Artykuł 1

1. Kiribati, na podstawie art. 6 umowy, przyznaje roczne licencje połowowe wspólnotowym statkom do połowu tuńczyka, zgodnie z limitami ustanowionymi w Porozumieniu z Palau dotyczącym zarządzania połowami prowadzonymi przez sejnery na zachodnim Pacyfiku, zwanym dalej „Porozumieniem z Palau”.

2. Począwszy od dnia 16 września 2006 r. i na okres sześciu lat, wielkości dopuszczalnych połowów przyznane z tytułu art. 5 umowy są następujące:

gatunki daleko migrujące (gatunki wymienione w załączniku I do konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r.)

— sejnery: 4 statki,

— taklowce powierzchniowe: 12 statków.

3. Począwszy od drugiego roku stosowania niniejszego protokołu i nie naruszając art. 9 lit. d) umowy i art. 4 protokołu, na wniosek Wspólnoty liczba licencji połowowych dla sejnerów przyznanych na mocy art. 1 ust. 2 protokołu może ulec zwiększeniu, o ile pozwolą na to zasoby połowowe oraz zgodnie z rocznymi ograniczeniami na mocy Porozumienia z Palau i właściwą oceną zasobów tuńczyka opartą na obiektywnych i naukowych kryteriach, włączając „Przegląd połowów tuńczyka oraz stan zasobów na zachodnim i środkowym Pacyfiku” publikowany corocznie przez Sekretariat Wspólnoty Pacyfiku.

4. Ustępy 1, 2 i 3 stosowane są z zastrzeżeniem przepisów art. 4 i 5 niniejszego protokołu.

5. Statki wspólnotowe mogą dokonywać połowów na wodach Kiribati, tylko jeżeli posiadają ważną licencję połowową wydaną w ramach niniejszego protokołu i zgodnie z załącznikiem do niniejszego protokołu.