Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1299/2007 wprowadza się następujące zmiany:

1) artykuł 1 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 1

1. Państwo członkowskie, na którego terytorium grupa producentów ma swoją siedzibę jest upoważnione do uznawania organizacji producentów, zwanych dalej »grupami producentów«, zgodnie z art. 122 rozporządzania Rady (WE) nr 1234/2007 (*1).

2. Państwa członkowskie uznają grupy producentów, które zgłaszają wniosek o uznanie i spełniają następujące warunki ogólne:

a) posiadają osobowość prawną lub mają, w świetle ustawodawstwa krajowego, wystarczającą zdolność prawną do wykonywania praw i obowiązków;

b) stosują wspólne zasady produkcji oraz pierwszego etapu wprowadzania do obrotu w rozumieniu akapitu drugiego;

c) ich statut zawiera zobowiązania w odniesieniu do producentów zrzeszonych w grupach do:

(i) przestrzegania wspólnych zasad produkcji oraz decyzji dotyczących odmian, które należy uprawiać;

(ii) wprowadzenia na rynek całej produkcji za pośrednictwem grupy;

d) udokumentują rentowność działalności gospodarczej;

e) wykluczają ze strefy swojego działania wszelką dyskryminację pomiędzy producentami lub grupami we Wspólnocie, w szczególności na tle narodowości lub miejsca prowadzenia działalności;

f) zapewniają prawo przystąpienia do grupy, w sposób wolny od dyskryminacji, każdemu producentowi, który podejmuje się przestrzegania statutu;

g) ich statut zawiera postanowienia mające na celu zapewnienie, że członkowie pragnący wystąpić z grupy, mogą to zrobić, jeżeli ich członkostwo trwało przynajmniej trzy lata oraz pod warunkiem, że zawiadomią grupę o zamiarze wystąpienia z niej przynajmniej jeden rok przed wystąpieniem, bez uszczerbku dla krajowych przepisów ustawowych lub wykonawczych mających na celu ochronę, w określonych przypadkach, grupy lub jej wierzycieli przed konsekwencjami finansowymi, które mogłyby powstać w następstwie wystąpienia z grupy lub przeszkodzić w wystąpieniu z niej danego członka w roku budżetowym;

h) ich statut zawiera obowiązek prowadzenia odrębnych ksiąg handlowych dla działalności stanowiących podstawę ich uznania;

i) nie posiadają pozycji dominującej we Wspólnocie.

Pierwszy etap wprowadzania do obrotu oznacza sprzedaż chmielu przez samego producenta lub, w przypadku grupy producentów, sprzedaż chmielu przez jej członków podmiotom prowadzącym sprzedaż hurtową lub sektorom przemysłu wykorzystującym chmiel.

3. Zobowiązanie przewidziane w ust. 2 lit. c) nie ma zastosowania do produktów, na które producenci zawarli umowy sprzedaży przed przystąpieniem do grup producentów, pod warunkiem że grupy te zostały o tym poinformowane i zatwierdziły je.

4. W drodze odstępstwa od ust. 2 lit. c) ppkt (ii), jeżeli grupa producentów na to zezwoli oraz na warunkach przez nią określonych, producenci należący do grupy mogą:

a) zastąpić obowiązek wprowadzania do obrotu całej swojej produkcji przez grupę producentów, przewidziany w ust. 2 lit. c) ppkt (ii), obowiązkiem wprowadzenia do obrotu zgodnie z ogólnymi zasadami zawartymi w statucie, w celu zapewnienia grupie producentów prawa do monitorowania poziomu cen sprzedaży podlegających zatwierdzeniu przez grupę; w przypadku ich niezatwierdzenia grupa zobowiązana jest do odkupienia danego chmielu po wyższej cenie;

b) wprowadzić do obrotu, za pośrednictwem innej grupy producentów wybranej przez ich własną grupę, produkty, które ze względu na ich właściwości nie są objęte z góry działalnością handlową tej grupy.

5. Wspólne zasady, o których mowa w ust. 2 lit. b) oraz lit. c) ppkt (i) ustanawia się w formie pisemnej. Obejmują one co najmniej:

a) w zakresie produkcji:

(i) postanowienia dotyczące stosowania jednej lub kilku określonych odmian podczas odnawiania plantacji lub tworzenia nowych plantacji;

(ii) postanowienia dotyczące przestrzegania niektórych metod uprawy i ochrony roślin;

(iii) postanowienia dotyczące zbioru, suszenia oraz, w razie potrzeby, przygotowania do wprowadzenia do obrotu;

b) w zakresie wprowadzania do obrotu, zwłaszcza gdy dotyczy to koncentracji i warunków podaży:

(i) ogólne postanowienia regulujące sprzedaż prowadzoną przez grupę;

(ii) postanowienia dotyczące ilości, które poszczególni producenci mogą sprzedawać sami, i zasady regulujące taką sprzedaż.

(*1)

Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.”;"

2) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 195 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, państwo członkowskie może na swój wniosek uzyskać zgodę na uznanie grupy, której powierzchnie zgłoszone do ewidencji obejmują mniej niż 60 hektarów, jeśli położone są one w uznanym regionie produkcyjnym obejmującym mniej niż 100 hektarów.”.