Dyrektywa Komisji 2008/76/WE z dnia 25 lipca 2008 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych

DYREKTYWA KOMISJI 2008/76/WE

z dnia 25 lipca 2008 r.

zmieniająca załącznik I do dyrektywy 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając dyrektywę 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (1), w szczególności jej art. 8 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Dyrektywa 2002/32/EC stanowi, że stosowanie produktów przeznaczonych do żywienia zwierząt, zawierających substancje niepożądane na poziomie przekraczającym maksymalne dopuszczalne zawartości określone w załączniku I do tej dyrektywy, jest zabronione.

(2) W świetle postępu naukowo-technicznego względem opracowywania pasz dla ryb, przy zwiększonym stosowaniu skorupiaków morskich takich jak kryl, jako materiał paszowy, właściwe byłoby przeprowadzenie przeglądu najwyższego dopuszczalnego poziomu fluoru w paszach dla ryb. Z opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) z dnia 22 września 2004 r. (2) wynika, że zwiększenie najwyższego dopuszczalnego poziomu fluoru w paszach dla ryb nie pociągałoby za sobą niedopuszczalnego zagrożenia dla zdrowia zwierząt ani dla zdrowia publicznego. W przypadku Lolium temulentum i Lolium remotum EFSA zaleca w swojej opinii z dnia 25 stycznia 2007 r. (3) usunięcie odrębnych pozycji dotyczących tych dwóch gatunków roślin i zastosowanie ogólnej maksymalnej zawartości dla nasion chwastów oraz niezmielonych i nierozdrobnionych owoców zawierających alkaloidy, glukozydy i inne substancje toksyczne, zgodnie z treścią wiersza 14 załącznika I do dyrektywy 2002/32/WE.

(3) Substancja DDT powinna obejmować w swoim opisie, o którym mowa w załączniku I do dyrektywy 2002/32/WE, nazwę DDD, ponieważ jest ona powszechniej używaną nazwą metabolitu dichlorodiphenylu dichloroetanu aniżeli TDE (4).

(4) W przypadku moreli (Prunus armeniaca L.) oraz gorzkich migdałów (Prunus dulcis var. amara lub Prunus amygdalus Batsch var. amara), z opinii EFSA z dnia 23 listopada 2006 r. (5) można wnioskować, że wymóg nieobecności moreli i gorzkich migdałów w wymiernej ilości nie jest konieczny ze względów ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, wystarczające byłoby zastosowanie ogólnych maksymalnych poziomów kwasu pruskiego – zgodnie z wierszem 8 załącznika I do dyrektywy 2002/32/WE. Dlatego też należy usunąć szczególne wymagania dotyczące moreli i gorzkich migdałów.

(5) Lnianka (Camelina sativa) została uwzględniona w załączniku do dyrektywy 2002/32/WE, a nasiona i owoce roślin tego gatunku oraz ich przetworzone pochodne mogą być obecne w paszach jedynie w ilościach śladowych i niedających się określić ilościowo.

(6) Camelina sativa cieszy się odnowionym zainteresowaniem w charakterze uprawy nasion oleistych z uwagi na rosnący popyt na alternatywne uprawy nasion oleistych, których produkty uboczne potencjalnie nadawałyby się do użytku w postaci paszy dla zwierząt. Z opinii EFSA z dnia 27 listopada 2007 r. (6) wynika, że wymóg nieobecności wymiernych ilości Camelina sativa i jego pochodnych nie jest konieczny ze względów ochrony zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt, pod warunkiem że całkowita ilość glukozynolanów w diecie nie wywoła zagrożenia dla zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt. Ochrona zdrowia publicznego i zdrowia zwierząt przed toksycznymi skutkami glukozynolanów została zapewniona poprzez uregulowanie dotyczące zawartości lotnego olejku gorczycznego w mieszankach paszowych pełnoporcjowych, którego najwyższy dopuszczalny poziom określa się w postaci izotiocyjanianów allilu, jako że według EFSA to właśnie (izo-)tiocyjanianom przypisuje się powszechnie toksyczne właściwości glukozynolanów. Właściwym byłoby zatem usunięcie wymogu nieobecności Camelina sativa w wymiernych ilościach z załącznika I do dyrektywy 2002/32/WE.

(7) Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2002/32/WE.

(8) Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ: