Załącznik II

„ZAŁĄCZNIK XIa

WPROWADZANIE DO OBROTU WOŁOWINY POCHODZĄCEJ OD BYDŁA W WIEKU DO DWUNASTU MIESIĘCY ZGODNIE Z ART. 113B

I. Definicja

Do celów niniejszego załącznika »mięso« oznacza wszystkie tusze, mięso z kośćmi i bez kości, podroby krojone lub niekrojone przeznaczone do spożycia, pochodzące od bydła w wieku do dwunastu miesięcy, świeże, mrożone lub głęboko mrożone, bez względu na to, czy są one opakowane lub paczkowane, czy nie.

II. Klasyfikacja w rzeźni wołowiny pochodzącej od bydła w wieku do dwunastu miesięcy

W czasie uboju bydło w wieku do dwunastu miesięcy jest przydzielane przez pracowników ubojni, pod kontrolą właściwego organu, o którym mowa w pkt VII ppkt 1 niniejszego załącznika, do jednej z dwu następujących kategorii:

A) kategoria V: bydło w wieku do ośmiu miesięcy lub ośmiomiesięczne

Litera identyfikacyjna kategorii: V;

B) kategoria Z: bydło w wieku powyżej ośmiu miesięcy i do dwunastu miesięcy lub dwunastomiesięczne

Litera identyfikacyjna kategorii: Z.

Klasyfikację przeprowadza się na podstawie informacji zawartych w towarzyszącym bydłu paszporcie lub, w przypadku braku paszportu, na podstawie informacji zawartych w skomputeryzowanej bazie danych wymienionej w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczącego etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny (

40

).

III. Opisy produktów rynkowych

1. Opis produktów rynkowych to nazwa, pod którą sprzedawany jest produkt spożywczy, w rozumieniu art. 5 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE.

2. Mięso od bydła w wieku do dwunastu miesięcy jest wprowadzane do obrotu w państwach członkowskich wraz z następującym(-ymi) opisem(-ami) produktu rynkowego ustalonym(-ymi) dla poszczególnych państw członkowskich:

A) w odniesieniu do bydła należącego do kategorii V:

Państwo wprowadzenia do obrotu

Opis produktu rynkowego, jaki należy zastosować

Belgia

veau, viande de veau/kalfsvlees/Kalbfleisch

Bułgaria

месо от малки телета

Republika Czeska

telecí

Dania

lyst kalvekød

Niemcy

Kalbfleisch

Estonia

vasikaliha

Grecja

μοσχάρι γάλακτος

Hiszpania

ternera blanca, carne de ternera blanca

Francja

veau, viande de veau

Irlandia

veal

Włochy

vitello, carne di vitello

Cypr

μοσχάρι γάλακτος

Łotwa

teļa gaļa

Litwa

veršiena

Luksemburg

veau, viande de veau/Kalbfleisch

Węgry

borjúhús

Malta

vitella

Niderlandy

kalfsvlees

Austria

Kalbfleisch

Polska

cielęcina

Portugalia

vitela

Rumunia

carne de vițel

Słowenia

teletina

Słowacja

teľacie mäso

Finlandia

vaalea vasikanliha/ljust kalvkött

Szwecja

ljust kalvkött

Zjednoczone Królestwo

veal

B) w odniesieniu do bydła należącego do kategorii Z:

Państwo wprowadzenia do obrotu

Opis produktu rynkowego, jaki należy zastosować

Belgia

jeune bovin, viande de jeune bovin/jongrundvlees/Jungrindfleisch

Bułgaria

телешко месо

Republika Czeska

hovězí maso z mladého skotu

Dania

kalvekød

Niemcy

Jungrindfleisch

Estonia

noorloomaliha

Grecja

νεαρό μοσχάρι

Hiszpania

ternera, carne de ternera

Francja

jeune bovin, viande de jeune bovin

Irlandia

rosé veal

Włochy

vitellone, carne di vitellone

Cypr

νεαρό μοσχάρι

Łotwa

jaunlopa gaļa

Litwa

jautiena

Luksemburg

jeune bovin, viande de jeune bovin/Jungrindfleisch

Węgry

növendék marha húsa

Malta

vitellun

Niderlandy

rosé kalfsvlees

Austria

Jungrindfleisch

Polska

młoda wołowina

Portugalia

vitelão

Rumunia

carne de tineret bovin

Słowenia

meso težjih telet

Słowacja

mäso z mladého dobytka

Finlandia

vasikanliha/kalvkött

Szwecja

kalvkött

Zjednoczone Królestwo

beef

3. Opisy produktów rynkowych, o których mowa w pkt 2, mogą być uzupełnione informacją o nazwie lub oznaczeniu danych kawałków mięsa lub podrobów.

4. Opisów produktów rynkowych ujętych w wykazie dla kategorii V zawartym w tabeli zamieszczonej w ppkt 2 lit. A) oraz wszelkich nowych nazw wywodzących się od tych opisów używa się wyłącznie wtedy, gdy spełnione są wszystkie wymogi zawarte w niniejszym załączniku.

W szczególności nie należy używać określeń »vetu«, »telecí«, »Kalb«, »μοσχάρι«, »ternera«, »kalv«, »veal«, »vitello«, »vitella«, »kalf«, »vitela« i »teletina« w opisie produktów rynkowych w odniesieniu do mięsa pochodzącego od bydła w wieku starszym niż dwanaście miesięcy ani też wymieniać ich na etykiecie.

IV. Obowiązkowe informacje na etykiecie

1. Bez uszczerbku dla art. 3 ust. 1 dyrektywy 2000/13/WE i art. 13, 14 i 15 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu etykiety mięsa od bydła w wieku do dwunastu miesięcy zawierają następujące informacje zamieszczane przez podmioty:

a) wiek zwierzęcia przy uboju wskazany, w zależności od przypadku, jako »wiek przy uboju: do 8 miesięcy« w przypadku bydła do ośmiu miesięcy lub »wiek przy uboju: powyżej 8 miesięcy i do 12 miesięcy« w przypadku bydła powyżej ośmiu miesięcy, lecz nie starszego niż dwunastomiesięczne;

b) opis produktu rynkowego zgodnie z pkt III niniejszego załącznika.

Jednak w drodze odstępstwa od lit. a) podmioty mogą, na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu, z wyjątkiem sprzedaży konsumentowi końcowemu, zastąpić wiek zwierzęcia przy uboju literą identyfikującą kategorię przewidzianą w pkt II niniejszego załącznika.

2. W odniesieniu do mięsa od bydła w wieku do dwunastu miesięcy, sprzedawanego bez opakowania w miejscach sprzedaży detalicznej konsumentowi końcowemu, państwa członkowskie ustanawiają szczegółowe przepisy, według których podawane są informacje, o których mowa w ust. 1.

V. Nieobowiązkowe informacje na etykiecie

Podmioty mogą uzupełniać informacje obowiązkowe, o których mowa w pkt IV, zatwierdzonymi nieobowiązkowymi informacjami zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 16 lub 17 rozporządzenia (WE) nr 1760/2000.

VI. Rejestracja

Na każdym etapie produkcji i wprowadzania do obrotu mięsa od bydła w wieku do dwunastu miesięcy przedsiębiorcy, w celu zagwarantowania dokładności danych zawartych na etykiecie, o których mowa w pkt IV i V, rejestrują w szczególności następujące informacje:

a) numer identyfikacyjny i datę narodzin zwierząt, wyłącznie na szczeblu ubojni;

b) numer referencyjny wskazujący związek, z jednej strony, między identyfikacją zwierząt, z których pochodzi mięso a, z drugiej strony, opisem produktu rynkowego, wiekiem przy uboju i literą identyfikacyjną kategorii znajdującą się na etykiecie mięsa;

c) datę przybycia zwierząt i mięsa do zakładu i ich odesłania z zakładu, aby możliwe było stwierdzenie związku między nimi.

VII. Kontrole urzędowe

1. Przed dniem 1 lipca 2008 r. państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za kontrole dotyczące stosowania art. 113b i niniejszego załącznika oraz informują o tym Komisję.

2. Kontrole urzędowe przeprowadzane są przez właściwy organ lub właściwe organy zgodnie z przepisami ogólnymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (

41

).

3. Komisja wspólnie z właściwymi organami sprawdza, czy państwa członkowskie przestrzegają przepisów art. 113b i przepisów niniejszego załącznika.

4. Eksperci Komisji przeprowadzają, jeśli jest to wymagane, wspólnie z odpowiednimi właściwymi organami i, w zależności od przypadku, z ekspertami państw członkowskich, kontrole na miejscu w celu upewnienia się, czy przepisy art. 113b i przepisy niniejszego załącznika są stosowane.

5. Państwo członkowskie, na którego terenie przeprowadzana jest kontrola, zapewnia Komisji wszelką pomoc niezbędną do przeprowadzenia kontroli.

VIII. Mięso przywożone z państw trzecich

1. Mięso od bydła w wieku do dwunastu miesięcy, sprowadzone z państw trzecich, jest wprowadzane do obrotu na rynku Wspólnoty zgodnie z przepisami art. 113b i niniejszego załącznika.

2. Podmiot gospodarczy z państwa trzeciego, zamierzający wprowadzić do obrotu na rynku Wspólnoty mięso, o którym mowa w pkt 1, poddaje swoją działalność pod kontrolę właściwego organu wyznaczonego przez to państwo lub, w razie jego braku, pod kontrolę niezależnego organu zewnętrznego. Niezależny organ zewnętrzny musi przedstawić wszelkie gwarancje poszanowania warunków ustanowionych przez europejską normę EN 45011 lub ISO/IEC 65 (»Wymagania ogólne dotyczące jednostek prowadzących systemy certyfikacji wyrobów«).

3. Wyznaczony właściwy organ lub, w razie potrzeby, niezależny organ zewnętrzny zapewnia przestrzeganie wymogów art. 113b i niniejszego załącznika.

IX. Kary

Bez uszczerbku dla odrębnych przepisów, które mogą zostać przyjęte przez Komisję zgodnie z art. 194 niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie ustanawiają przepisy w sprawie kar obowiązujących w przypadkach naruszeń przepisów art. 113b i niniejszego załącznika oraz podejmują wszelkie niezbędne działania dla zapewnienia ich stosowania. Przewidziane sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach najpóźniej do dnia 1 lipca 2009 r. i bezzwłocznie powiadamiają ją o kolejnych zmianach mających na nie wpływ.”