwierdza zmiany. Liczba, będąca rezultatem ważenia, jest wykorzystana w celu wypełnienia deklaracji wyładunkowych, dokumentów sprzedaży oraz deklaracji przejęcia.

1.9. Dokument sprzedaży oraz deklaracja przejęcia

1.9.1. Oprócz przepisów art. 9 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 2847/93 przetwórca lub nabywca wszelkich wyładowanych ryb przedkłada na żądanie, lecz w każdym przypadku nie później niż 48 godzin po zakończeniu ważenia, właściwym organom zainteresowanego państwa członkowskiego kopię dokumentu sprzedaży lub deklaracji przejęcia.

1.10. Urządzenia do ważenia

1.10.1. W przypadku kiedy wykorzystywane są publicznie urządzenia do ważenia, strona ważąca ryby wystawia nabywcy dowód ważenia wskazujący datę i godzinę ważenia oraz numer rejestracyjny pojazdu do transportu ryb. Kopię dowodu ważenia dołącza się do dokumentu sprzedaży lub deklaracji przejęcia.

1.10.2. W przypadku kiedy wykorzystywane są prywatne urządzenia do ważenia, system ważenia jest zatwierdzony, poddany kalibracji i zaplombowany przez właściwe organy i jest zgodny z następującymi przepisami:

a) strona ważąca ryby prowadzi dziennik ważenia z numeracją stron, w którym wskazane są:

i) nazwa i numer rejestracyjny statku, z którego ryby zostały wyładowane,

ii) numery rejestracyjne pojazdów do transportu ryb, w przypadkach gdy ryby były przed ważeniem transportowane z portu wyładunku,

iii) gatunki ryb,

iv) waga każdego wyładunku,

v) data i godzina początku i końca ważenia.

b) jeżeli ważenie odbywa się w systemie przenośnika taśmowego, należy zainstalować dobrze widoczny licznik, który rejestruje całkowitą wagę. Łączną wagę odnotowuje się w dzienniku ważenia z numeracją stron, o którym mowa w lit. a);

c) dziennik ważenia i kopie pisemnych deklaracji określonych w pkt 1.7.1 lit. b) ppkt ii) przechowuje się przez trzy lata.

1.11. Dostęp właściwych organów

Właściwe organy mają zawsze pełny dostęp do systemu ważenia, dzienników ważenia, pisemnych deklaracji i wszystkich obiektów, w których ryby są przetwarzane i przechowywane.

1.12. Kontrole krzyżowe

1.12.1. Właściwe organy przeprowadzają administracyjne kontrole krzyżowe wszystkich wyładunków dotyczące:

a) ilości według gatunków wskazanych we wcześniejszym zawiadomieniu o wyładunku, o którym mowa w pkt 1.3.1., oraz ilości odnotowanych w dzienniku połowowym statku,

b) ilości według gatunków odnotowanych w dzienniku połowowym statku oraz ilości odnotowanych w deklaracji wyładunkowej,

c) ilości według gatunków odnotowanych w deklaracji wyładunkowej oraz ilości odnotowanych w deklaracji przejęcia lub dokumencie sprzedaży.

1.13. Pełna inspekcja

1.13.1. Właściwe organy państwa członkowskiego gwarantują, aby co najmniej 15 % ilości wyładowanych ryb i co najmniej 10 % wyładunków ryb poddano pełnej inspekcji, która będzie się składać co najmniej z:

a) monitorowania ważenia połowu dokonanego przez dany statek, w podziale na gatunki. W przypadku statków przepompowujących ryby na brzeg, monitoruje się ważenie całego rozładunku ze statku wybranego do kontroli. W przypadku trawlerów zamrażalni, liczone są wszystkie skrzynie. Próbka reprezentacyjna skrzyni/palet jest ważona w celu określenia średniej wagi skrzyni/palet. Próbki skrzyń pobiera się zgodnie z zatwierdzoną metodologią, w celu określenia średniej wagi netto ryb (bez opakowania, lodu);

b) poza kontrolami krzyżowymi, o których mowa w pkt 1.12., krzyżowej weryfikacji dotyczącej:

i) ilości według gatunków odnotowanych w dziennikach ważenia oraz ilości według gatunków odnotowanych w deklaracji przejęcia lub dokumencie sprzedaży;

ii) pisemnych deklaracji otrzymanych przez właściwe organy na mocy pkt 1.7.1. lit. b) ppkt i) oraz pisemnych deklaracji przechowywanych przez odbiorcę ryb na mocy pkt 1.7.1 lit. b) ppkt ii);

iii) numerów rejestracyjnych pojazdów do transportu ryb, odnotowanych w pisemnych deklaracjach określonych w pkt 1.7.1 lit. b) ppkt i) oraz w dziennikach ważenia.

c) jeżeli rozładunek ulega przerwaniu, przed ponownym rozpoczęciem rozładunku wymagane jest uzyskanie pozwolenia;

d) weryfikacji potwierdzającej, że po zakończeniu rozładunku na statku nie znajdują się ryby.

1.14. Dokumentacja

1.14.1. Wszystkie inspekcje wyszczególnione w pkt 1 są dokumentowane. Dokumentacja ta przechowywana jest przez trzy lata.

2. Połowy śledzia w wodach WE strefy ICES IIa

Zabrania się wyładowywania lub zatrzymywania na pokładzie śledzia złowionego w wodach WE strefy IIa w okresach od dnia 1 stycznia do dnia 28 lutego i od dnia 16 maja do dnia 31 grudnia.

3. Techniczne środki ochronne w Cieśninach Skagerrak i Kattegat

W drodze odstępstwa od przepisów określonych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 850/98, stosuje się przepisy dodatku 1 do niniejszego załącznika.

4. Połowy elektryczne w strefach ICES IVc i IVb

4.1. W drodze odstępstwa od art. 31 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 850/98 zezwala się na połowy włokiem rozprzowym zelektryfikowanym w strefach ICES IVc i IVb na południe od loksodromy łączącej następujące punkty, mierzone zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

— punkt na wschodnim wybrzeżu Zjednoczonego Królestwa na 55o szerokości geograficznej północnej,

— następnie na wschód do 55o szerokości geograficznej północnej i 5o długości geograficznej wschodniej,

— następnie na północ do 56o szerokości geograficznej północnej,

— i w końcu na wschód do punktu na zachodnim wybrzeżu Danii na 56o szerokości geograficznej północnej.

4.2. W 2007 r. stosuje się następujące środki:

a) nie więcej niż 5 % floty trawlerów do połowów włokami rozprzowymi w danym państwie członkowskim może stosować włok zelektryfikowany;

b) maksymalna moc elektryczna w kW każdego włoka rozprzowego nie jest większa niż długość włoka wyrażona w metrach pomnożona przez 1,25;

c) wartość skuteczna napięcia między elektrodami wynosi nie więcej niż 15V;

d) statek jest wyposażony w system automatycznego sterowania komputerowego, który odnotowuje maksymalną moc wykorzystywaną przez każdy włok oraz wartość skuteczna napięcia między elektrodami dla co najmniej 100 ostatnich holowań włoka. Należy uniemożliwić osobom nieupoważnionym modyfikację tego systemu automatycznego sterowania komputerowego;

e) zabrania się stosowania jednego łańcucha zatapiającego lub większej ich liczby przed pertą.

5. Zamknięcie obszaru dla połowów dobojakowatych w strefie ICES IV

5.1. Zabrania się wyładowywania lub zatrzymywania na pokładzie dobijakowatych, złowionych na obszarze geograficznym ograniczonym wschodnim wybrzeżem Anglii oraz Szkocji, oraz zamkniętym w wyniku połączenia kolejnymi odcinkami loksodromy punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

— wschodnie wybrzeże Anglii na 55o30'N szerokości geograficznej,

— 55o30'N szerokości geograficznej, 1o00'W długości geograficznej.

— 58o00'N szerokości geograficznej, 1o00'W długości geograficznej,

— 58o00'N szerokości geograficznej, 2o00'W długości geograficznej,

— wschodnie wybrzeże Szkocji na 2o00'W długości geograficznej.

5.2. Jednakże dopuszcza się połowy dokonywane w celach badań naukowych, aby monitorować zasoby dobijakowatych w danym obszarze oraz skutki jego zamknięcia.

6. Obszar występowania plamiaka w strefie ICES VI

Zabrania się wszelkich połowów, z wyjątkiem połowów za pomocą takli, na obszarach zamkniętych w wyniku połączenia kolejnymi odcinkami loksodromy punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

Punkt nr

Szerokość geograficzna

Długość geograficzna

1

57o00'N

15o00'W

2

57o00'N

14o00'W

3

56o30'N

14o00'W

4

56o30'N

15o00'W

7. Ograniczenia połowów dorsza w strefach ICES VI i VII

7.1. Strefa ICES VIa

Do dnia 31 grudnia 2007 r. zabrania się prowadzenia wszelkiej działalności połowowej na obszarach zamkniętych w wyniku połączenia kolejnymi odcinkami loksodromy punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

— 59o05'N, 06o45'W

— 59o30'N, 06o00'W

— 59o40'N, 05o00'W

— 60o00'N, 04o00'W

— 59o30'N, 04o00'W

— 59o05'N, 06o45'W.

7.2. Strefy ICES VII f oraz g

Od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 marca 2007 r. zabrania się prowadzenia wszelkiej działalności połowowej w granicach następujących prostokątów ICES: 30E4, 31E4, 32E3. Zakazu nie stosuje się w obrębie 6 mil morskich od linii podstawowej.

7.3. W drodze odstępstwa od przepisów pkt 7.1 oraz 7.2 zezwala się na prowadzenie działalności połowowej przy pomocy więcierzy i koszy na określonych obszarach i w określonych okresach pod warunkiem, że:

i) na pokład nie wnosi się żadnych narzędzi połowowych z wyjątkiem więcierzy i koszy, oraz

ii) na pokładzie nie zatrzymuje się organizmów morskich innych niż mięczaki i skorupiaki.

7.4. W drodze odstępstwa od pkt 7.1 i 7.2 prowadzenie działalności połowowej jest dozwolone w granicach obszarów, określonych w tych punktach przy pomocy sieci o rozmiarze oczek sieci mniejszym niż 55 mm pod warunkiem, że:

i) na pokład nie wnosi się sieci o rozmiarze oczek równym 55 mm lub większym, oraz

ii) na pokładzie nie zatrzymuje się ryb innych niż śledź, makrela, sardynka, ostrobok, szprot, błękitek oraz srebrzyk.

8. Techniczne środki ochronne na Morzu Irlandzkim

8.1. W okresie od dnia 14 lutego 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2007 r. zabrania się stosowania wszelkich włoków dennych, niewodów lub podobnych narzędzi ciągnionych, wszelkich pławnic, sieci oplątujących lub podobnych sieci statycznych lub wszelkich narzędzi połowowych zawierających haczyki w części rejonu ICES VIIa ograniczonego przez:

— wschodnie wybrzeże Irlandii i wschodnie wybrzeże Irlandii Północnej, oraz

— proste linie kolejno łączące następujące współrzędne geograficzne,

— punkt na wschodnim wybrzeżu półwyspu Ards w Irlandii Północnej na 54° 30' N,

— 54° 30' N, 04° 50' W,

— 53° 15' N, 04° 50' W,

— punkt na wschodnim wybrzeżu Irlandii na 53° 15' N.

8.2. W drodze odstępstwa od pkt 8.1 na określonym powyżej obszarze i w określonym powyżej okresie:

a) stosowanie dennych włoków rozpornicowych jest dozwolone pod warunkiem, że na pokładzie nie znajdują się inne rodzaje narzędzi połowowych i że takie sieci:

i) mają oczka o rozmiarze 70 mm do 79 mm lub 80 mm do 99 mm, oraz

ii) należą tylko do jednego przedziału rozmiaru oczka sieci, oraz

iii) nie zawierają indywidualnych oczek, niezależnie od miejsca ich umieszczenia w sieci, o rozmiarze większym niż 300 mm, oraz

iv) są stosowane wyłącznie w obszarze ograniczonym odcinkami loksodromy łączącymi kolejno następujące współrzędne:

— 53o 30' N, 05o 30' W

— 53o 30' N, 05o 20' W

— 54o 20' N, 04o 50' W

— 54o 30' N, 05o 10' W

— 54o 30' N, 05o 20' W

— 54o 00' N, 05o 50' W

— 54o 00' N, 06o 10' W

— 53o 45' N, 06o 10' W

— 53o 45' N, 05o 30' W

— 53o 30' N, 05o 30' W;

b) stosowanie włoków separacyjnych jest dozwolone pod warunkiem, że na pokładzie nie znajdują się inne rodzaje narzędzi połowowych i że takie sieci:

i) spełniają warunki określone w lit. a), oraz

ii) są zbudowane zgodnie z opisem technicznym zawartym w załączniku do rozporządzenia Rady (WE) nr 254/2002 z 12 lutego 2002 r. ustanawiającego środki do zastosowania w roku 2002 w celu odnowienia zasobów dorsza w Morzu Irlandzkim (strefa CIE VIIa).

Ponadto włoki separacyjne mogą być również stosowane w obszarze ograniczonym odcinkami loksodromy łączącymi kolejno następujące współrzędne:

— 53o 45' N, 06o 00' W

— 53o 45' N, 05o 30' W

— 53o 30' N, 05o 30' W

— 53o 30' N, 06o 00' W

— 53o 45' N, 06o 00' W.

8.3. Stosuje się techniczne środki ochronne, o których mowa w art. 3 i 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 254/2002 z dnia 12 lutego 2002 r. dotyczące odnowienia stada dorsza w Morzu Irlandzkim (strefa VIIa ICES) (

49

).

9. Stosowanie pławnic w strefach ICES VIa, b, VIIb, c, j, k i XII

9.1. Dla celów niniejszego załącznika, „pławnica” i „sieć oplątująca” oznaczają narzędzie zbudowane z pojedynczego kawałka sieci utrzymywane pionowo w wodzie. Żywe zasoby morskie są przy ich użyciu łowione poprzez oplątanie lub łapanie w oczka sieci.

9.2. Do celów niniejszego załącznika, „drygawica” oznacza narzędzie sporządzone z dwóch lub więcej kawałków sieci zawieszonych wspólnie i równolegle na pojedynczej nadborze i utrzymywane pionowo w wodzie.

9.3. Wspólnotowe statki nie zrzucają pławnic, sieci oplątujących i drygawic w jakimkolwiek miejscu, gdzie wskazana na mapach głębokość jest większa niż 200 metrów w strefach ICES VIa, b, VIIb, c, j, k i XII na wschód od 27oW.

9.4. W drodze odstępstwa od pkt 9.3 dozwolone jest stosowanie następujących narzędzi:

a) pławnice o rozmiarze oczka równym 120 mm lub więcej i mniejszym niż 150 mm – pod warunkiem że stosuje się je w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 metrów – mają nie więcej niż 100 oczek głębokości, ich współczynnik osadzenia wynosi nie mniej niż 0,5 i są uzbrojone w pływaki lub równoważne urządzenia uspławniające. Długość każdego zestawu wynosi najwyżej 5 mil morskich, a całkowita długość wszystkich zastosowanych zestawów w dowolnym momencie nie przekracza 25 km na statek. Maksymalny czas zanurzenia w wodzie wynosi 24 godziny; lub

b) sieci oplątujących o rozmiarze oczka równym 250 mm lub więcej, pod warunkiem że stosuje się je w wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest mniejsza niż 600 metrów, mają one nie więcej niż 15 oczek głębokości, ich współczynnik osadzenia wynosi nie mniej niż 0,33 i nie są uzbrojone w pływaki lub równoważne urządzenia uspławniające. Długość każdego zestawu sieci wynosi najwyżej 10 km. Całkowita długość wszystkich zastosowanych zestawów w dowolnym momencie nie przekracza 100 km na statek. Maksymalny czas zanurzenia w wodzie wynosi 72 godziny.

Odstępstwo to nie ma jednak zastosowania w obszarze regulacyjnym NEAFC.

9.5. W danym czasie na pokładzie znajduje się tylko jeden z rodzajów narzędzi opisanych w pkt 9.4.a) oraz 9.4.b). W celu umożliwienia zastąpienia utraconej lub uszkodzonej sieci statki mogą posiadać na pokładzie sieci o całkowitej długości o 20 % dłuższej niż maksymalna długość zestawów, które można stosować w danym czasie. Wszystkie narzędzia są oznaczane zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 356/2005 z dnia 1 marca 2005 r. określające szczegółowe zasady oznakowania i identyfikacji biernego sprzętu połowowego i włoków ramowych (

50

).

9.6. Wszystkie statki stosujące pławnice lub sieci oplątujące w dowolnym miejscu, gdzie wskazana na mapach głębokość jest większa niż 200 metrów w strefach ICES VIa, b, VIIb, c, j, k i XII na wschód od 27oW, muszą posiadać specjalne zezwolenie na połowy przy użyciu sieci stawnych wydane przez państwo członkowskie bandery.

9.7. Kapitan statku łowiącego na podstawie zezwolenia na połowy przy użyciu sieci stawnych, o którym mowa w pkt 9.6, odnotowuje w dzienniku połowowym ilość i długość narzędzi znajdujących się na statku zanim opuści on port i po powrocie do portu, oraz odpowiada za wszelkie rozbieżności między tymi dwoma wielkościami.

9.8. Służby morskie lub inne właściwe organy mają prawo do usunięcia znajdującego się na morzu w strefach ICES VIa, b, VIIb, c, j, k i XII na wschód od 27oW narzędzia o niezidentyfikowanej przynależności w następujących sytuacjach:

a) sprzęt nie jest odpowiednio oznakowany;

b) oznakowanie boi lub dane VMS wskazują, że właściciel nie przebywał w odległości mniejszej niż 100 mil morskich od narzędzia od ponad 120 godzin;

c) narzędzie jest stosowane na wodach, gdzie wskazana na mapach głębokość jest większa niż dozwolono;

d) narzędzie posiada oczka o nielegalnym rozmiarze.

9.9. Kapitan statku łowiącego na podstawie zezwolenia na połowy przy użyciu sieci stawnych, o którym mowa w pkt 9.6 w trakcie każdego rejsu połowowego w dzienniku połowowym odnotowuje następujące informacje:

— rozmiar oczek stosowanej sieci,

— nominalną długość sieci,

— liczbę sieci w zestawie,

— całkowitą liczbę zastosowanych zestawów,

— pozycję każdego zastosowanego zestawu,

— głębokość każdego zastosowanego zestawu,

— czas zanurzenia w wodzie każdego zastosowanego zestawu,

— ilość utraconych narzędzi, ich ostatnią znaną pozycja i datę utraty.

9.10. Statki łowiące na podstawie zezwolenia na połowy przy użyciu sieci stawnych, o którym mowa w pkt 9.6, mogą dokonywać wyładunków wyłącznie w portach wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2347/2002.

9.11. Ilość rekinów zatrzymana na pokładzie dowolnego statku stosującego rodzaj narzędzi opisany w pkt 9.4.b wynosi nie więcej niż 5 % w żywej wadze całkowitej ilości organizmów morskich zatrzymanej na pokładzie.

10. Warunek w odniesieniu do połowów przy użyciu pewnych narzędzi ciągnionych dozwolonych w Zatoce Biskajskiej

W drodze odstępstwa od przepisów określonych w art. 5 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 494/2002 z dnia 19 marca 2002 r. ustanawiającego dodatkowe środki techniczne w celu odbudowy stada morszczuka w strefach ICES III, IV, V, VI i VII oraz strefach ICES VIIIa, b, d, e (

51

), zezwala się na prowadzenia działalności połowowej przy użyciu włoków i niewodów duńskich i podobnych narzędzi, z wyjątkiem włoków ramowych, o rozmiarze oczek wynoszącym od 70-99 mm, na obszarze określonym w art. 5 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 494/2002, jeżeli narzędzie jest wyposażone w okno o kwadratowych oczkach sieci zgodnie z dodatkiem 3 do niniejszego załącznika.

11. Ograniczenia połowów sardeli w strefie ICES VIII i buławika w strefie ICES IIIA

11.1. Zakazuje się połowów, zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku sardeli w strefie ICES VIII.

11.2. Punktu 11.1 niniejszego załącznika nie stosuje się, jeżeli limity połowowe dla sardeli w strefie ICES VIII zostaną zweryfikowane zgodnie z art. 5 ust. 5.

11.3. Nie naruszając rozporządzenia (WE) nr 2015/2006, nie należy prowadzić żadnych ukierunkowanych połowów buławika w strefie ICES IIIa do czasu przeprowadzenia konsultacji pomiędzy Wspólnotą Europejską i Norwegią na początku 2007 r.

12. Nakład połowowy odnośnie do gatunków głębinowych

W drodze odstępstwa od rozporządzenia (WE) nr 2347/2002, w 2007 r. stosuje się następujące przepisy:

12.1. Państwa członkowskie gwarantują, że działalność połowowa statków pływających pod ich banderą i zarejestrowanych na ich terytorium prowadząca do połowu i zatrzymywania na pokładzie więcej niż 10 ton gatunków głębinowych oraz halibuta niebieskiego każdego roku kalendarzowego podlega wymogowi posiadania zezwolenia na połowy dalekomorskie.

12.2. Zabrania się połowu i zatrzymywania na pokładzie, przeładunku lub wyładunku łącznej ilości gatunków głębinowych oraz halibuta niebieskiego przekraczającej 100 kg w trakcie jednego rejsu morskiego, chyba że dany statek posiada zezwolenie na połowy dalekomorskie.

13. Środki tymczasowe dla ochrony wrażliwych głębinowych środowisk naturalnych

Zabrania się dennych połowów ryb włokiem oraz przy użyciu narzędzi statycznych, w tym pławnic stawnych oraz takli oceanicznych, w granicach obszarów zamkniętych w wyniku połączenia kolejnymi odcinkami loksodromy punktów o następujących współrzędnych geograficznych, mierzonych zgodnie z układem współrzędnych WGS84:

Hecate Seamounts:

— 52o 21,2866' N, 31o 09,2688' W

— 52o 20,8167' N, 30o 51,5258' W

— 52o 12,0777' N, 30o 54,3824' W

— 52o 12,4144' N, 31o 14,8168' W

— 52o 21,2866' N, 31o 09,2688' W

Faraday Seamounts:

— 50o 01,7968' N, 29o 37,8077' W

— 49o 59,1490' N, 29o 29,4580' W

— 49o 52,6429' N, 29o 30,2820' W

— 49o 44,.3831' N, 29o 02,8711' W

— 49o 44,4186' N, 28o 52,4340' W

— 49o 36,4557' N, 28o 39,4703' W

— 49o 29,9701' N, 28o 45,0183' W

— 49o 49,4197' N, 29o 42,0923' W

— 50o 01,7968' N, 29o 37,8077' W

Część Grzbietu Reykjanes:

— 55o 04,5327' N, 36o 49,0135' W

— 55o 05,4804' N, 35o 58,9784' W

— 54o 58,9914' N, 34o 41,3634' W

— 54o 41,1841' N, 34o 00,0514' W

— 54o 00,0'N, 34o 00,0' W

— 53o 54,6406' N, 34o 49,9842' W

— 53o 58,9668' N, 36o 39,1260' W

— 55o 04,5327' N, 36o 49,0135' W

Altair Seamounts:

— 44o 50,4953' N, 34o 26,9128' W

— 44o 47,2611' N, 33o 48,5158' W

— 44o 31,2006' N, 33o 50,1636' W

— 44o 38,0481' N, 34o 11,9715' W

— 44o 38,9470' N, 34o 27,6819' W

— 44o 50,4953' N, 34o 26,9128' W

Antialtair Seamounts:

— 43o 43,1307' N, 22o 44,1174' W

— 43o 39,5557' N, 22o 19,2335' W

— 43o 31,2802' N, 22o 08,7964' W

— 43o 27,7335' N, 22o 14,6192' W

— 43o 30,9616' N, 22o 32,0325' W

— 43o 40,6286' N, 22o 47,0288' W

— 43o 43,1307' N, 22o 44,1174' W

Hatton Bank:

— 59o 26' N, 14o 30' W

— 59o 12' N, 15o 08' W

— 59o 01' N, 17o 00' W

— 58o 50' N, 17o 38' W

— 58o 30' N, 17o 52' W

— 58o 30' N, 18o 45' W

— 58o 47' N, 18o 37' W

— 59o 05' N, 17o 32' W

— 59o 16' N, 17o 20' W

— 59o 22' N, 16o 50' W

— 59o 21' N, 15o 40' W

North West Rockal:

— 57o 00' N, 14o 53' W

— 57o 37' N, 14o 42' W

— 57o 55' N, 14o 24' W

— 58o 15' N, 13o 50' W

— 57o 57' N, 13o 09' W

— 57o 50' N, 13o 14' W

— 57o 57' N, 13o 45' W

— 57o 49' N, 14o 06' W

— 57o 29' N, 14o 19' W

— 59o 22' N, 14o 19' W

— 57o 00' N, 14o 34' W

Logachev Mound:

— 55o 17' N, 16o 10' W

— 55o 34' N, 15o 07' W

— 55o 50' N, 15o 15' W

— 55o 33' N, 16o 16' W

West Rockall Mound:

— 57o 20' N, 16o 30' W

— 57o 05' N, 15o 58' W

— 56o 21' N, 17o 17' W

— 56o 40' N, 17o 50' W

CZĘŚĆ B

Ryby masowo migrujące we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym

14. Minimalny wymiar tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym (

52

)

14.1. W drodze odstępstwa od art. 6 i załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 973/2001, minimalny wymiar tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Śródziemnym wynosi 10 kg lub 80 cm.

14.2. W drodze odstępstwa od art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 973/2001, nie przyznaje się granicy tolerancji dla tuńczyka błękitnopłetwego łowionego we wschodnim Atlantyku i Morzu Śródziemnym.

15. Minimalny wymiar opastuna

W drodze odstępstwa od art. 6 i załączniku IV rozporządzenia (WE) nr 973/2001, nie stosuje się minimalnego wymiaru opastuna.

16. Ograniczenia w stosowaniu niektórych rodzajów statków i narzędzi

16.1. W celu ochrony zasobów opastuna, w szczególności młodych ryb, zabrania się dokonywania połowów przez sejnery łowiące za pomocą okrężnicy i przez statki z przynętą w okresie i na obszarze określonym w lit. a) i w okresie określonym w lit. b):

a) obszar określa się następująco:

— granica południowa: równoleżnik 0o szerokości geograficznej południowej

— granica północna: równoleżnik 5o szerokości geograficznej północnej

— granica zachodnia: południk 20o długości geograficznej zachodniej

— granica wschodnia: południk 10o długości geograficznej zachodniej.

b) zakaz obejmuje okres od dnia 1 listopada do dnia 30 listopada każdego roku.

16.2. W drodze odstępstwa od art. 3 rozporządzenia (WE) nr 973/2001, upoważnia się wspólnotowe statki do dokonywania połowów bez ograniczeń w stosowaniu pewnych rodzajów statków i narzędzi na obszarze określonym w art. 3 ust. 2 tego rozporządzenia i w okresie określonym w art. 3 ust. 1 tego rozporządzenia.

16.3. Do momentu wejścia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie środków zarządzania zrównoważoną eksploatacją zasobów rybołówstwa Morza Śródziemnego (

53

), połowy prowadzone obecnie na mocy odstępstw przewidzianych w art. 3 ust. 1 i ust. 1a oraz art. 6 ust. 1 i 1a rozporządzenia (WE) nr 1626/94 mogą być tymczasowo kontynuowane w roku 2007.

17. Środki dotyczące działalności połowowej w celach sportowo-rekreacyjnych na Morzu Śródziemnym

17.1. Każde państwo członkowskie podejmuje niezbędne środki w celu wprowadzenia zakazu używania, w ramach połowów sportowo-rekreacyjnych, sieci ciągnionych, sieci oplątujących, niewodów ciągnionych, drag, stawnic, drygawic i takli oceanicznych w celu dokonywania połowów tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych, w szczególności tuńczyka błękitnopłetwego, na Morzu Śródziemnym.

17.2. Każde państwo członkowskie gwarantuje, że połowy tuńczyka i gatunków tuńczykopodobnych dokonywane na Morzu Śródziemnym w wyniku połowów sportowo-rekreacyjnych nie są wprowadzane do obrotu.

18. Plan pobierania próbek w odniesieniu do tuńczyka błękitnopłetwego

W drodze odstępstwa od w art. 5a rozporządzenia (WE) nr 973/2001, każde państwo członkowskie opracowuje program pobierania próbek w celu określenia struktury długości złowionego tuńczyka błękitnopłetwego; wymaga to w szczególności, aby struktura długości określana była na podstawie jednej próbki w sadziach (= 100 osobników) na każde 100 ton żywych ryb. Próbka struktury długości zostanie pobrana podczas odłowów (

54

) w hodowli, zgodnie z metodologią ICCAT dotyczącą składania sprawozdań z wykonania zadania II. Próbki należy pobrać podczas jakiegokolwiek odłowu, ze wszystkich sadzi. Dane dotyczące próbek pobranych w poprzednim roku należy przekazać do ICCAT do dnia 1 maja 2007 r.

CZĘŚĆ C

Wschodni Atlantyk

19. Wschodnio-środkowy Atlantyk

Minimalny wymiar ośmiornicy (Octopus vulgaris) w wodach morskich będących pod władzą lub jurysdykcją krajów trzecich i znajdujących się w regionie CECAF (Komitet FAO ds. Rybołówstwa na Wschodnio-Środkowym Atlantyku) wynosi 450 g (w stanie wypatroszonym). Ośmiornic, które nie osiągają minimalnego wymiaru 450 g (w stanie wypatroszonym) nie zatrzymuje się na pokładzie ani nie dokonuje się ich przeładunku, wyładunku, przewozu, składowania, sprzedaży, wystawiania lub oferowania na sprzedaż, ale niezwłocznie wrzuca się je z powrotem do morza.

CZĘŚĆ D

Wschodni Ocean Spokojny

20. Wykorzystanie okrężnic na Obszarze Regulowanym Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC)

20.1. Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz tuńczyka pasiastego (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez statki łowiące za pomocą okrężnic są zabronione od dnia 1 sierpnia do dnia 11 września 2007 r. lub od dnia 20 listopada do dnia 31 grudnia 2007 r. na obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

— pacyficzne linie brzegowe Ameryk,

— 150o W długości geograficznej,

— 40o N szerokości geograficznej,

— 40o S szerokości geograficznej.

20.2. Do dnia 1 lipca 2007 r. zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia. Wszystkie statki rybackie do połowów okrężnicą zainteresowanego państwa członkowskiego muszą wstrzymać połowy okrężnicą na określonym obszarze w trakcie wybranego okresu.

20.3. Od dnia … (

55

), połowy tuńczyka dokonywane przez statki łowiące za pomocą okrężnic na obszarze regulowanym IATTC są zatrzymywane na pokładzie, a następnie całość złowionego opastuna, tuńczyka pasiastego oraz tuńczyka żółtopłetwego zostaje wyładowana, z wyjątkiem ryb uznanych za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż ich wymiar. Jedyny wyjątek stanowi ostatnia część rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tego rejsu.

CZĘŚĆ E

Wschodni Ocean Spokojny oraz zachodnio-środkowy Ocean Spokojny

21. Zachodnio-środkowy Pacyfik

21.1. Państwa członkowskie gwarantują, że całkowity nakład połowowy dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna, tuńczyka bonito i tuńczyka długopłetwego w obszarze objętym Konwencją o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb daleko migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku („obszar objęty konwencją”) jest ograniczony do nakładu połowowego ustanowionego w umowach partnerskich dotyczących rybołówstwa zawartych między Wspólnotą a państwami przybrzeżnymi tego regionu.

21.2. Państwa członkowskie, których statki rybackie są upoważnione do połowów w obszarze objętym konwencją, opracowują plany zarządzania dotyczące stosowania kotwiczonych lub dryfujących urządzeń powodujących koncentrację ryb (FAD). Wspomniane plany zarządzania obejmują strategie mające na celu ograniczenie interakcji z młodymi osobnikami z gatunku tuńczyka żółtopłetwego i opastuna.

21.3. Plany zarządzania, o których mowa w pkt 21.2, są przedkładane Komisji najpóźniej do dnia 15 października 2007 r. Na podstawie tych planów zarządzania Komisja sporządza wspólnotowy plan zarządzania i przedkłada go sekretariatowi Komisji ds. Połowów na Zachodnio-Środkowym Pacyfiku (WCPFC) najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r.

21.4. Liczba statków wspólnotowych dokonujących połowów miecznika w obszarach na południe od 20° S obszaru objętego konwencją nie przekracza 14 statków. Udział Wspólnoty ogranicza się do statków pływających pod banderą Hiszpanii.

22. Środki specjalne w odniesieniu do wschodniego, zachodniego i środkowego Oceanu Spokojnego

Statki łowiące za pomocą okrężnicy na wschodnim, zachodnim i środkowym Oceanie Spokojnym bezzwłocznie uwalniają nieokaleczone, w możliwym zakresie, wszystkie żółwie morskie, rekiny, żaglicowate, raje, doradę i pozostałe gatunki inne niż gatunki docelowe. Zachęca się rybaków do opracowania oraz wykorzystywania technik oraz sprzętu w celu umożliwienia szybkiego oraz bezpiecznego uwalniania wszelkich takich zwierząt.

23. Szczególne środki w odniesieniu do okrążonych lub zaplątanych żółwi morskich

Na wschodnim, zachodnim i środkowym Oceanie Spokojnym stosuje się następujące szczególne środki:

a) w każdym przypadku, gdy zauważy się żółwia morskiego w sieci, podejmuje się wszelkie możliwe starania w celu uratowania żółwia zanim zostanie on wplątany w sieci, w tym, w razie potrzeby, wykorzystując łódź motorową;

b) jeśli żółw jest zaplątany w sieć, rolka sieciowa powinna zatrzymać się, gdy tylko żółw wydobędzie się z wody oraz nie powinna zacząć działać do momentu odplątania i uwolnienia żółwia;

c) jeśli żółw jest zabrany na pokład statku, należy zastosować wszystkie właściwe metody mające na celu poprawę stanu żółwia, przed wpuszczeniem go do wody;

d) zakazuje się statkom rybackim łowiącym tuńczyki usuwania worków po soli lub jakichkolwiek innych śmieci z tworzyw sztucznych na morzu;

e) jeśli jest to wykonalne, zachęca się do uwalniania żółwi zaplątanych w urządzenia powodujące koncentrację ryb oraz inne narzędzia połowowe;

f) zachęca się także do wyławiania urządzeń powodujących koncentrację ryb, nie wykorzystywanych w połowach.

Dodatek 1 do załącznika III

NARZĘDZIA CIĄGNIONE: Cieśniny Skagerrak i Kattegat

Zakresy rozmiaru oczek sieci, gatunki docelowe i wymagane udziały procentowe połowu mające zastosowanie przy wykorzystaniu jednolitego zakresu rozmiaru oczka

Gatunek

Zakres rozmiaru oczek (mm)

<16

16-31

32-69

35-69

70-89 (1)

≥ 90

Minimalny odsetek gatunków docelowych

50 % (2)

50 % (2)

20 % (2)

50 % (2)

20 % (2)

20 % (3)

30 % (4)

brak

Dobijakowate (Ammodytidae) (5)

x

x

x

x

x

x

x

x

Dobijakowate (Ammodytidae) (6)

x

x

x

x

x

x

Okowiel (Trisopterus esmarkii)

x

x

x

x

x

x

Błękitek (Micromesistius poutassou)

x

x

x

x

x

x

Ostrosz drakon (Trachinus draco) (7)

x

x

x

x

x

x

Mięczaki (z wyjątkiem Sepia) (7)

x

x

x

x

x

x

Belona pospolita (Belone belone) (7)

x

x

x

x

x

x

Kurek szary (Eutrigla gurnardus) (7)

x

x

x

x

x

x

Srebrzyk (Argentina spp.)

x

x

x

x

x

Szprot (Sprattus sprattus)

x

x

x

x

x

x

Węgorz (Anguilla anguilla)

x

x

x

x

x

x

Krewetka zwyczajna, krewetka bałtycka (Crangon spp., Palaemon adspersus) (8)

x

x

x

x

x

x

Makrele (Scomber spp.)

x

x

x

Ostrobok pospolity (Trachurus spp.)

x

x

x

Sledź (Clupea harengus)

x

x

x

Krewetka północna (Pandalus borealis)

x

x

x

Krewetka zwyczajna, krewetka bałtycka (Crangon spp., Palaemon adspersus) (7)

x

x

x

Witlinek (Merlangus merlangus)

x

x

Homarzec (Nephrops norvegicus)

x

x

Wszystkie inne organizmy morskie

x

(1) Przy stosowaniu tego zakresu rozmiaru oczka sieci, worek włoka zbudowany jest z materiału sieciowego o kwadratowych oczkach z kratownicą sortującą zgodnie z dodatkiem 2 do niniejszego załącznika.

(2) Połów zatrzymany na pokładzie nie może zawierać więcej, niż 10 % mieszanki zawierającej następujące gatunki: dorsz, plamiak, morszczuk, gładzica, szkarłacica, złocica, sola, skarp, nagład, stornia, makrela, smuklica, witlinek, zimnica, czarniak, homarzec oraz homar.

(3) Połów znajdujący się na pokładzie nie może zawierać więcej, niż 50 % mieszanki zawierającej następujące gatunki: dorsz, plamiak, morszczuk, gładzica, szkarłacica, złocica, sola, skarp, nagład, stornia, makrela, smuklica, witlinek, zimnica, czarniak, homarzec oraz homar.

(4) Połów zatrzymany na pokładzie nie może zawierać więcej niż 60 % mieszanki zawierającej następujące gatunki: dorsz, plamiak, morszczuk, gładzica, szkarłacica, złocica, sola, skarp, nagład, stornia, smuklica, witlinek, zimnica, czarniak oraz homar.

(5) Od dnia 1 marca do dnia 31 października w Cieśninie Skagerrak oraz od dnia 1 marca do dnia 31 lipca w Cieśninie Kattegat.

(6) Od dnia 1 listopada do ostatniego dnia lutego w Cieśninie Skagerrak oraz od dnia 1 sierpnia do ostatniego dnia lutego w Cieśninie Kattegat.

(7) Jedynie w granicach czterech mil od linii podstawowych.

(8) Poza obszarem czterech mil od linii podstawowych.

Dodatek 2 do załącznika III

Opis techniczny kratownicy sortującej do połowów włokiem o rozmiarze oczek 70 mm

a) Kratownicę sortującą według gatunków przymocowuje się do włoków wyposażonych w worek włoka o pełnych oczkach kwadratowych sieci o rozmiarze oczka równym 70 mm lub więcej i mniejszym niż 90 mm. Minimalna długość worka włoka wynosi 8 m. Zabronione jest stosowanie wszelkich włoków mających więcej niż 100 oczek kwadratowych w dowolnym obwodzie worka włoka, poza miejscem połączenia i wzmocnionymi brzegami tkaniny.

b) Kratownica jest prostokątna. Pręty kratownicy są równoległe do osi podłużnej kratownicy. Rozstaw prętów kratownicy nie przekracza 35 mm. Zezwala się na użycie jednego lub więcej zawiasów w celu ułatwienia jej przechowywania na bębnie sieci.

c) Kratownicę mocuje się po przekątnej włoka, skierowaną ku górze, tyłem, w dowolnym miejscu usytuowanym bezpośrednio przed workiem włoka aż do przedniego końca części niezwężonej. Wszystkie boki kratownicy przymocowane są do włoka.

d) W górnym płacie włoka umieszcza się niezablokowany otwór wylotowy dla ryb bezpośrednio połączony z górną częścią kratownicy. Szerokość otworu wylotowego jest taka sama w części tylnej jak szerokość kratownicy, a wycięcie otworu ma kształt wierzchołka skierowanego do przodu wzdłuż pasów siatki oczek z obu stron kraty.

e) Zezwala się na przymocowanie lejka naprzeciwko kratownicy w celu poprowadzenia ryb w kierunku dolnej części włoka i kratownicy. Minimalny rozmiar oczka lejka wynosi 70 mm. Minimalny rozmiar pionowego otworu lejka naprowadzającego skierowanego w stronę kratownicy wynosi 15 cm. Szerokość lejka naprowadzającego skierowanego w stronę kratownicy jest taka sama jak szerokość kratownicy.

Schematyczna ilustracja włoka sortującego według gatunków i rozmiarów. Wpływające ryby są kierowane w stronę dolnej części włoka i kratownicy poprzez lejek naprowadzający. Ryby o większym rozmiarze są następnie wyprowadzane z włoka przez kratownicę, podczas gdy mniejsze ryby i homarce przechodzą przez kratownicę i przedostają się do worka włoka. Worek włoka o pełnych oczkach kwadratowych sieci ułatwia ucieczkę małych ryb i niewymiarowych homarców.

Dodatek 3 do załącznika III

Warunek w odniesieniu do połowów przy użyciu pewnych narzędzi ciągnionych dozwolonych w strefach ICES III, IV, V, VI, VII i VIIIa, b, d, e

a) Specyfikacje górnego okna o kwadratowych oczkach

Specyfikacja 110 mm, mierzona jako wewnętrzna średnica otworu, okno o kwadratowych oczkach w tylnej zwężonej części włoka, niewodu duńskiego lub podobnego narzędzia o rozmiarze oczek sieci równym co najmniej 70 mm i mniejszym niż 100 mm.

Okno stanowi prostokątną część sieci. Istnieje tylko jedno okno. Okno nie może być w jakikolwiek sposób zasłonięte przez przyłączone wewnątrz lub na zewnątrz elementy.

b) Położenie okna

Okno umiejscawia się w środku górnego płatu tylnej zwężonej części włoka bezpośrednio przed niezwężoną częścią składającą się z przedłużenia oraz worka włoka.

Okno kończy się nie więcej niż 12 oczek sieci od ręcznie uplecionego szeregu oczek pomiędzy przedłużeniem i zwężoną częścią włoka.

c) Rozmiar okna

Długość i szerokość okna wynosi, odpowiednio, co najmniej 2 m i co najmniej 1 m.

d) Tkanina sieciowa okna

Minimalny otwór oczek wynosi 100 mm. Oczka mają kształt kwadratu, tzn. wszystkie cztery boki tkaniny sieciowej okna są przycięte wraz z pasami.

Tkanina sieciowa jest umocowana tak, aby pasy biegły równolegle oraz prostopadłe do osi podłużnej worka włoka.

Tkanina sieciowa jest upleciona z pojedynczych sznurków. Grubości sznurka nie przekracza 4 mm.

e) Umieszczenie okna w tkaninie sieciowej o rombowych oczkach

Zezwala się na zamocowania osadki po czterech stronach okna. Średnica tej osadki wynosi nie więcej niż 12 mm.

Długość w zwarciu okna równa jest długości w zwarciu rombowych oczek przymocowanych do wzdłużnej strony okna.

Liczba oczek rombowych górnego płata przymocowanego do najkrótszego boku okna (tj. boku o długości jednego metra, który jest prostopadły do osi podłużnej worka włoka) równa się przynajmniej liczbie pełnych oczek rombowych przymocowanych do podłużnego boku okna podzielonej przez 0,7.

f) Inne

Umieszczenie okna we włoku jest zilustrowane poniżej.