Artykuł 13

1. Państwa członkowskie gwarantują, że materiał siewny

odmiany dla zachowania bioróżnorodności może być wprowadzany do obrotu wyłącznie, jeśli spełnione zostały następujące warunki:

a) został on wytworzony w regionie jego pochodzenia lub w regionie, o którym mowa w art. 11;

b) wprowadzenie do obrotu odbywa się w jego regionie pochodzenia.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. b) państwo członkowskie może zatwierdzić na swoim terytorium dodatkowe regiony do celów wprowadzania do obrotu materiału siewnego

odmiany dla zachowania bioróżnorodności , pod warunkiem że regiony te są porównywalne z regionem pochodzenia pod względem siedlisk naturalnych i częściowo naturalnych tej odmiany.

Państwa członkowskie, w przypadku gdy zatwierdzają takie dodatkowe regiony, zapewniają zachowanie ilości materiału siewnego potrzebnej do wytworzenia co najmniej takiej ilości materiału siewnego, o której mowa w art. 14, w celu ochrony odmiany w jej regionie pochodzenia.

Państwa członkowskie informują Komisję i pozostałe państwa członkowskie o zatwierdzeniu takich dodatkowych regionów.

3. W przypadku gdy państwo członkowskie zatwierdza dodatkowe regiony dla wytwarzania materiału siewnego zgodnie z art. 11, nie stosuje ono odstępstwa przewidzianego w ust. 2 niniejszego artykułu.