Artykuł 89

1. Wydatki w ramach niniejszego komponentu są kwalifikowalne, jeżeli w przypadku działań lub części działań realizowanych w obrębie państw członkowskich zostały faktycznie poniesione w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia trzeciego roku następującego po ostatnim zobowiązaniu budżetowym, a w przypadku działań lub części działań realizowanych w obrębie krajów beneficjentów powstały po podpisaniu porozumienia finansowego.

2. Uzupełniając zasady, o których mowa w art. 34 ust. 3, nie są kwalifikowalne następujące wydatki:

a) odsetki od zadłużenia;

3. Na zasadzie odstępstwa od art. 34 ust. 3, kwalifikowalne są następujące wydatki:

a) podatki od wartości dodanej, pod warunkiem że spełniają następujące wymogi:

(i) nie podlegają zwrotowi w żadnej formie;

(ii) ustalono, że zostały pokryte przez beneficjenta końcowego; oraz

(iii) są wyraźnie wykazane we wniosku projektowym;

b) opłaty z tytułu transnarodowych transakcji finansowych;

c) opłaty bankowe związane z otwarciem i prowadzeniem odrębnego rachunku lub rachunków, jeżeli wymaga tego realizacja działania;

d) koszty usług doradztwa prawnego, opłaty notarialne, koszty ekspertów technicznych lub finansowych oraz koszty prowadzenia rachunkowości lub przeprowadzenia audytu, jeżeli są bezpośrednio związane ze współfinansowanym działaniem i niezbędne do jego przygotowania lub realizacji;

e) koszty gwarancji udzielonych przez bank lub instytucje finansowe w zakresie, w jakim gwarancje są wymagane przepisami prawa krajowego i wspólnotowego;

f) koszty ogólne, pod warunkiem że ich podstawę stanowią faktyczne koszty dające się przypisać realizacji danego działania. Opłaty ryczałtowe oparte na średnich kosztach nie mogą przekraczać 25 % bezpośrednich kosztów działań, które mogą mieć wpływ na wielkość kosztów ogólnych. Sposób obliczenia kosztów należy odpowiednio dokumentować i poddawać okresowej weryfikacji;

g) zakup gruntów za kwotę nieprzekraczającą 10 % wydatków kwalifikowalnych w ramach danego działania.

Koszty operacyjne, w tym koszty wynajmu, dotyczące wyłącznie okresu współfinansowania danego działania mogą być uznane za kwalifikowalne w poszczególnych przypadkach.

4. Oprócz pomocy technicznej na rzecz programu transgranicznego, o którym mowa w art. 94, do finansowania z wkładu Wspólnoty kwalifikują się następujące wydatki poniesione przez organy publiczne w związku z przygotowaniem lub realizacją działania:

a) koszty usług profesjonalnych świadczonych przez organ administracji publicznej niebędący beneficjentem końcowym, poniesione w związku z przygotowaniem lub realizacją działań;

b) koszty usług związanych z przygotowaniem lub realizacją działań, świadczonych przez organ administracji publicznej będący beneficjentem końcowym i realizujący działanie na własny rachunek bez udziału usługodawcy zewnętrznego, jeżeli są kosztami dodatkowymi i odnoszą się do wydatków faktycznie poniesionych i bezpośrednio zapłaconych za współfinansowane działanie.

Organ administracji publicznej wystawia beneficjentowi końcowemu fakturę z tytułu kosztów wymienionych w lit. a) niniejszego ustępu lub poświadcza te koszty na podstawie dokumentów o równoważnej wartości dowodowej, które pozwalają określić koszty faktycznie przez niego poniesione w związku z tym działaniem.

Koszty, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, muszą być potwierdzone za pomocą dokumentów pozwalających określić wysokość kosztów faktycznie poniesionych przez dany organ administracji publicznej w związku z tym działaniem.

5. Bez uszczerbku dla przepisów ust. 1–4, dalsze zasady kwalifikowalności wydatków mogą być ustanowione przez państwa uczestniczące w programie transgranicznym.