Artykuł 2

1. Dla celów niniejszej dyrektywy, „majątek osobisty” oznacza majątek na użytek osobisty danych osób bądź ich rodziny. Taki majątek nie może być wykorzystywany, z uwagi na swój charakter lub wielkość, do celów handlowych lub do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust. 1 oraz art. 10–13 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (5). Jednakże narzędzia i przyrządy wykorzystywane przy wykonywaniu zawodu przez dane osoby stanowią także majątek osobisty.

2. Zwolnienie przewidziane w art. 1 przysługuje dla majątku osobistego:

a) nabytego zgodnie z ogólnymi warunkami prawa podatkowego na rynku wewnętrznym państwa członkowskiego i niepodlegającego z tytułu wyprowadzenie z państwa członkowskiego pochodzenia żadnemu zwolnieniu ani zwrotowi podatku konsumpcyjnego. Do celów niniejszej dyrektywy uważa się, że spełniają te warunki przedmioty nabyte na zasadach określonych w art. 151 dyrektywy 2006/112/WE, z wyjątkiem ust. 1 akapit pierwszy lit. e);

b) który dana osoba rzeczywiście wykorzystywała w państwie członkowskim przed zmianą miejsca zamieszkania lub ustanowieniem drugorzędnego miejsca zamieszkania. W przypadku pojazdów mechanicznych (łącznie z przyczepami), przyczep turystycznych, domów przewoźnych, łodzi rekreacyjno-wypoczynkowych i prywatnych samolotów państwa członkowskie mogą wymagać, aby zainteresowana osoba korzystała z nich przez okres przynajmniej sześciu miesięcy przed zmianą miejsca zamieszkania.

W odniesieniu do przedmiotów określonych w lit. a) zdanie drugie państwa członkowskie mogą wymagać, aby przed zmianą miejsca zamieszkania:

i) w przypadku pojazdów mechanicznych (łącznie z przyczepami), przyczep turystycznych, domów przewoźnych, łodzi rekreacyjno-wypoczynkowych i prywatnych samolotów, dana osoba korzystała z nich przez okres przynajmniej 12 miesięcy;

ii) w przypadku innych przedmiotów, dana osoba korzystała z nich przez okres przynajmniej sześciu miesięcy.

3. Właściwe organy mają prawo żądać przedstawienia dowodu, że warunki, o których mowa w ust. 2 zostały spełnione w przypadku pojazdów mechanicznych (łącznie z przyczepami) przyczep turystycznych, domów przewoźnych, łodzi rekreacyjno-wypoczynkowych i prywatnych samolotów. W przypadku innych przedmiotów, żądają one przedstawienia takiego dowodu tylko wtedy, gdy zachodzi poważne podejrzenie oszustwa.