Artykuł 308a

1. Od dnia 1 kwietnia 2015 r. państwa członkowskie zapewniają, by organy nadzoru były uprawnione do decydowania o zatwierdzeniu:

a) uzupełniających środków własnych zgodnie z art. 90;

b) klasyfikacji pozycji środków własnych, o których mowa w art. 95 akapit trzeci;

c) parametrów specyficznych dla danego zakładu zgodnie z art. 104 ust. 7;

d) pełnego lub częściowego modelu wewnętrznego zgodnie z art. 112 i 113;

e) spółek celowych (podmiotów specjalnego przeznaczenia), które mają być utworzone na ich terytorium zgodnie z art. 211;

f) uzupełniających środków własnych pośredniczącej ubezpieczeniowej spółki holdingowej zgodnie z art. 226 ust. 2;

g) modelu wewnętrznego grupy zgodnie z art. 230, 231 i 233 ust. 5;

h) zastosowania podmodułu ryzyka związanego z inwestowaniem w akcje opartego na czasie trwania zgodnie z art. 304;

i) stosowania korekty dopasowującej do struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka zgodnie z art. 77b i 77c;

j) jeśli wymaga tego państwo członkowskie, stosowania korekty z tytułu zmienności do struktury terminowej stopy procentowej wolnej od ryzyka zgodnie z art. 77d;

k) stosowania środka przejściowego dotyczącego stóp procentowych wolnych od ryzyka zgodnie z art. 308c;

l) stosowania środka przejściowego dotyczącego rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zgodnie z art. 308d.

2. Od dnia 1 kwietnia 2015 r. państwa członkowskie zapewniają, by organy nadzoru były uprawnione do:

a) określania poziomu i zakresu nadzoru nad grupą zgodnie z przepisami tytułu III rozdział I sekcja 2 i 3;

b) wyznaczania organu sprawującego nadzór nad grupą zgodnie z art. 247;

c) powoływania kolegium organów nadzoru zgodnie z art. 248.

3. Od dnia 1 lipca 2015 r. państwa członkowskie zapewniają, by organy nadzoru były uprawnione do:

a) podejmowania decyzji o odliczeniu wszelkich udziałów zgodnie z art. 228 akapit drugi;

b) określania wyboru metody obliczenia wypłacalności na poziomie grupy zgodnie z art. 220;

c) ustalania w stosownych przypadkach równoważności zgodnie z art. 227 i 260;

d) zezwolenia na objęcie art. 238 i 239 zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji zgodnie z art. 236;

e) dokonywania ustaleń, o których mowa w art. 262 i 263;

f) określania w stosownych przypadkach zastosowania środków przejściowych zgodnie z art. 308b.

4. Państwa członkowskie zobowiązują zainteresowane organy nadzoru do rozpatrzenia wniosków złożonych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji w celu uzyskania zatwierdzenia lub zezwolenia zgodnie z ust. 2 i 3. Decyzje podejmowane przez organy nadzoru w odniesieniu do wniosków o zatwierdzenie lub zezwolenie nie mają zastosowania do dnia 1 stycznia 2016 r.