Artykuł 2

1. Każde państwo członkowskie wyznacza urzędników państwowych, organy lub inne osoby, zwane dalej „jednostkami przekazującymi”, właściwe do przekazywania dokumentów sądowych lub pozasądowych, które mają zostać doręczone w innym państwie członkowskim.

2. Każde państwo członkowskie wyznacza urzędników państwowych, organy lub inne osoby, zwane dalej „jednostkami przyjmującymi”, właściwe do przyjmowania dokumentów sądowych lub pozasądowych pochodzących z innego państwa członkowskiego.

3. Państwo członkowskie może wyznaczyć jedną jednostkę przekazującą i jedną jednostkę przyjmującą albo jedną jednostkę pełniącą obie te funkcje. Państwa federalne, państwa, w których obowiązuje więcej niż jeden system prawny, oraz państwa posiadające autonomiczne jednostki terytorialne mogą wyznaczyć więcej niż jedną jednostkę. Decyzja o wyznaczeniu jednostki obowiązuje przez okres pięciu lat; jej obowiązywanie może być przedłużane co pięć lat.

4. Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji następujące informacje:

a) nazwy i adresy jednostek przyjmujących, o których mowa w ust. 2 i 3;

b) obszar geograficzny objęty ich właściwością miejscową;

c) dostępne sposoby odbioru dokumentów; oraz

d) języki, w których można wypełniać standardowy formularz, zawarty w załączniku I.

Państwa członkowskie zgłaszają Komisji wszystkie późniejsze zmiany tych informacji.