Artykuł 10

1. Specyficzne stężenia graniczne i ogólne stężenia graniczne są wartościami granicznymi przypisanymi danej substancji, wskazującymi próg, na poziomie którego lub powyżej poziomu którego obecność tej substancji w innej substancji lub mieszaninie, czy to w charakterze zidentyfikowanego zanieczyszczenia, dodatku czy samoistnego składnika, powoduje, że ta substancja lub mieszanina jest klasyfikowana jako stwarzająca zagrożenie.

Producent, importer lub dalszy użytkownik ustala specyficzne stężenia graniczne, w przypadku gdy z odpowiednich i wiarygodnych informacji naukowych wynika, że zagrożenie stwarzane przez tę substancję jest widoczne, jeżeli substancja ta występuje w stężeniu niższym od stężeń określonych dla jakiejkolwiek klasy zagrożenia wymienionej w części 2 załącznika I lub od ogólnych stężeń granicznych określonych dla dowolnej klasy zagrożenia wymienionej w części 3, 4 i 5 załącznika I.

W wyjątkowych okolicznościach producenci, importerzy i dalsi użytkownicy mogą ustalić specyficzne stężenie graniczne w odniesieniu do substancji, gdy z odpowiednich, wiarygodnych i jednoznacznych informacji naukowych wynika, że zagrożenie spowodowane substancją zaklasyfikowaną jako stwarzająca zagrożenie nie jest widoczne, jeżeli substancja ta występuje w stężeniu wyższym od stężeń określonych dla odpowiedniej klasy zagrożenia wymienionej w części 2 załącznika I lub od ogólnych stężeń granicznych określonych dla odpowiedniej klasy zagrożenia wymienionej w części 3, 4 i 5 tego załącznika.

2. Producenci, importerzy i dalsi użytkownicy określają współczynniki M dla substancji sklasyfikowanych jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego, narażenie ostre kategorii 1 lub narażenie przewlekłe kategorii 1.

3. Producenci, importerzy i dalsi użytkownicy ustalają oszacowaną toksyczność ostrą dla substancji sklasyfikowanych jako substancje o ostrej toksyczności dla zdrowia ludzi.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 akapity drugi i trzeci specyficznych stężeń granicznych nie określa się w odniesieniu do zharmonizowanych klas zagrożenia z uwzględnieniem dalszych zróżnicowań dotyczących substancji zawartych w części 3 załącznika VI.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, współczynników M nie określa się w odniesieniu do zharmonizowanych klas zagrożenia z uwzględnieniem dalszych zróżnicowań dotyczących substancji zawartych w części 3 załącznika VI, dla których współczynnik M podany jest w tej części.

Jeśli jednak nie podano współczynnika M w części 3 załącznika VI dla substancji zaklasyfikowanych jako stwarzające zagrożenie dla środowiska wodnego – narażenie ostre kategoria 1 lub narażenie przewlekłe kategoria 1 – producent, importer lub dalszy użytkownik ustalają współczynnik M na podstawie danych dostępnych dla danej substancji. Ten współczynnik M stosuje się, gdy mieszanina zawierająca daną substancję jest klasyfikowana przez producenta, importera lub dalszego użytkownika przy pomocy metody sumowania.

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3, oszacowanej toksyczności ostrej nie określa się w odniesieniu do zharmonizowanych klas zagrożenia z uwzględnieniem dalszych zróżnicowań dotyczących substancji zawartych w części 3 załącznika VI, dla których oszacowana toksyczność ostra podana jest w tej części.

7. Ustalając specyficzne stężenie graniczne, współczynnik M lub oszacowaną toksyczność ostrą, producenci, importerzy i dalsi użytkownicy biorą pod uwagę wszelkie specyficzne stężenia graniczne, współczynniki M lub oszacowaną toksyczność ostrą dla tej substancji, które zostały umieszczone w wykazie klasyfikacji i oznakowania.

8. Specyficzne stężenia graniczne określone zgodnie z ust. 1 akapity drugi i trzeci mają pierwszeństwo przed stężeniami granicznymi wymienionymi w odpowiednich sekcjach części 2 załącznika I lub ogólnymi stężeniami granicznymi dla klasyfikacji określonymi w odpowiednich sekcjach części 3, 4 i 5 tego załącznika.

9. Agencja udziela dalszych wskazówek dotyczących stosowania ust. 1, 2 i 3.

10. Jeżeli mieszanina zawiera substancję zaklasyfikowaną jako stwarzającą zagrożenie wyłącznie ze względu na obecność zidentyfikowanego zanieczyszczenia, dodatku lub samoistnego składnika, stężenia graniczne, o których mowa w ust. 1 akapity drugi i trzeci, stosuje się do stężenia tego zidentyfikowanego zanieczyszczenia, dodatku lub samoistnego składnika w mieszaninie.

11. Jeżeli mieszanina zawiera inną mieszaninę, stężenia graniczne, o których mowa w ust. 1 akapity drugi i trzeci, stosuje się do stężenia tego zidentyfikowanego zanieczyszczenia, dodatku lub samoistnego składnika, o którym mowa w ust. 10, w powstałej końcowej mieszaninie.