Artykuł 151

1. Komponent dotyczący rozwoju zasobów ludzkich powinien przyczyniać się do wzmacniania spójności gospodarczej i społecznej oraz do realizacji priorytetów przyjętych w ramach Europejskiej Strategii Zatrudnienia w dziedzinach zatrudnienia, kształcenia i szkolenia oraz integracji społecznej.

2. Komponent ten powinien obejmować w szczególności pomoc jednostce oraz koncentrować się na niżej wymienionych priorytetach, których konkretny dobór i koncentracja zależą od uwarunkowań gospodarczych i społecznych w poszczególnych krajach beneficjentach:

a) zwiększanie zdolności adaptacyjnych pracowników, przedsiębiorstw i przedsiębiorców w celu lepszego przewidywania zmian gospodarczych i pozytywnego zarządzania takimi zmianami, zwłaszcza poprzez promowanie:

(i) uczenia się przez całe życie oraz większych inwestycji w zasoby ludzkie ze strony przedsiębiorstw i pracowników;

(ii) opracowywania i rozpowszechniania innowacyjnych i bardziej wydajnych form organizacji pracy;

b) zwiększanie dostępu do zatrudnienia oraz trwała integracja na rynku pracy osób poszukujących pracy i osób nieaktywnych zawodowo, zapobieganie bezrobociu – zwłaszcza długotrwałemu bezrobociu i bezrobociu wśród młodzieży, zachęcanie do aktywności w starszym wieku i dłuższej aktywności zawodowej oraz zwiększanie udziału w rynku pracy, zwłaszcza poprzez wspieranie:

(i) tworzenia, modernizacji i wzmacniania instytucji rynku pracy;

(ii) wdrażania czynnych i zapobiegawczych działań zapewniających wczesne rozpoznawanie potrzeb;

(iii) poprawę dostępu do zatrudnienia oraz zwiększanie trwałego udziału kobiet w zatrudnieniu i rozwoju ich kariery;

(iv) udziału migrantów w zatrudnieniu i wzmacnianie tym samym ich integracji społecznej;

(v) ułatwiania geograficznej i zawodowej mobilności pracowników oraz integracji transgranicznych rynków pracy;

c) zwiększanie integracji społecznej osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji w celu ich trwałej integracji na rynku pracy oraz zwalczanie wszelkich form dyskryminacji na rynku pracy, zwłaszcza poprzez wspieranie:

(i) metod integracji z rynkiem pracy oraz powrotu na rynek pracy osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji;

(ii) akceptacji różnorodności w miejscu pracy i zwalczania dyskryminacji;

d) wspieranie partnerstw, paktów i inicjatyw poprzez tworzenie sieci obejmujących odpowiednie zainteresowane strony, takie jak partnerzy społeczni i organizacje pozarządowe na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym w celu mobilizacji na rzecz reform w obszarze zatrudnienia i integracji na rynku pracy;

e) zwiększenie i poprawa inwestycji w kapitał ludzki, zwłaszcza poprzez wspieranie:

(i) opracowywania, wdrażania i realizacji reform systemów kształcenia i szkolenia w celu zwiększania zdolności do zatrudnienia i znaczenia na rynku pracy;

(ii) większego uczestnictwa w kształceniu i szkoleniu przez całe życie;

(iii) rozwoju potencjału ludzkiego w dziedzinie badań i innowacji;

(iv) działań ukierunkowanych na tworzenie sieci obejmujących instytucje szkolnictwa wyższego, ośrodki badawcze i technologiczne oraz przedsiębiorstwa;

f) wzmacnianie zdolności instytucjonalnej i skuteczności administracji publicznej oraz służb publicznych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym oraz, w stosownym przypadku, partnerów społecznych i organizacji pozarządowych w celu przeprowadzenia reform oraz dobrego zarządzania w dziedzinie zatrudnienia, kształcenia i szkolenia oraz spraw społecznych.

3. Z inicjatywy kraju beneficjenta pomoc techniczną w ramach tego komponentu można przyznać na etapie przygotowywania, zarządzania, monitorowania, działalności administracyjnej, informacyjnej, oceny i kontroli programu oraz w celu wsparcia działań przygotowawczych ukierunkowanych na przyszłe zarządzanie europejskimi funduszami strukturalnymi.

4. Pomoc powinna koncentrować się na obszarach polityki oraz działaniach, które mogą pełnić rolę katalizatora zmian w polityce oraz które przyczyniają się do dobrego zarządzania i tworzenia partnerstw.