Dyrektywa Komisji 2009/145/WE z dnia 26 listopada 2009 r. przewidująca pewne odstępstwa w odniesieniu do zatwierdzania populacji miejscowych i odmian warzyw tradycyjnie uprawianych w poszczególnych miejscach i regionach i zagrożonych erozją genetyczną oraz odmian warzyw niemających wewnętrznej wartości dla plonów o przeznaczeniu handlowym, wyprodukowanych w celu uprawy w określonych warunkach, oraz wprowadzania do obrotu materiału siewnego tych populacji miejscowych i odmian
Sekcja I — Zatwierdzanie odmian chronionych
Artykuł 3
W mocyOdmiany dla zachowania bioróżnorodności
1. Państwa członkowskie mogą zatwierdzać
odmiany dla zachowania bioróżnorodności spełniające wymagania przewidziane w art. 4 i 5.
2. Odmiany dla zachowania bioróżnorodności są zatwierdzane w następujący sposób:
a) państwa członkowskie mogą zatwierdzić odmianę jako odmianę, której materiał siewny może być albo zakwalifikowany jako „kwalifikowany materiał siewny
odmiany dla zachowania bioróżnorodności ”, albo zweryfikowany jako „standardowy materiał siewny
odmiany dla zachowania bioróżnorodności ”. Odmiana taka jest wprowadzana do wspólnego katalogu odmian gatunków warzyw jako „
odmiana dla zachowania bioróżnorodności , której materiał siewny jest kwalifikowany zgodnie z art. 10 dyrektywy Komisji 2009/145/WE, lub zweryfikowana zgodnie z art. 11 tej dyrektywy”;
b) państwa członkowskie mogą zatwierdzić odmianę jako odmianę, której materiał siewny może być jedynie zweryfikowany jako „standardowy materiał siewny
odmiany dla zachowania bioróżnorodności ”. Odmiana ta jest wprowadzana do wspólnego katalogu odmian gatunków warzyw jako „
odmiana dla zachowania bioróżnorodności , której materiał siewny jest weryfikowany zgodnie z art. 11 dyrektywy Komisji 2009/145/WE”.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.