Artykuł 20

1. Niezależnie od ogólnych przepisów dotyczących licencji połowowych oraz specjalnych zezwoleń połowowych przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 1627/94, połowy dokonywane przez statki wspólnotowe na wodach kraju trzeciego podlegają wymogowi posiadania licencji wydanej przez organy tego kraju trzeciego.

2. Jednakże, jeśli połowów dokonuje się na norweskich wodach Morza Północnego, ust. 1 nie ma zastosowania do następujących statków wspólnotowych:

a) statków o pojemności równej najwyżej 200 GT;

b) statków dokonujących połowów ryb gatunków innych niż makrela, przeznaczonych do spożycia przez ludzi; lub

c) statków pływających pod banderą Szwecji, zgodnie z ustanowioną praktyką.

3. Maksymalną liczbę licencji oraz inne związane z nimi warunki ustanawia się zgodnie z częścią I załącznika IV. We wnioskach o wydanie licencji wskazuje się rodzaje połowów oraz nazwę i właściwości statków wspólnotowych, którym mają zostać wydane licencje; wnioski te są kierowane do Komisji przez organy państw członkowskich. Komisja przedkłada te wnioski organom odnośnego kraju trzeciego.

4. W przypadku gdy jedno z państw członkowskich przekazuje kwotę innemu państwu członkowskiemu (swap) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w części I załącznika IV, przekazanie takie obejmuje przekazanie odpowiednich licencji i jest zgłaszane Komisji. Jednakże nie można przekroczyć całkowitej liczby licencji dla każdego obszaru połowowego określonej w części I załącznika IV.

5. Statki wspólnotowe spełniają wymogi dotyczące środków ochrony i kontroli oraz wszystkie pozostałe przepisy dotyczące obszaru, w którym prowadzą działalność.