Załącznik I

(o których mowa w art. 15 ust. 6)

Ogólne wymogi dotyczące ekoprojektu mają na celu poprawę ekologiczności produktu, skupiając się na jego znaczących aspektach środowiskowych bez określania wartości granicznych. Metoda, o której mowa w niniejszym załączniku musi być stosowana wtedy, gdy niewłaściwe okaże się ustalanie dopuszczalnych granic dla analizowanej grupy produktów. Komisja, sporządzając projekt środka do przedłożenia komitetowi, o którym mowa w art. 19 ust. 1, musi określić w nim istotne aspekty środowiskowe, które muszą być określone w środkach wykonawczych.

Przygotowując środki wykonawcze określające ogólne wymogi dotyczące ekoprojektu zgodnie z art. 15, Komisja musi określić, w sposób właściwy dla produktu objętego środkiem wykonawczym, odpowiednie parametry ekoprojektu spośród wymienionych w części 1, wymogi dotyczące przekazywania informacji spośród wymienionych w części 2 oraz wymogi dla producenta wymienione w części 3.

Część 1.

Parametry ekoprojektu dla produktów

1.1. Istotne aspekty środowiskowe muszą być określone w odniesieniu do następujących etapów cyklu życia produktu, o ile odnoszą się do projektu produktu:

a) wyboru i wykorzystania surowca;

b) produkcji;

c) pakowania, transportu i dystrybucji;

d) instalacji i konserwacji;

e) użytkowania; oraz

f) końca przydatności do użycia, oznaczającego stan osiągnięcia przez dany produkt końca pierwotnego użytkowania aż do jego ostatecznego unieszkodliwienia.

1.2. Dla każdego etapu należy dokonać oceny następujących aspektów środowiskowych, jeżeli mają one zastosowanie:

a) przewidywanego zużycia materiałów, energii i innych zasobów, takich jak słodka woda;

b) przewidywanych emisji do powietrza, wody lub gleby;

c) przewidywanego zanieczyszczenia poprzez skutki fizyczne, takie jak hałas, wibracje, promieniowanie, pola elektromagnetyczne;

d) spodziewanego wytworzenia odpadów materiałowych; oraz

e) możliwości ponownego wykorzystania, recyklingu i odzyskiwania materiałów lub energii z uwzględnieniem dyrektywy 2002/96/WE.

1.3. Do oceny możliwości poprawy w dziedzinie aspektów środowiskowych zastosowanie muszą mieć odpowiednio w szczególności następujące parametry, uzupełnione w razie potrzeby o inne parametry, o których mowa w pkt 1.2:

a) masa i objętość produktu;

b) wykorzystanie materiałów pochodzących z recyklingu;

c) zużycie energii, wody i innych zasobów w trakcie cyklu życia;

d) wykorzystanie substancji zaklasyfikowanych jako niebezpieczne dla zdrowia lub środowiska zgodnie z dyrektywą Rady 67/548/EWG z dnia 27 czerwca 1967 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawodawczych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do klasyfikacji, pakowania i etykietowania substancji niebezpiecznych (

25

), z uwzględnieniem przepisów prawnych dotyczących wprowadzania do obrotu i używania konkretnych substancji, takich jak np. dyrektywa Rady 76/769/EWG z dnia 27 lipca 1976 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do ograniczeń we wprowadzaniu do obrotu i stosowaniu niektórych substancji i preparatów niebezpiecznych (

26

) lub dyrektywa 2002/95/WE;

e) ilość i charakter materiałów koniecznych do prawidłowego użytkowania i konserwacji;

f) łatwość ponownego wykorzystania i recyklingu wyrażona przez: liczbę stosowanych materiałów i części, stosowanie części standardowych, czas konieczny do demontażu, złożoność narzędzi koniecznych do demontażu, stosowanie norm kodowania części i materiałów w celu identyfikacji części i materiałów nadających się do ponownego wykorzystania i recyklingu (łącznie z oznaczaniem części plastykowych zgodnie z systemem ISO), stosowanie materiałów łatwych do ponownego wykorzystania, łatwy dostęp do innych wartościowych części i materiałów, które mogą zostać ponownie wykorzystane, łatwy dostęp do części i materiałów zawierających substancje niebezpieczne;

g) wykorzystanie użytych części;

h) unikanie rozwiązań technicznych szkodliwych dla ponownego wykorzystania i recyklingu części i całych urządzeń;

i) przedłużenie okresu życia wyrażonego przez: minimalny gwarantowany okres życia, minimalny czas dostępności części zamiennych, modułowość, możliwość uaktualnienia, możliwość naprawy;

j) ilości wytwarzanych odpadów i ilości wytwarzanych odpadów niebezpiecznych;

k) emisje do powietrza (gazy cieplarniane, czynniki kwasotwórcze, lotne związki organiczne, substancje niszczące warstwę ozonową, trwałe zanieczyszczenia organiczne, metale ciężkie, pyły drobne i zawieszone) bez uszczerbku dla dyrektywy 97/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1997 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków dotyczących ograniczenia emisji zanieczyszczeń gazowych i pyłowych z silników spalinowych montowanych w maszynach samojezdnych nieporuszających się po drogach (

27

);

l) emisje do wody (metale ciężkie, substancje mające negatywny wpływ na równowagę tlenową, trwałe zanieczyszczenia organiczne); oraz

m) emisje do gleby (szczególnie przecieki i wycieki substancji niebezpiecznych podczas fazy używania produktu, a także możliwość wypłukiwania po jego usunięciu w formie odpadów).

Część 2.

Wymogi związane z dostarczaniem informacji

W stosownych przypadkach środki wykonawcze mogą wymagać od producenta przekazania informacji, które mogą mieć wpływ na sposób obchodzenia się z produktem, używania go lub ponownego przetwarzania przez osoby inne niż producent. Informacje te mogą zawierać, w stosownych przypadkach:

a) informacje od projektanta dotyczące procesu produkcji;

b) informacje dla konsumentów na temat istotnej charakterystyki środowiskowej i działania produktu, towarzyszących produktowi podczas wprowadzania na rynek w celu umożliwienia konsumentowi porównania tych aspektów produktów;

c) informacje dla konsumentów dotyczących sposobu instalacji, użytkowania i konserwacji produktu w celu zminimalizowania jego wpływu na środowisko oraz zapewnienia optymalnej długości życia, a także sposobu zwracania produktu pod koniec przydatności do użytku oraz, w stosownych przypadkach, informacje o okresie dostępności części zamiennych i możliwościach unowocześniania produktów; oraz

d) informacje dla placówek zajmujących się obróbką, dotyczących demontażu, recyklingu lub usuwania pod koniec przydatności do użycia.

Informacje te powinny znajdować się na samym produkcie, jeśli tylko jest to możliwe.

Informacje te muszą uwzględniać zobowiązania wynikające z innych przepisów Wspólnoty, jak na przykład dyrektywy 2002/96/WE.

Część 3.

Wymogi w stosunku do producenta

1. Zajmując się aspektami środowiskowymi określonymi w środkach wykonawczych jako tymi, na które znaczny wpływ ma projekt produktu, producenci produktów muszą dokonać oceny modelu produktu w czasie jego cyklu życia w oparciu o realistyczne założenia dotyczące normalnych warunków i przeznaczenia produktu. Inne aspekty środowiskowe mogą zostać zbadane dobrowolnie.

Na bazie tej oceny producenci muszą określić profil ekologiczny produktu. Musi on być oparty na charakterystyce środowiskowej produktu oraz elementach wejściowych/wyjściowych występujących przez cały cykl życia produktu, wyrażonych w mierzalnych wielkościach fizycznych.

2. Producenci muszą wykorzystywać taką ocenę do zbadania alternatywnych rozwiązań projektowych oraz osiągniętej ekologiczności produktu w stosunku do danych stanowiących punkt odniesienia.

Dane stanowiące punkt odniesienia muszą być określone przez Komisję w środku wykonawczym na podstawie informacji zebranych podczas opracowywania środka.

Wybór konkretnego rozwiązania projektowego musi przyczynić się do osiągnięcia uzasadnionej równowagi pomiędzy różnymi aspektami środowiskowymi oraz pomiędzy aspektami środowiskowymi a innymi ważnymi kwestiami, obejmującymi np. bezpieczeństwo i zdrowie, wymogi techniczne dotyczące funkcjonalności, jakość i efektywność, a także aspekty ekonomiczne, obejmujące koszty produkcji i atrakcyjność rynkową, przy zgodności z całym prawodawstwem w tym zakresie.