Artykuł 9

1. Każde państwo członkowskie składa Komisji sprawozdanie początkowo co trzy lata, przy czym pierwsze sprawozdanie należy przedstawić do dnia 30 czerwca 2012 r. Po pierwszych trzech sprawozdaniach za okres trzech lat częstotliwość ich składania zmniejsza się do jednego sprawozdania co sześć lat. W sprawozdaniach przedstawia się w zarysie system monitorowania, skuteczność działań i ich efekty, a w szczególności zawiera się możliwie najbardziej dokładne osiągalne dane szacunkowe pokazujące:

a) jaka w danym państwie członkowskim część stada węgorzy srebrzystych powraca do morza na tarło lub jaka część stada węgorzy srebrzystych opuszcza terytorium tego państwa członkowskiego w swojej wędrówce do morza na tarło – w stosunku do docelowego współczynnika ich spływania określonego w art. 2 ust. 4;

b) jaki nakład jest związany z połowami węgorza każdego roku i o ile zmniejszono ten nakład zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 4;

c) jakie jest natężenie czynników spoza dziedziny rybołówstwa powodujących śmiertelność węgorzy i o ile ograniczono wpływ tych czynników zgodnie z art. 2 ust. 10;

d) ile węgorzy o długości poniżej 12 cm jest odławianych oraz jaka ich część jest wykorzystywana do jakich celów.

2. Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2013 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie ze statystyczną i naukową oceną efektów osiągniętych dzięki wdrożeniu planów gospodarowania zasobami węgorza wraz z opinią Komitetu Naukowego, Technicznego oraz Gospodarczego ds. Rybołówstwa.

3. W świetle sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, Komisja proponuje odpowiednie środki, które z dużym prawdopodobieństwem zapewnią odtworzenie zasobów węgorza europejskiego, a Rada decyduje większością kwalifikowaną o alternatywnych środkach dla osiągnięcia docelowego współczynnika spływania węgorzy określonego w art. 2 ust. 4 lub redukcji nakładu połowowego zgodnie z art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 4.