Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1005/2008 z dnia 29 września 2008 r. ustanawiające wspólnotowy system zapobiegania nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym połowom oraz ich powstrzymywania i eliminowania, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1936/2001 i (WE) nr 601/2004 oraz uchylające rozporządzenia (WE) nr 1093/94 i (WE) nr 1447/1999

Rozdział III — SYSTEM ŚWIADECTW POŁOWOWYCH DLA PRODUKTÓW RYBOŁÓWSTWA

Artykuł 16

W mocy

Przekazywanie i sprawdzanie świadectw połowowych

1. Importer produktów rybołówstwa do Unii przedkłada właściwym organom państwa członkowskiego, do którego produkty rybołówstwa mają zostać przywiezione, świadectwo połowowe, jak określono w art. 12 ust. 4, wraz z danymi dotyczącymi przewozu określonymi w dodatku do załącznika II, oświadczeniem przedstawionym przez zakład przetwórczy określonym w art. 14 ust. 2 i innymi informacjami, które są wymagane na podstawie art. 12, 14 i 17, drogą elektroniczną za pośrednictwem CATCH. Świadectwa połowowe wraz ze wszystkimi odpowiednimi towarzyszącymi dokumentami należy przedłożyć co najmniej na trzy dni robocze przed przewidywanym terminem przybycia na miejsce wejścia na terytorium Unii. Termin trzech dni roboczych może zostać dostosowany w zależności od rodzaju produktów rybołówstwa, odległości od miejsca wejścia na terytorium Unii lub wykorzystanych środków transportu. Organy te sprawdzają, zgodnie z zasadami zarządzania ryzykiem, wszystkie przedłożone dokumenty, w szczególności świadectwo połowowe, w świetle informacji przekazanych w powiadomieniu otrzymanym od państwa bandery zgodnie z art. 20 i 22.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, importerzy, którym przyznano status zatwierdzonego podmiotu gospodarczego, mogą powiadomić właściwe organy państwa członkowskiego o przybyciu produktów w terminie, o którym mowa w ust. 1, i przechowują zatwierdzone świadectwo połowowe i związane z nim dokumenty, o których mowa w art. 14, tak by były dostępne dla organów do sprawdzenia zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu lub do weryfikacji zgodnie z art. 17.

3. Kryteria przyznania importerowi przez właściwe organy państwa członkowskiego statusu zatwierdzonego podmiotu gospodarczego obejmują:

a) posiadanie przez importera siedziby na terytorium danego państwa członkowskiego;

b) wystarczającą liczbę i wielkość dokonywanych operacji przywozu uzasadniające stosowanie procedury, o której mowa w ust. 2;

c) dotychczasowe spełnianie wymogów przewidzianych na mocy środków ochrony i zarządzania;

d) zadowalający system prowadzenia ksiąg rachunkowych i, w stosownych przypadkach, ewidencji przewozowej i dotyczącej przetwarzania, które pozwoli na odpowiednie sprawdzenie i weryfikację do celów niniejszego rozporządzenia;

e) istnienie ułatwień w zakresie przeprowadzania sprawdzania i weryfikacji;

f) w stosownych przypadkach, spełnienie praktycznych standardów w zakresie kompetencji lub kwalifikacji zawodowych bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością; oraz

g) w stosownych przypadkach, udokumentowaną wypłacalność.

Państwa członkowskie przekazują Komisji nazwy i adresy zatwierdzonych podmiotów gospodarczych możliwie jak najszybciej po przyznaniu im tego statusu. Komisja udostępnia państwom członkowskim te informacje w formie elektronicznej.

Przepisy dotyczące statusu zatwierdzonego podmiotu gospodarczego mogą zostać określone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 54 ust. 2.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.