Załącznik X

A. Cele

Głównym celem takich pomiarów jest analiza trendów stężeń prekursorów ozonu, sprawdzenie skuteczności strategii redukcji emisji, kontrola spójności inwentaryzacji emisji oraz pomoc w identyfikacji źródeł emisji do zaobserwowanych stężeń zanieczyszczeń.

Celem dodatkowym jest wkład w lepsze zrozumienie procesów powstawania ozonu i rozprzestrzeniania prekursorów, jak również w zastosowanie modeli fotochemicznych.

B. Substancje

Pomiary stężeń prekursorów ozonu obejmują przynajmniej tlenki azotu (NO i NO2) oraz odpowiednie lotne związki organiczne (LZO). Poniżej znajduje się wykaz lotnych związków organicznych zalecanych do pomiarów:

1-buten

izopren

etylobenzen

etan

trans-2-buten

n-heksan

m + p-ksylen

etylen

cis-2-buten

i-heksan

o-ksylen

acetylen

1,3-butadien

n-heptan

1,2,4-trimetylobenzen

propan

n-pentan

n-oktan

1,2,3-trimetylobenzen

propen

i-pentan

i-oktan

1,3,5-trimetylobenzen

n-butan

1-penten

benzen

formaldehyd

i-butan

2-penten

toluen

węglowodory niemetanowe

C. Lokalizacja

Pomiary, w szczególności na obszarach miejskich lub podmiejskich, dokonywane są na dowolnej stacji monitoringowej założonej zgodnie z wymogami niniejszej dyrektywy i uznanej za spełniającą cele monitoringu określone w sekcji A.