Artykuł 32

1. Produkt importowany z kraju trzeciego może być wprowadzony na rynek Wspólnoty jako produkt ekologiczny, pod warunkiem że:

a) produkt ten jest zgodny z przepisami tytułu II, III i IV niniejszego rozporządzenia oraz z przepisami wykonawczymi mającymi wpływ na jego produkcję, przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia;

b) wszystkie podmioty gospodarcze, w tym eksporterzy, zostały poddane kontroli przez organ kontrolny lub jednostkę kontrolną uznaną zgodnie z ust. 2;

c) zainteresowane podmioty gospodarcze są w stanie w każdej chwili dostarczyć importerom lub organom krajowym świadectwo, o którym mowa w art. 29, umożliwiające identyfikację podmiotu gospodarczego, który przeprowadził ostatnie działanie oraz weryfikację zgodności tego podmiotu z lit. a) i b), wydane przez organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą, o których mowa w lit. b).

2. Komisja uznaje, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 37 ust. 2, organy kontrolne i jednostki certyfikujące, o których mowa w ust. 1 lit. b) niniejszego artykułu, w tym organy kontrolne i jednostki certyfikujące, o których mowa w art. 27, właściwe do przeprowadzania kontroli i wydawania świadectwa, o którym mowa w ust. 1 lit. c) niniejszego artykułu, w krajach trzecich oraz sporządza wykaz tych organów kontrolnych i jednostek certyfikujących.

Organy kontrolne spełniają wymogi określone w najnowszych wersjach, notyfikowanych w drodze publikacji w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, europejskiej normy EN 45011 lub Przewodnika ISO 65 („Ogólne wytyczne dotyczące akredytacji jednostek certyfikujących wyroby w odniesieniu do wymagań normy PN-EN 45011:2000”). Jednostki certyfikujace są poddawane na miejscu regularnym ocenom, nadzorowi oraz powtarzanej co kilka lata ocenie działań przez jednostkę akredytującą.

Przy ocenie wniosków w sprawie uznania Komisja zwraca się do organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej o przedstawienie wszelkich niezbędnych informacji. Komisja może także powierzyć ekspertom zadanie przeprowadzenia na miejscu analizy zasad produkcji i czynności kontrolnych przeprowadzanych w państwie trzecim przez dany organ kontrolny lub jednostkę certyfikującą.

Uznane organy kontrolne lub jednostki certyfikujące dostarczają sprawozdania z oceny wydane przez, odpowiednio, jednostkę akredytującą lub właściwy organ na podstawie przeprowadzanej na miejscu regularnej oceny, nadzoru oraz powtarzanej co kilka lata oceny ich działań.

Komisja, wspomagana przez państwa członkowskie, zapewnia na podstawie sprawozdań z oceny właściwy nadzór nad uznanymi organami kontrolnymi i jednostkami certyfikującymi, dokonując regularnego przeglądu ich uznania. Charakter nadzoru jest określany na podstawie oceny ryzyka wystąpienia nieprawidłowości lub naruszeń przepisów zawartych w niniejszym rozporządzeniu.