Artykuł 18

1. Właściwe organy państwa członkowskiego zakazują w stosownych przypadkach przywozu produktów rybołówstwa do

Unii , bez konieczności żądania przedstawienia dodatkowych dowodów ani zwrócenia się z wnioskiem o pomoc do państwa bandery, jeżeli stwierdzą, że:

a) importer nie był w stanie przedstawić świadectwa połowowego w odniesieniu do danych produktów lub spełnić zobowiązań na mocy art. 16 ust. 1 lub 2;

b) produkty przeznaczone do przywozu nie są tymi samymi produktami, co produkty określone w świadectwie połowowym;

c) świadectwo połowowe nie zostało zatwierdzone przez organ publiczny państwa bandery, o którym mowa w art. 12 ust. 3;

d) świadectwo połowowe nie zawiera wszystkich wymaganych informacji;

e) importer nie jest w stanie udowodnić, że produkty rybołówstwa spełniają warunki art. 14 ust. 1 lub 2;

f) statek rybacki figurujący na świadectwie połowowym jako statek pochodzenia połowów znajduje się w

unijnym wykazie statków NNN lub w wykazach statków NNN, o których mowa w art. 30;

g) świadectwo połowowe zostało zatwierdzone przez organy państwa bandery uznanego za państwo niewspółpracujące zgodnie z art. 31.

2. Właściwe organy państw członkowskich zakazują w stosownych przypadkach przywozu produktów rybołówstwa do

Unii po wystosowaniu wniosku o pomoc zgodnie z art. 17 ust. 6, jeżeli:

a) otrzymały odpowiedź, w której stwierdza się, że eksporter nie był uprawniony do złożenia wniosku o zatwierdzenie świadectwa połowowego; lub

b) otrzymały odpowiedź, w której stwierdza się, że produkty nie są zgodne ze środkami ochrony i zarządzania lub nie spełniają innych warunków określonych w niniejszym rozdziale; lub

c) nie otrzymały odpowiedzi w ustalonym terminie; lub

d) otrzymały odpowiedź, która nie jest odpowiedzią merytoryczną na pytania postawione we wniosku.

3. W przypadku zakazu przywozu produktów rybołówstwa na mocy ust. 1 lub 2 państwa członkowskie mogą zgodnie z przepisami krajowymi skonfiskować te produkty rybołówstwa i zniszczyć je, usunąć je lub je sprzedać. Zyski ze sprzedaży mogą być wykorzystane na cele dobroczynne.

4. Każdy ma prawo odwołać się od decyzji, które go dotyczą, podjętych przez właściwe organy na mocy ust. 1, 2 lub 3. Z prawa do odwołania korzysta się zgodnie z przepisami obowiązującymi w danym państwie członkowskim.

5. Właściwe organy państw członkowskich powiadamiają o zakazie przywozu państwo bandery, a w stosownych przypadkach również inne niż państwo bandery państwo trzecie, o którym mowa w art. 14. Kopię powiadomienia wysyła się do Komisji.