Artykuł 31

1. Komisja określa, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 54 ust. 2, państwa trzecie, które uznaje za niewspółpracujące państwa trzecie w zakresie zwalczania połowów NNN.

2. Uznanie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie przeglądu wszelkich informacji uzyskanych na mocy rozdziałów II, III, IV, V, VIII, X i XI lub, w stosownych przypadkach, wszelkich innych istotnych informacji, takich jak dane o połowach, informacje handlowe otrzymane z krajowych urzędów statystycznych i innych wiarygodnych źródeł, rejestry statków i bazy danych ich dotyczące, systemy dokumentacji połowoweje regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem lub jej dokumenty statystyczne oraz wykazy statków NNN przyjęte przez regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem, a także wszelkie inne informacje uzyskane w portach i na łowiskach.

3. Państwo trzecie może zostać uznane za niewspółpracujące państwo trzecie, jeżeli nie wypełnia obowiązków spoczywających na nim na mocy prawa międzynarodowego jako na państwie bandery, państwie portu, państwie nadbrzeżnym lub państwie zbytu, polegających na podejmowaniu działań w celu zapobiegania połowom NNN oraz ich powstrzymywania i eliminowania.

4. Do celów ust. 3 Komisja opiera się przede wszystkim na analizie środków podjętych przez dane państwo trzecie w odniesieniu do:

a) powtarzających się połowów NNN, których prowadzenie lub wspieranie przez statki rybackie pływające pod jego banderą, przez jego podmioty krajowe lub przez statki rybackie działające na jego wodach morskich lub korzystające z jego portów odpowiednio udokumentowano; lub

b) wprowadzania na jego rynek produktów rybołówstwa pochodzących z połowów NNN.

5. Na użytek ust. 3 Komisja bierze pod uwagę:

a) czy dane państwo trzecie skutecznie współpracuje z

Unią , odpowiadając na wnioski Komisji o przeprowadzenie dochodzenia, udzielenie odpowiedzi lub uzupełnienie informacji w sprawie połowów NNN i działalności z nimi związanej;

b) czy dane państwo trzecie podjęło skuteczne środki prawne w stosunku do podmiotów odpowiedzialnych za połowy NNN, a w szczególności, czy wymierzono wystarczająco surowe kary w celu pozbawienia sprawców korzyści uzyskanych w wyniku połowów NNN;

c) historię, charakter, okoliczności, rozmiary i znaczenie danych połowów NNN;

d) w przypadku krajów rozwijających się – obecne możliwości ich właściwych organów.

6. Na użytek ust. 3 Komisja bierze pod uwagę również następujące elementy:

a) ratyfikację przez dane państwa trzecie międzynarodowych aktów dotyczących rybołówstwa, a w szczególności UNCLOS, Umowy Narodów Zjednoczonych o zasobach rybnych oraz Porozumienia FAO lub przystąpienie danych państw do tych aktów;

b) status danego państwa trzeciego jako umawiającej się strony regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem lub jego zgoda na stosowanie przyjętych przez nie środków ochrony i zarządzania;

c) wszelkie działania lub zaniechania danego państwa trzeciego, które mogły zmniejszyć skuteczność obowiązujących przepisów ustawowych i wykonawczych lub międzynarodowych środków ochrony i zarządzania.

7. W stosownych przypadkach przy stosowaniu niniejszego artykułu należycie uwzględnia się szczególne ograniczenia istniejące w państwach rozwijających się, szczególnie w zakresie monitorowania, kontroli i nadzorowania połowów.