Załącznik III

Następujące metody muszą być stosowane do obliczania poziomu przechowywanych zapasów:

Bez uszczerbku dla przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 3, zabronione jest ujmowanie jakichkolwiek ilości jako zapasów więcej niż jednokrotnie.

Zapasy ropy naftowej obniża się o 4 %, co odpowiada średniemu współczynnikowi uzysku benzyny pirolitycznej.

Nie uwzględnia się zapasów benzyny pirolitycznej ani zapasów produktów ropopochodnych wykorzystywanych na potrzeby międzynarodowego bunkra morskiego.

Pozostałe produkty ropopochodne wliczane są do zapasów według jednej z poniższych metod. Państwa członkowskie muszą stosować wybraną metodę przez cały rok kalendarzowy.

Państwa członkowskie mogą:

a) uwzględnić wszystkie zapasy produktów naftowych określone w rozdziale 3.4 załącznika A do rozporządzenia (WE) nr 1099/2008 i obliczyć dla nich ekwiwalent ropy naftowej, mnożąc ich ilości przez współczynnik 1,065; lub

b) uwzględnić wyłącznie zapasy następujących produktów: benzyny silnikowej, benzyny lotniczej, paliw lotniczych typu benzyny do silników odrzutowych (paliw lotniczych do silników odrzutowych na bazie nafty lub JP4), materiałów pędnych do silników lotniczych na bazie nafty, innych naft, oleju napędowego i lekkiego oleju opałowego (średnich destylatów) oraz ciężkiego oleju opałowego (o niskiej bądź wysokiej zawartości siarki), i ustalić dla nich ekwiwalent ropy naftowej, mnożąc ich ilości przez współczynnik 1,2.

Przy obliczeniach można uwzględniać zapasy przechowywane w następujących miejscach:

— w zbiornikach rafinerii ropy naftowej,

— w terminalach hurtowych,

— w zbiornikach instalacji rurociągowych,

— na barkach,

— na statkach żeglugi przybrzeżnej transportujących paliwa,

— w zbiornikowcach znajdujących się w portach,

— w przedziałach ładunkowych statków żeglugi śródlądowej,

— w zbiornikach magazynowych,

— w postaci zapasów operacyjnych,

— u dużych odbiorców z tytułu obowiązków ustawowych lub innych decyzji władz.

Jednakże ilości tych, z wyłączeniem wszelkich ilości przechowywanych w zbiornikach rafinerii lub w zbiornikach instalacji rurociągowych, nie można uwzględniać przy obliczaniu poziomów zapasów specjalnych w przypadku gdy zapasy te są obliczane osobno w stosunku do zapasów interwencyjnych.

Przy obliczaniu zapasów w żadnym wypadku nie można uwzględniać:

a) niewydobytej ropy naftowej;

b) ilości przechowywanych:

— w rurociągach przesyłowych,

— w cysternach kolejowych,

— w zbiornikach statków morskich wypływających w rejsy dalekomorskie,

— w zbiornikach magazynowych na stacjach paliw i punktach sprzedaży detalicznej,

— u innych odbiorców,

— w zbiornikowcach na morzu,

— w magazynach o przeznaczeniu wojskowym.

Przy obliczaniu swoich zapasów państwa członkowskie muszą obniżyć o 10 % ilości zapasów obliczone według powyższej metody. Zmniejszenie to dotyczy wszystkich ilości uwzględnionych w danych obliczeniach.

Jednakże obniżenie o 10 % nie jest stosowane przy obliczaniu poziomu zapasów specjalnych ani poziomu różnych kategorii zapasów specjalnych, kiedy te zapasy specjalne lub kategorie rozpatrywane są oddzielnie od zapasów interwencyjnych, w szczególności dla celów sprawdzenia, czy wypełnione są warunki dotyczące określonych na mocy art. 9 minimalnych poziomów.