Artykuł 35

1. W przypadkach gdy EFR finansuje operacje obejmujące instrumenty inżynierii finansowej, w tym instrumenty w formie funduszy powierniczych, współfinansujący partnerzy lub udziałowcy bądź ich należycie upoważniony przedstawiciel przedkładają plan operacyjny.

Plan operacyjny poddaje się ocenie, a jego realizacja jest monitorowana przez państwo członkowskie lub instytucję zarządzającą bądź na ich odpowiedzialność. Podczas oceny rentowności ekonomicznej działań inwestycyjnych instrumentów inżynierii finansowej uwzględnia się wszystkie źródła dochodu zainteresowanych przedsiębiorstw.

2. Plan operacyjny, o którym mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej informacje na temat:

a) docelowego rynku przedsiębiorstw, kryteriów, zasad i warunków ich finansowania;

b) budżetu operacyjnego instrumentu inżynierii finansowej;

c) struktury własnościowej instrumentu inżynierii finansowej;

d) współfinansujących partnerów lub udziałowców;

e) przepisów wewnętrznych instrumentu inżynierii finansowej;

f) przepisów dotyczących profesjonalizmu, kompetencji i niezależności zarządzania;

g) uzasadnienia i przewidywanego wykorzystania wkładu z EFR;

h) polityki instrumentu inżynierii finansowej dotyczącej wychodzenia z inwestycji w przedsiębiorstwach;

i) przepisy dotyczące likwidacji instrumentu inżynierii finansowej, w tym ponownego wykorzystania zasobów przypisanych do wkładu z programu operacyjnego, które zostały zwrócone do instrumentu inżynierii finansowej z inwestycji lub pozostały po uwzględnieniu wszystkich gwarancji.

3. Instrumenty inżynierii finansowej, w tym fundusze powiernicze, zostają powołane jako niezależny podmiot z osobowością prawną zarządzany na podstawie umów między współfinansującymi partnerami lub udziałowcami, bądź jako wydzielona jednostka finansowa w ramach istniejącej instytucji finansowej.

Jeżeli instrument inżynierii finansowej jest tworzony w ramach instytucji finansowej, ustanawia się go jako wydzieloną jednostkę finansową podlegającą szczególnym przepisom wykonawczym tej instytucji, wymagającym w szczególności posiadania oddzielnych rachunków odróżniających nowe środki zainwestowane w instrument inżynierii finansowej, w tym środki wnoszone z programu operacyjnego, od środków pierwotnie dostępnych w danej instytucji.

Komisja nie może zostać partnerem współfinansującym ani udziałowcem instrumentów inżynierii finansowej.

4. Koszty zarządzania nie mogą przekraczać, średniorocznie, w okresie udzielania pomocy, żadnego z poniższych progów, chyba że przeprowadzony przetarg wykaże konieczność podniesienia tych pułapów:

a) 2 % kapitału wniesionego z programu operacyjnego do funduszy powierniczych lub kapitału wniesionego z programu operacyjnego bądź funduszu powierniczego do funduszy gwarancyjnych;

b) 3 % kapitału wniesionego z programu operacyjnego lub funduszu powierniczego do instrumentu inżynierii finansowej we wszystkich pozostałych przypadkach, z wyjątkiem instrumentów mikrokredytowania dla mikroprzedsiębiorstw;

c) 4 % kapitału wniesionego z programu operacyjnego lub funduszu powierniczego do instrumentów skierowanych do mikroprzedsiębiorstw.

5. Zasady i warunki wnoszenia wkładów z programów operacyjnych do instrumentów inżynierii finansowej zostają określone w umowie o finansowaniu zawartej między należycie upoważnionym przedstawicielem instrumentu inżynierii finansowej a państwem członkowskim lub instytucją zarządzającą.

6. Umowa o finansowaniu, o której mowa w ust. 5, obejmuje co najmniej:

a) strategię inwestycyjną i planowanie inwestycyjne;

b) monitorowanie realizacji zgodnie z obowiązującymi zasadami;

c) politykę wychodzenia z instrumentu inżynierii finansowej w odniesieniu do wkładu z programu operacyjnego;

d) przepisy dotyczące likwidacji instrumentu inżynierii finansowej, w tym ponownego wykorzystania zasobów przypisanych do wkładu z programu operacyjnego, które zostały zwrócone do instrumentu inżynierii finansowej z inwestycji lub pozostały po uwzględnieniu wszystkich gwarancji.

7. Instytucja zarządzająca podejmuje środki ostrożności, aby minimalizować wszelkie zakłócenia konkurencji na rynkach kapitału podwyższonego ryzyka i pożyczek. Zyski z inwestycji kapitałowych i z pożyczek, pomniejszone pro rata o udział w kosztach zarządzania i kosztach zachęt do osiągania lepszych wyników, mogą być – do poziomu wynagrodzeń określonego w przepisach wewnętrznych instrumentu inżynierii finansowej – na zasadzie preferencyjnej przeznaczone dla inwestorów działających zgodnie z zasadą inwestora rynkowego, a następnie zostają rozdzielone proporcjonalnie pomiędzy wszystkich partnerów współfinansujących lub udziałowców.