Artykuł 2

1. Do celów stosowania niniejszej dyrektywy:

a) „import” oznacza import określony w art. 30 dyrektywy 2006/112/WE oraz zgłoszenie do użytku domowego po tym, jak towary objęte zostały jedną z procedur określonych w art. 157 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy lub procedurą odprawy czasowej lub tranzytu;

b) „mienie osobiste” oznacza każde mienie przeznaczone na własny użytek określonej osoby lub do zaspokojenia potrzeb jej gospodarstwa domowego, w szczególności majątek ruchomy gospodarstwa domowego, rowery i motocykle, prywatne pojazdy mechaniczne i przyczepy do nich, przyczepy kempingowe, statki rekreacyjne i prywatne samoloty, a także sprzęty gospodarstwa domowego właściwe dla zwykłych potrzeb rodziny, zwierzęta domowe i zwierzęta wierzchowe;

c) „majątek ruchomy gospodarstwa domowego” oznacza rzeczy osobiste, bieliznę pościelową, umeblowanie i wyposażenie przeznaczone na własny użytek określonej osoby lub do zaspokojenia potrzeb jej gospodarstwa domowego;

d) „wyroby alkoholowe” oznaczają produkty (piwo, wino, aperitify na bazie wina lub alkoholu, koniaki, likiery i napoje spirytusowe itp.) objęte kodami CN 2203 –2208 ;

e) „Wspólnota” oznacza terytoria państw członkowskich, na których dyrektywa 2006/112/WE ma zastosowanie.

2. Charakter lub ilość mienia osobistego nie może wskazywać na to, że ma ono przeznaczenie handlowe; mienie to nie powinno być także przeznaczone do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE. Jednakże instrumenty przenośne związane ze sztuką stosowaną i wyzwoloną, potrzebne osobie do działalności handlowej lub zawodowej, również stanowią mienie osobiste.