Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1299/2007 z dnia 6 listopada 2007 r. w sprawie uznawania grup producentów chmielu (Wersja skodyfikowana)
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 1 lipca 2010 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1299/2007
z dnia 6 listopada 2007 r.
w sprawie uznawania grup producentów chmielu
(Wersja skodyfikowana)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1952/2005 z dnia 23 listopada 2005 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków chmielu i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 1696/71, (EWG) nr 1037/72, (EWG) nr 879/73 i (EWG) nr 1981/82 (
1
), w szczególności jego art. 17,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1351/72 z dnia 28 czerwca 1972 r. w sprawie uznawania grup producentów chmielu (
2
) zostało kilkakrotnie znacząco zmienione (
3
). W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem ujednolicić.
(2) Warunki ustanowione w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1952/2005, na jakich uznaje się grupy producentów chmielu, obejmują w szczególności stosowanie wspólnych zasad produkcji i wprowadzania do obrotu w pierwszym etapie oraz udokumentowanie faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej. Konieczne jest dokładniejsze określenie tych warunków.
(3) W celu zagwarantowania jednolitości procedury administracyjnej należy ustanowić pewne szczegółowe zasady dotyczące wnioskowania, przyznawania i cofnięcia uznania.
(4) Do wiadomości państw członkowskich i wszystkich zainteresowanych należy na początku każdego roku kalendarzowego publikować wykaz grup uznanych w ciągu poprzedniego roku oraz tych, którym uznanie cofnięto w tym okresie.
(5) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Chmielu,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
1. Państwo członkowskie, na którego terytorium grupa producentów ma swoją siedzibę jest upoważnione do uznawania organizacji producentów, zwanych dalej „grupami producentów”, zgodnie z art. 122 rozporządzania Rady (WE) nr 1234/2007 (
4
).
2. Państwa członkowskie uznają grupy producentów, które zgłaszają wniosek o uznanie i spełniają następujące warunki ogólne:
a) posiadają osobowość prawną lub mają, w świetle ustawodawstwa krajowego, wystarczającą zdolność prawną do wykonywania praw i obowiązków;
b) stosują wspólne zasady produkcji oraz pierwszego etapu wprowadzania do obrotu w rozumieniu akapitu drugiego;
c) ich statut zawiera zobowiązania w odniesieniu do producentów zrzeszonych w grupach do:
(i) przestrzegania wspólnych zasad produkcji oraz decyzji dotyczących odmian, które należy uprawiać;
(ii) wprowadzenia na rynek całej produkcji za pośrednictwem grupy;
d) udokumentują rentowność działalności gospodarczej;
e) wykluczają ze strefy swojego działania wszelką dyskryminację pomiędzy producentami lub grupami we Wspólnocie, w szczególności na tle narodowości lub miejsca prowadzenia działalności;
f) zapewniają prawo przystąpienia do grupy, w sposób wolny od dyskryminacji, każdemu producentowi, który podejmuje się przestrzegania statutu;
g) ich statut zawiera postanowienia mające na celu zapewnienie, że członkowie pragnący wystąpić z grupy, mogą to zrobić, jeżeli ich członkostwo trwało przynajmniej trzy lata oraz pod warunkiem, że zawiadomią grupę o zamiarze wystąpienia z niej przynajmniej jeden rok przed wystąpieniem, bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych mających na celu ochronę, w określonych przypadkach, grupy lub jej wierzycieli przed konsekwencjami finansowymi, które mogłyby powstać w następstwie wystąpienia z grupy lub przeszkodzić w wystąpieniu z niej danego członka w roku budżetowym;
h) ich statut zawiera obowiązek prowadzenia odrębnych ksiąg handlowych dla działalności stanowiących podstawę ich uznania;
i) nie posiadają pozycji dominującej we Wspólnocie.
Pierwszy etap wprowadzania do obrotu oznacza sprzedaż chmielu przez samego producenta lub, w przypadku grupy producentów, sprzedaż chmielu przez jej członków podmiotom prowadzącym sprzedaż hurtową lub sektorom przemysłu wykorzystującym chmiel.
3. Zobowiązanie przewidziane w ust. 2 lit. c) nie ma zastosowania do produktów, na które producenci zawarli umowy sprzedaży przed przystąpieniem do grup producentów, pod warunkiem że grupy te zostały o tym poinformowane i zatwierdziły je.
4. W drodze odstępstwa od ust. 2 lit. c) ppkt (ii), jeżeli grupa producentów na to zezwoli oraz na warunkach przez nią określonych, producenci należący do grupy mogą:
a) zastąpić obowiązek wprowadzania do obrotu całej swojej produkcji przez grupę producentów, przewidziany w ust. 2 lit. c) ppkt (ii), obowiązkiem wprowadzenia do obrotu zgodnie z ogólnymi zasadami zawartymi w statucie, w celu zapewnienia grupie producentów prawa do monitorowania poziomu cen sprzedaży podlegających zatwierdzeniu przez grupę; w przypadku ich niezatwierdzenia grupa zobowiązana jest do odkupienia danego chmielu po wyższej cenie;
b) wprowadzić do obrotu, za pośrednictwem innej grupy producentów wybranej przez ich własną grupę, produkty, które ze względu na ich właściwości nie są objęte z góry działalnością handlową tej grupy.
5. Wspólne zasady, o których mowa w ust. 2 lit. b) oraz lit. c) ppkt (i) ustanawia się w formie pisemnej. Obejmują one co najmniej:
a) w zakresie produkcji:
(i) postanowienia dotyczące stosowania jednej lub kilku określonych odmian podczas odnawiania plantacji lub tworzenia nowych plantacji;
(ii) postanowienia dotyczące przestrzegania niektórych metod uprawy i ochrony roślin;
(iii) postanowienia dotyczące zbioru, suszenia oraz, w razie potrzeby, przygotowania do wprowadzenia do obrotu;
b) w zakresie wprowadzania do obrotu, zwłaszcza gdy dotyczy to koncentracji i warunków podaży:
(i) ogólne postanowienia regulujące sprzedaż prowadzoną przez grupę;
(ii) postanowienia dotyczące ilości, które poszczególni producenci mogą sprzedawać sami, i zasady regulujące taką sprzedaż.
Artykuł 2
1. Aby grupa producentów została uznana, musi ona obejmować areały o obszarze co najmniej 60 hektarów oraz przynajmniej siedmiu producentów.
W przypadku Grecji minimalną liczbę hektarów obniża się do 30.
2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, państwo członkowskie może na swój wniosek uzyskać zgodę na uznanie grupy, której powierzchnie zgłoszone do ewidencji obejmują mniej niż 60 hektarów, jeśli położone są one w uznanym regionie produkcyjnym obejmującym mniej niż 100 hektarów.
Artykuł 3
Wraz z wnioskiem o uznanie składa się następujące dokumenty i informacje:
a) statut;
b) nazwiska osób upoważnionych do występowania w imieniu grupy;
c) wykaz działalności uzasadniających wniosek o uznanie;
d) dowód zgodności z przepisami art. 2.
Artykuł 4
1. Państwa członkowskie podejmują decyzję o uznaniu w terminie trzech miesięcy od złożenia wniosku.
2. Uznanie grupy zostaje cofnięte, jeśli przestaje ona spełniać warunki wymagane do uznania lub jeśli uznanie nastąpiło w oparciu o fałszywe informacje.
Uznanie zostaje cofnięte z mocą wsteczną, jeśli grupa uzyskała je lub korzystała z niego, dopuszczając się oszustwa.
3. Państwa członkowskie sprawują stałą kontrolę nad przestrzeganiem przez uznane grupy warunków przyznanego im uznania.
Artykuł 5
1. Państwa członkowskie będące producentami powiadamiają Komisję do dnia 31 stycznia każdego roku o wykazie uznanych grup producentów chmielu w danym państwie członkowskim. W powiadomieniu podaje się dla każdej grupy:
a) nazwę grupy,
b) adres siedziby,
c) datę uznania,
d) liczbę członków, oraz
e) obszary uprawy chmielu członków grupy w roku poprzedzającym powiadomienie.
2. Powiadomienia, o których mowa w ust. 1, przedkładane są Komisji zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (
5
).
3. Wykaz uznanych grup producentów wraz z nazwami i adresami grup udostępnia się państwom członkowskim oraz podaje do wiadomości publicznej przy pomocy wszelkich właściwych środków za pośrednictwem systemów informatycznych udostępnianych przez Komisję, łącznie z publikacją w Internecie.
Artykuł 6
Rozporządzenie (EWG) nr 1351/72 traci moc.
Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku II.
Artykuł 7
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Załącznik I
Uchylone rozporządzenie i wykaz jego kolejnych zmian
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1351/72
(Dz.U. L 148 z 30.6.1972, str. 13)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2564/77
(Dz.U. L 299 z 23.11.1977, str. 9)
Akt przystąpienia z 1979 r., art. 21 i załącznik I sekcja II.B lit. e)
(Dz.U. L 291 z 19.11.1979, str. 77)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2591/85
(Dz.U. L 247 z 14.9.1985, str. 12)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 1323/86
(Dz.U. L 117 z 6.5.1986, str. 12)
Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3858/87
(Dz.U. L 363 z 23.12.1987, str. 27)
Załącznik II
Tabela korelacji
Rozporządzenie (EWG) nr 1351/72
Niniejsze rozporządzenie
Artykuł 1 ust. 1 zdanie wprowadzające
Artykuł 1 ust. 1 zdanie wprowadzające
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) wyrażenie wprowadzające
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) wyrażenie wprowadzające
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) ppkt aa)
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) ppkt (i)
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) ppkt bb)
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) ppkt (ii)
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) ppkt cc)
Artykuł 1 ust. 1 lit. a) ppkt (iii)
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) wyrażenie wprowadzające
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) wyrażenie wprowadzające
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) ppkt aa)
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) ppkt (i)
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) ppkt bb)
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) ppkt (ii)
Artykuł 1 ust. 1 lit. b) ppkt cc)
— Artykuł 1 ust. 2
Artykuł 1 ust. 2
Artykuł 2 ust. 1 zdanie pierwsze
Artykuł 2 ust. 1 akapit pierwszy
Artykuł 2 ust. 1 zdanie drugie
Artykuł 2 ust. 1 akapit drugi
Artykuł 2 ust. 2
Artykuł 2 ust. 2
Artykuł 3
Artykuł 3
Artykuł 4 ust. 1
Artykuł 4 ust. 1
Artykuł 4 ust. 2 zdanie pierwsze
Artykuł 4 ust. 2 akapit pierwszy
Artykuł 4 ust. 2 zdanie drugie
Artykuł 4 ust. 2 akapit drugi
Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy
Artykuł 4 ust. 3
Artykuł 4 ust. 3 akapit drugi
— Artykuł 5
— Artykuł 6
Artykuł 5
— Artykuł 6
Artykuł 7
Artykuł 7
— Załącznik I
— Załącznik II
(
1
) Dz.U. L 314 z 30.11.2005, str. 1, sprostowanie w Dz.U. L 317 z 3.12.2005, str. 29.
(
2
) Dz.U. L 148 z 30.6.1972, str. 13. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (EWG) nr 3858/87 (Dz.U. L 363 z 23.12.1987, str. 27).
(
3
) Patrz: załącznik I.
(
4
) Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.
(
5
) Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02007R1299-20100701. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.