Artykuł 4

1. Wypełniając zobowiązania nałożone przez niniejszą dyrektywę, państwa członkowskie uwzględniają należycie fakt, że wody morskie podlegające ich suwerenności lub jurysdykcji stanowią integralną część następujących regionów morskich:

a) Morze Bałtyckie;

b) północno-wschodni Ocean Atlantycki;

c) Morze Śródziemne;

d) Morze Czarne.

2. W celu uwzględnienia specyficznych uwarunkowań danego obszaru państwa członkowskie mogą wdrożyć niniejszą dyrektywę, stosując na odpowiednim poziomie dalszy podział wód morskich, o których mowa w ust. 1, pod warunkiem że podział ten zostanie dokonany w sposób zgodny z podziałem na następujące podregiony morskie:

a) na północno-wschodnim Oceanie Atlantyckim:

(i) Morze Północne, łącznie z cieśniną Kattegat i kanałem La Manche;

(ii) Morze Celtyckie;

(iii) Zatoka Biskajska oraz wybrzeże Półwyspu Iberyjskiego;

(iv) na Oceanie Atlantyckim, makaronezyjski region biogeograficzny, obejmujący wody wokół Azorów, Madery oraz Wysp Kanaryjskich;

b) na Morzu Śródziemnym:

(i) zachodnie Morze Śródziemne;

(ii) Morze Adriatyckie;

(iii) Morze Jońskie i środkowa część Morza Śródziemnego;

(iv) Morze Egejskie-Lewantyńskie.

Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich dokonanych podziałach w terminie określonym w art. 26 ust. 1 akapit pierwszy, przy czym mogą dokonywać zmian tych podziałów po zakończeniu oceny wstępnej, o której mowa w art. 5 ust. 2 lit. a) ppkt (i).