Artykuł 13

1. Dopuszczenie do swobodnego obrotu we Wspólnocie przesyłki produktów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 834/2007 i przywożonych zgodnie z art. 33 tego rozporządzenia uzależnione jest od:

a) przedłożenia oryginału świadectwa kontroli odpowiedniemu organowi państwa członkowskiego; oraz

b) sprawdzenia przesyłki przez odpowiedni organ państwa członkowskiego i potwierdzenia świadectwa kontroli zgodnie z ust. 8 niniejszego artykułu.

2. Oryginał świadectwa kontroli sporządzany jest zgodnie z art. 17 ust. 2 i ust. 3–7 niniejszego artykułu na podstawie wzoru i uwag zawartych w załączniku V. Uwagi do wzoru wraz z wytycznymi, o których mowa w art. 17 ust. 2, są udostępniane przez Komisję za pośrednictwem systemu komputerowego umożliwiającego elektroniczną wymianę dokumentów, o którym mowa w art. 17.

3. W celu zatwierdzenia świadectwo kontroli musi być wystawione przez:

a) jednostkę certyfikującą lub organ kontroli zatwierdzony do wystawiania świadectw kontroli zgodnie z art. 7 ust. 2 w kraju trzecim uznanym zgodnie z art. 8 ust. 4; lub

b) jednostkę certyfikującą lub organ kontroli w kraju trzecim wpisany do wykazu jako uznany dla danego kraju trzeciego zgodnie z art. 11 ust. 5.

4. Organ lub jednostka wystawiająca świadectwo kontroli wystawia świadectwo kontroli i potwierdza oświadczenie złożone w rubryce 15 wyłącznie po:

a) przeprowadzeniu kontroli dokumentów na podstawie wszystkich odpowiednich dokumentów kontroli, w tym w szczególności opisów procesu produkcji dotyczących przedmiotowych produktów, dokumentów transportowych i handlowych; oraz

b) przeprowadzeniu fizycznej kontroli danej przesyłki lub po otrzymaniu wyraźnego oświadczenia eksportera, że przedmiotowa przesyłka została wyprodukowana lub przygotowana zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) nr 834/2007; w tym celu dokonują one ukierunkowanego na ryzyko sprawdzenia wiarygodności tego oświadczenia.

Ponadto organ lub jednostka nadaje numer seryjny każdemu wystawionemu świadectwu i prowadzi rejestr wydanych świadectw w porządku chronologicznym.

5. Świadectwo kontroli sporządza się w jednym z języków urzędowych Wspólnoty i wypełnia się w całości wielkimi literami lub w całości pismem maszynowym, z wyjątkiem pieczęci i podpisów.

Świadectwo kontroli sporządza się w jednym z urzędowych języków państwa członkowskiego przeznaczenia. W stosownych przypadkach odpowiednie organy państwa członkowskiego mogą zażądać przetłumaczenia świadectwa kontroli na jeden z urzędowych języków tego państwa członkowskiego.

Niepoświadczone zmiany lub skreślenia powodują unieważnienie świadectwa.

6. Świadectwo kontroli sporządza się w jednym oryginalnym egzemplarzu.

Pierwszy odbiorca lub, w odpowiednim przypadku, importer mogą sporządzić kopię świadectwa w celu powiadomienia organów kontroli i jednostek certyfikujących zgodnie z art. 83 rozporządzenia (WE) nr 889/2008. Na wszystkie takie kopie nanosi się oznaczenie „KOPIA” lub „DUPLIKAT” w postaci nadruku lub stempla.

7. W przypadku produktów przywożonych zgodnie z zasadami przejściowymi określonymi w art. 19 niniejszego rozporządzenia, stosuje się następujące zasady:

a) świadectwo kontroli określone w ust. 3 lit. b) w czasie jego przedłożenia zgodnie z ust. 1 zawiera w rubryce 16 oświadczenie właściwego organu państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia zgodnie z procedurą określoną w art. 19;

b) właściwy organ państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia, może przekazać uprawnienia w zakresie oświadczenia zawartego w rubryce 16 organowi kontroli lub jednostce certyfikującej dokonującej kontroli importera zgodnie ze środkami kontroli określonymi w tytule V rozporządzenia (WE) nr 834/2007 lub organom określonym jako odpowiednie organy państwa członkowskiego.

c) oświadczenie w rubryce 16 nie jest wymagane:

(i) kiedy importer przedstawia oryginał dokumentu wystawiony przez właściwy organ państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, wykazując, że przesyłka jest objęta tym zezwoleniem; lub

(ii) kiedy organ państwa członkowskiego, który udzielił zezwolenia określonego w art. 19, dostarczył wystarczających dowodów na to, że przesyłka jest objęta tym zezwoleniem, bezpośrednio organowi odpowiedzialnemu za sprawdzenie przesyłki; ta procedura bezpośredniego powiadomienia jest fakultatywna w przypadku państwa członkowskiego, które udzieliło zezwolenia;

d) dokument stanowiący dowód wymagany w lit. c) ppkt (i) i (ii) zawiera:

(i) numer referencyjny zezwolenia na przywóz i datę wygaśnięcia tego zezwolenia;

(ii) nazwę (nazwisko) i adres importera;

(iii) kraj trzeci pochodzenia;

(iv) dane dotyczące organu lub jednostki wystawiającej świadectwo i, jeżeli dane te są różne, dane jednostki kontrolującej lub organu kontrolującego w kraju trzecim;

(v) nazwy przedmiotowych produktów.

8. Przy sprawdzaniu przesyłek oryginał świadectwa kontroli potwierdzany jest przez odpowiednie organy państwa członkowskiego w rubryce 17 i zwracany osobie, która przedłożyła świadectwo.

9. Pierwszy odbiorca z chwilą przyjęcia przesyłki wypełnia rubrykę 18 oryginału świadectwa kontroli, poświadczając, że przyjęcie przesyłki nastąpiło zgodnie z art. 34 rozporządzenia (WE) nr 889/2008.

Pierwszy odbiorca przesyła następnie oryginał świadectwa kontroli importerowi wymienionemu w rubryce 11 świadectwa w związku z wymogiem określonym w art. 33 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 834/2007, chyba że świadectwo musi dalej towarzyszyć przesyłce, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu.

10. Świadectwo kontroli może zostać sporządzone za pośrednictwem środków elektronicznych przy wykorzystaniu metody udostępnionej organom kontroli lub jednostkom certyfikującym przez zainteresowane państwo członkowskie. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby świadectwa składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (7). We wszystkich innych przypadkach właściwe organy wymagają podpisu elektronicznego gwarantującego równoważne zabezpieczenia w odniesieniu do funkcjonalności właściwych podpisowi poprzez stosowanie takich samych zasad i warunków, jak zasady i warunki określone w przepisach Komisji dotyczących dokumentów elektronicznych i cyfrowych, ustanowionych decyzją Komisji 2004/563/WE, Euratom (8).