Artykuł 51

1. W odniesieniu do programów operacyjnych, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, od instytucji audytowej nie wymaga się przedstawienia Komisji strategii audytu, o której mowa w art. 61 ust. 1 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

2. W odniesieniu do programów operacyjnych, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, w przypadkach gdzie opinia dotycząca zgodności systemu z przepisami, o których mowa w art. 71 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, nie zawiera zastrzeżeń lub w przypadkach gdy zastrzeżenia zostały wycofane po zastosowaniu środków naprawczych, Komisja może przyjąć wniosek:

a) że zasadniczo może polegać na opinii, o której mowa w art. 61 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do skutecznego funkcjonowania systemów;

b) że przeprowadzi własne audyty w miejscu realizacji wyłącznie w przypadku, gdy istnieje dowód sugerujący istnienie w systemie braków, które mają wpływ na wydatki, które zostały poświadczone dla Komisji w roku, dla którego została przedstawiona opinia zgodnie z art. 61 ust. 1 lit. e) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego, która nie zawierała zastrzeżeń w odniesieniu do takich braków.

3. W przypadkach w których Komisja sformułuje wniosek, o którym mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, poinformuje o tym zainteresowane państwo członkowskie.

W przypadku gdy istnieje dowód sugerujący istnienie braków, Komisja może zażądać od państwa członkowskiego przeprowadzenia audytów zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia podstawowego lub może przeprowadzić własne audyty na mocy art. 72 ust. 2 tego rozporządzenia.