Artykuł 12

1. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2, podejmuje się decyzję, czy materiał rozmnożeniowy i rośliny sadownicze wytwarzane w państwie trzecim oraz spełniające te same wymogi odnoszące się do obowiązków dostawcy, tożsamości, cech, zdrowia roślin, podłoża uprawowego, pakowania, przeprowadzonych inspekcji, oznaczania i plombowania odpowiadają pod każdym z wyżej wymienionych względów materiałowi rozmnożeniowemu i roślinom sadowniczym produkowanym we Wspólnocie i spełniającym wymogi niniejszej dyrektywy.

2. W oczekiwaniu na decyzję, o której mowa w ust. 1, państwa członkowskie mogą do dnia

31 grudnia 2025 r. , nie naruszając przepisów dyrektywy 2000/29/WE, stosować do przywozu materiału rozmnożeniowego i roślin sadowniczych z państw trzecich warunki odpowiadające co najmniej podanym, tymczasowo lub na stałe, w szczególnych wymogach przyjętych zgodnie z art. 4. Jeśli warunki takie nie są ustanowione w szczególnych wymogach, to warunki przywozu powinny odpowiadać co najmniej tym mającym zastosowanie do produkcji w danych państwach członkowskich.

Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 19 ust. 2, termin określony w akapicie pierwszym niniejszego ustępu może, dla różnych państw trzecich, zostać odroczony do podjęcia decyzji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

Materiał rozmnożeniowy i rośliny sadownicze przywożone przez państwo członkowskie zgodnie z decyzją podjętą przez to państwo członkowskie zgodnie z akapitem pierwszym, nie podlegają ograniczeniom handlowym w innych państwach członkowskich dotyczącym kwestii, o których mowa w ust. 1.